28-03-2006 Calcutta (India)

Incredible India

011-saddhu-in-orchhaOp 23 februari kijken we vanuit onze hotelkamer voor het laatst naar de Taj Mahal, die prachtig in de ochtendzon staat te schitteren, en verlaten we Agra. We fietsen via Gwalior naar Orchha. Omdat Rob al een aantal dagen last heeft van de Delhi-belli, zoals de reizigersdiarree hier wordt genoemd, valt het niet altijd mee. De afstanden zijn lang en de temperatuur is inmiddels opgelopen tot boven de 35 graden Celsius. In Orchha blijkt dat Rob’s temperatuur ook aardig is opgelopen, hij heeft bijna 40 graden koorts. We besluiten om een aantal dagen in Orchha te blijven. Omdat na twee dagen de koorts nog steeds niet zakt, slaan we de reisgids en de bijsluiters van de medicijnen er maar eens op na. Dr. Helmink en dr. Immink constateren dat er waarschijnlijk toch ergens een bacterie rondzwemt die daar niet thuishoort en besluiten dat Rob met een antibioticakuur begint. Geleidelijk wordt de koorts minder en na een paar dagen is de temperatuur weer normaal. We blijven hier dus onverwacht lang maar bekijken ondertussen wel de bezienswaardigheden. Er staan een aantal paleizen, weliswaar in verval, maar we kunnen ons voorstellen hoe mooi het hier vroeger geweest is. Aan de Betwa-rivier staan een aantal tempels, die vooral bij zonsondergang leuke plaatjes opleveren. En verder zien we in Orchha veel Saddhu’s, dat zijn heilige mannen die meestal bij een tempel zitten en die soms als pelgrim door het land trekken.  

011-pelgrims-met-fietsVanuit Orchha gaat de route verder over een redelijk rustige en heuvelachtige weg. De fietsafstanden blijven lang omdat er vaak geen overnachtingsmogelijkheden zijn. We hebben wel een tent bij ons maar wij vinden India niet echt een land om wild te kamperen. Als wij met de fiets onderweg ergens stoppen, staan er zo vijftig mensen om ons heen. Iedereen staat ons dan aan te staren of we van een andere planeet komen. Waar ze allemaal zo snel vandaan komen, we weten het niet. Dus om omgezien je tent ergens neer te zetten, dat gaat niet lukken. En om nu in je tentje te liggen en te weten dat er zoveel mensen omheen staan, dat geeft ons geen prettig gevoel.

Op TV zien we regelmatig een reclamespotje om toeristisch India te promoten. In beeld verschijnt onder andere de indrukwekkende Taj Mahal, een prachtig geklede vrouw uit Rajasthan die bloemen uit een raam strooit, versierde olifanten en kamelen in de woestijn. Aan het eind verschijnt dan de slogan ………. Incredible India. Wij herkennen de prachtige beelden die we gelukkig allemaal gezien hebben maar omdat we nu al lang in India zijn, hebben we ook een andere kant kunnen ontdekken. Wat bijna onvoorstelbaar is, is de grote armoede die hier heerst. In de steden zien we mensen op straat leven, ze slapen op het trottoir en zoeken bij het afval naar etensresten. Onderweg fietsen we langs tentenkampen waar mensen onder erbarmelijke toestanden leven ………. Incredible India. 

011-tempel-khajurahoOp 4 maart komen we aan in Khajuraho, we blijven hier een paar dagen omdat er prachtige tempels te bezichtigen zijn. Khajuraho is erg toeristisch, dat is soms wel vermoeiend want iedereen wil wat van je. Als je een stap buiten de deur van het hotel zet komt de eerste riksjarijder je al vragen voor een ritje, ge011-sculptuur-tempel-khajurahovolgd door zo’n twintig anderen die dag. Er lopen veel kinderen met ansichtkaarten en souvenirs te venten. Bij restaurants willen ze je allemaal binnen hebben en vanuit alle winkeltjes wordt geroepen dat ze mineraalwater en closetpapier hebben! Dan zijn er nog de vrouwen met een baby op hun arm die geld van je willen, het bedrag wordt er soms zelfs bijgenoemd. Echt rustig wandelen is er hier dus niet bij. Waar we hier echter voor gekomen zijn, zijn de bijzondere tempels. In de 11e eeuw zijn er 85 gebouwd en daar zijn er nu nog zo’n 22 van overgebleven. De tempels zijn bekend om de erotische afbeeldingen, die in steen zijn uitgehouwen en die zich aan de gehele buitenkant bevinden. De sculpturen doorlopen de hele Kama Sutra wat betreft posities en mogelijkheden. Soms moet je goed kijken om te zien hoe het allemaal precies in elkaar steekt.     

