20-03-2019 Mui Né (Vietnam)


Goodnight Saigon

Goodnight Saigon is een protestlied tegen de Vietnamoorlog van zanger Billy Joel. Saigon was de naam van de toenmalige hoofdstad van Zuid-Vietnam. De stad heette na het vertrek van de Amerikanen Ho Chi Minh City.

Wij hebben in Ho Chi Minh City voor twaalf dagen een Airbnb appartement in het centrum geboekt. Het appartement is niet erg groot maar het heeft wel alle voorzieningen, is netjes en schoon en het ligt in een wijk met veel massagesalons, Japanse restaurantjes, gemakswinkels en shopping malls.

33.01-38233.02-383Op 2 maart ontmoeten we onze ‘oude’ buren Hans en Elly weer. Dat is toch wel heel toevallig! Ongeveer een jaar geleden fietsten zij een aantal weken in Maleisië en wij fietsten bijna in dezelfde omgeving. Een korte omweg was snel gemaakt en we hebben elkaar toen in Klang ontmoet. Nu, een jaar later, fietsen zij ruim zeven weken in de Mekong Delta en beëindigen hun tocht in Ho Chi Minh City. Het toeval wil dat wij ongeveer tegelijkertijd in deze stad aankomen. Het is een hartelijk weerzien en op vier achtereenvolgende dagen drinken we aan het eind van de middag op hun of op onze kamer eerst samen koffie en daarna een wijntje en een biertje, kletsen gezellig en gaan vervolgens dineren in één van de vele restaurantjes in de buurt.

33.03-38633.04-402Op 6 maart zit de reis van Hans en Elly er op en vliegen ze via Singapore naar Nederland. We vinden het alle vier erg bijzonder dat we elkaar weer in Azië hebben ontmoet en gezellige uren met elkaar hebben doorgebracht. Wij wandelen voor de laatste keer naar hun hotel en zwaaien ze uit wanneer ze in een taxibusje naar het vliegveld vertrekken.

33.05-40433.06-406We maken veel wandelingen door de stad en komen langs de toeristische bezienswaardigheden zoals het stadhuis, het koloniale postkantoor, de Notre Dame Kathedraal en de overdekte Ben Thanh markt.

33.07-38933.08-39433.09-39133.10-403De Vietnam oorlog (van 1 november 1955 tot 30 april 1975) was een oorlog tussen het op de Verenigde Staten georiënteerde Zuid-Vietnam en het op de Sovjet-Unie en China georiënteerde Noord-Vietnam. De verliezen van het Amerikaanse leger bedroegen ongeveer 60.000 man en van het Zuid-Vietnamese leger ongeveer 300.000. Het aantal burgerdoden in Noord- en Zuid-Vietnam valt niet te schatten, maar het moet in de honderdduizenden hebben gelopen, misschien zelfs wel meer dan één miljoen.

We gaan naar het War Remnants Museum dat zich met name richt op de Amerikaanse rol in de Vietnamoorlog en alle verschrikkingen die dat voor de inwoners van Vietnam met zich heeft meegebracht. De museumcollectie bestaat vooral uit een groot aantal foto’s, verdeeld over meerdere thematisch ingerichte ruimten over onder meer de bombardementen door de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog en de gevolgen van het giftige Agent Orange. Het Amerikanse leger besproeide de bossen -en de mensen- met meer dan tachtig miljoen liter aan ontbladeringsmiddelen. Dat heeft tot op de dag van vandaag gevolgen want er worden hier nog steeds veel gehandicapte en ernstig misvormde kinderen geboren.

Verder zien we veel foto’s met ander oorlogsgeweld, zoals het bloedbad van Mỹ Lai en het gebruik van napalmbommen. Het is soms huiveringwekkend om naar de foto’s te kijken en het is eigenlijk één grote anti-Amerika presentatie. Dat is ook een algemeen kritiekpunt, de oorlog wordt in het museum wat éénzijdig belicht. Buiten het museum zien we nog veel oorlogsmaterieel zoals gevechtsvliegtuigen, helikopters, tanks en bommen.

33.11-41133.12-41333.13-42333.14-425De bouw van het Reunification Palace ofwel Herenigingspaleis vond plaats tussen 1962 tot 1966. Het staat op de plek van het voormalige Norodompaleis, dat in de periode 1868 tot 1873 werd gebouwd door Franse kolonisten en in 1962 werd gebombardeerd door twee afvallige Zuid-Vietnamese piloten.

In de Vietnamoorlog was dit het presidentiële paleis van Zuid-Vietnam. Het paleis is de plek waar het einde van de Vietnamoorlog werd ingeluid met de val van Saigon, toen een Noord-Vietnamese tank door de hekken van het paleis stormde en soldaten de vlag van het Saigonregime van het dak neerhaalden en president Duong Van Minh arresteerden. Tegenwoordig is het paleis een toeristische trekpleister en doet het dienst als museum. We zien veel zalen en vertrekken met originele jaren ‘60 en ‘70 interieur en we bekijken de ondergrondse bunker. Tegen onze verwachting in vinden we het een mooie bezienswaardigheid.

33.15-42933.16-43033.17-43133.18-437Het zijn relaxte dagen in Ho