011-rob-op-fiets-in-de-regenVanuit Khajuraho fietsen we over rustige, smalle en glooiende wegen door de Panna Hills. Op borden langs de weg staat dat we ons in een tijgernatuurpark bevinden maar we zien er gelukkig geen. Verder gaan we door landelijk gebied met veel kleinschalige boerderijtjes, met een paar buffels en stapels drogende buffelmest (als brandstof te gebruiken), vrouwen die met bossen hout op hun hoofd lopen, vrouwen die het land bewerken, vrouwen die de was doen bij de dorpspomp, mannen die voor de hut liggen te slapen, poepende en plassende mensen langs de weg, kortom er is van alles te zien.  Het stuk van Rewa naar Allahabad over 137 km. willen we in één dag doen. Als we ‘s morgens opstaan, regent het. We besluiten om toch te vertrekken. De regenkleding gaat aan en gaat die dag ook niet meer uit. De hele dag blijft het regenen en we fietsen over een slechte weg met veel gaten en kuilen. Vaak zijn er kilometerslange stukken zonder asfalt en hobbelen we van links naar rechts over de weg en door de modder. In de schemer komen we moe aan in Allahabad. Gelukkig vinden we een hotelkamer met een hele grote badkamer. De bemodderde fietsen gaan tegelijk met Rob onder de douche en Lucie neemt even later de fietstassen mee onder de douche.

De volgende dag is het prachtig weer en fietsen we verder richting Varanasi. We willen halverwege ergens een hotelletje nemen maar dat hotelletje komt helaas niet. We zijn nog moe van de laatste dagen en ergeren ons aan de Indiërs onderweg, die weer met de brommer naast je komen rijden voor een gesprek met welgeteld vijf woorden Engels en de fietsers die je steeds inhalen en zich dan weer uit laten lopen zodat ze je constant ‘in de wielen rijden’. De eerste maanden in India konden we daar nog wel aardig mee omgaan maar nu snauwen we ze af en wijzen ze er op waar ze rijden moeten en dat is niet in de buurt van ons! De volgende dag hebben we hier wel spijt van maar als nummer tweeduizendzoveel naast je komt rijden en je bent moe dan kan het wel eens teveel worden.

De afstand van Allahabad naar Varanasi zou ongeveer 120 km. zijn en als we na 128 km. voor een grote brug over de Ganges staan, vragen we aan enkele voorbijgangers maar eens waar Varanasi ligt. Het blijkt dat we de stad reeds zuidelijk zijn gepasseerd en dat we weer terug moeten. Deze stad van 1,2 miljoen inwoners wordt namelijk gewoon niet aangegeven als afslag van de National Highway! Omdat het hotel waar we naar toe willen ook nog eens aan de andere kant van de stad ligt, fietsen we nog anderhalf uur in het donker voordat we uiteindelijk na 144 km. bij het hotel aankomen. We fietsen in principe nooit in het donker maar hier in de stad valt het nog wel te doen. Alleen de wat nieuwere brommers hebben verlichting. Verder hebben de meeste voertuigen, net als wij, geen verlichting. In het Surya Hotel komen we Ingrid en Nicole uit België weer tegen. We hebben ze drie maanden geleden in Amritsar ook al eens gesproken. Het is leuk om weer even alle belevenissen uit te wisselen.

Varanasi, de stad van de Hindugod Shiva, is één van de heiligste steden in India. Hindupelgrims komen hier om al hun zonden weg te wassen in de Ganges. Aan de rivier liggen zo’n 80 ghats, dat zijn plateaus met trappen die afdalen naar het water. De meeste ghats worden gebruikt om te baden maar er zijn ook ‘burning’ ghats, waar overledenen ritueel worden verbrand. Voor zo’n crematie is ongeveer 400 kg. hout nodig dat afhankelijk van de houtsoort zo’n € 60,– tot € 400,– kost. Er staat ook een crematorium waar het verbranden elektrisch gebeurt voor slechts € 10,–. De as wordt later in de heilige Ganges gestrooid. Kinderen, zwangere vrouwen, lepralijders en Saddhu’s worden om bepaalde redenen niet gecremeerd en worden met een steen verzwaard en vanaf een boot in het midden van de Ganges te water gelaten……. 

011-vrouwen-ghats-varanasiWij staan ‘s morgens om 4.45 uur op om met een groep van tien personen van het hotel, bij zonsopkomst een boottocht te maken langs de ghats. In de roeiboot laten we net voor de zon opkomt een offerbakje met bloemetjes en een kaarsje in de Ganges drijven. Volgens011-ghats-varanasi het Hindugeloof zorgt dat voor ‘long live’. Tijdens de indrukwekkende boottocht zien we veel ritueel badende mensen, vrouwen die de was en de afwas doen, crematies bij de ‘burning’ ghats, een drijvend lijk, rioolafvoeren, mediterende mannen, bloemenverkopers, etc.  Het is een bijzonder schouwspel.  We bezoeken nog wat Hindutempels en later op de dag maken we ook nog een uitstapje naar het twaalf kilometer verderop gelegen Sarnath. Het is de plaats waar Boeddha ruim 2.500 jaar geleden voor het eerst zijn woord verkondigde aan zijn volgelingen, nadat hij in het nabijgelegen Bodhgaya ‘verlichting’ had gekregen. Sarnath is een pelgrimsoord voor Boeddhisten en we bezoeken er een aantal tempels.

En dan is het woensdag 15 maart. Het is ‘Holi’. De Hindu’s vieren het begin van de lente door het gooien met gekleurd water en gulal (verfpoeder) naar elkaar. We hadden vandaag verder willen fietsen maar er is ons geadviseerd niet buiten de poort van het hotel te gaan, daarom blijven we nog maar een dag. ‘s Morgens gaan we toch weer even ontbijten bij het 150 mtr. verderop gelegen Radisson Hotel. Hier hebben ze namelijk een ontbijtbuffet met onder andere bacon, worstjes en warme achterham. Na ruim een half jaar geen varkensvlees te hebben gegeten,  is dat wel even smullen! Ook de ober vraagt uit welk land we komen en vraagt vervolgens of we Katja Schuurman kennen, die hier twee jaar geleden ook geweest is. Nadat d011-holi-luciee ober en Rob het erover eens zijn dat Katja een mooie meid is, eten we verder. Wanneer we na het ontbijt naar buiten gaan, wordt de poort opengedaan en kijkt de security-man of het veilig is. Als we op straat lopen komen er in de verte jongens met zakjes verf aanrennen. Wij zetten het ook op een lopen en zijn net op tijd de poort van ons hotel binnen.  011-holi-lucie-en-rob
Om 10.00 uur is het feest in de tuin van het hotel. Er is een orkestje, gratis bier en hapjes, veel bakken met gekleurd water, waterspuiten en natuurlijk gulal. We kijken het feest even aan en laten ons overhalen mee te doen. Binnen één minuut zijn we helemaal gekleurd. Het leukste is wanneer er weer een ‘verse’ toerist of Indiër de tuin in komt en hij door iedereen wordt gekleurd met water en poeder. Er wordt gedanst, iedereen wenst elkaar ‘Happy Holi’ en het is een leuk spektakel ………. Incredible India. ‘s Middags onder de douche valt het wel even tegen. Na vijf keer inzepen en spoelen is er nog weinig verf van de huid af en de kleren kunnen zo in de vuilnisbak. Wel heeft Lucie een leuke roze coupe soleil in de blonde haren (die nog zo’n anderhalve week blijft zitten). 

011-jeep-vol-is-volHet verkeer in India is verschrikkelijk, en dat is nog zacht uitgedrukt. Verkeersregels schijnen er niet te bestaan en bussen en vrachtwagens rijden met zeer hoge snelheden. Alles moet voor hen wijken. Ze hebben geen claxons maar meertonige hoorns. We moeten geregeld de berm induiken als er weer zo’n gek recht op ons af komt rijden. Alle voertuigen zitten overvol met mensen. In een cabine van een vrachtwagen kunnen er zeker tien in. In en op een jeep hebben we het aantal personen niet kunnen tellen en hoeveel er met een bus mee gaan daar kunnen we moeilijk een schatting van maken. Het zijn er veel. We zien veel gekantelde vrachtwagens, bussen en autowrakken in de berm liggen en vragen ons af hoe het met de inzittenden is afgelopen. Je moet er niet aan denken.

011-bus-vol-is-volWanneer we over een spoorwegovergang moeten en er komt binnenkort een trein dan heb je hier een waar schouwspel. Zeker tien minuten voordat de trein passeert gaan de spoorbomen dicht. De eerste voertuigen blijven nog op hun eigen weghelft staan. Naarmate het wachten langer duurt, komen er bussen en vrachtwagens voorbij de rij wachtenden rijden om links en rechts daarvan te parkeren. Dan zijn er nog de riksja’s, brommers en fietsen die zich overal doorheen murwen om ook vooraan te staan. In een mum van tijd staat de hele breedte van de weg vol met voertuigen en de situatie aan de andere kant van de spoorbomen is precies hetzelfde. Wanneer de trein passeert en de bomen, na nog eens vijf minuten wachten, opengaan is de chaos compleet. Niemand heeft geduld, iedereen wil zo snel mogelijk verder en probeert luid toeterend een weg in de chaos te vinden. Het duurt natuurlijk niet lang voordat het verkeer compleet vaststaat ………. Incredible India.

011-tempel-madbodi-bodhgaya
Vanuit Varanasi fietsen we naar Bodhgaya, de meest belangrijke Boeddhistische pelgrimsplaats ter wereld. Hier kreeg een prins ruim 2.500 jaar geleden ‘verlichting’ en transformeerde zichzelf in Boeddha. De meeste landen met een grote Boeddhistische populatie, zoals Tibet, Thailand, China, Birma, Bhutan, Vietnam, Nepal en Japan, hebben hier tempels en kloosters. Wij bezoeken er een aantal en zien zo de verschillende Boeddhistische culturen. De mooiste tempel is de Mahabodi Tempel uit de 6e eeuw, deze is gebouwd op de plaats waar Boeddha verlichting kreeg. Rondom de tempel mediteren monniken en er worden meditatielessen voor toeristen gegeven. Er heerst een serene sfeer. 

We fietsen verder over de Grand Trunk Road (de Highway die door Noord-India naar Calcutta loopt) door de provincies Bihar en Jharkhand. Deze provincies staan bekend om hun bandieten en wetteloosheid. Daarnaast worden hier veel aanslagen gepleegd door politieke groeperingen zoals de Maoïsten en de Naxaliten. We blijven dus maar op de grote weg en zorgen dat we in het donker de straat niet meer op komen.

011-fruitstalletje

Op zaterdag 25 maart fietsen we het laatste stuk door de voorsteden van Calcutta. Via de drukste brug ter wereld, de Haora Bridge (100.000 voertuigen per dag), fietsen we de hectische stad binnen waar de temperatuurmeters aangeven dat het 39,9 graden Celsius is! Calcutta (13,2 miljoen inwoners) heeft overigens in 2000 een nieuwe naam gekregen en heet nu officieel Kolkata maar in de volksmond wordt nog steeds de oude naam gebruikt.  Elf maanden geleden zijn we in Gaanderen weggefietst en we vinden het geweldig dat we na 13.155 kilometer veilig en zonder (grote) problemen in Calcutta zijn aangekomen.

India is een indrukwekkend land met prachtige historische paleizen, forten en tempels, met imposante bergen in het noorden, met woestijnen en kamelen in Rajasthan en geweldige festivals. Ook heel bijzonder zijn echter de Indiërs zelf. Veelal vriendelijk, belangstellend, behulpzaam en zeer kleurrijk. Er is echter ook een andere kant. De armoede, de bedelaars, de constante herrie, de constante aandacht, het chaotische verkeer, alle mensen die ‘iets’ van je willen en de slechte hygiëne in de meeste restaurants. Deze andere kant begint na een aantal maanden verblijf in India wat de overhand te krijgen.

Voor ons is het dus tijd voor een ander land! Daarom vliegen we op 2 april van Calcutta naar Bangkok en gaan van ………. Incredible India naar ……… Amazing Thailand. We hebben de route, die we destijds in Nederland bedacht hebben, aangepast. We zullen niet meer teruggaan naar Pakistan om via West- en Noord-China naar Beijing te fietsen maar we willen nu via Thailand en Laos de hoofdstad van China bereiken.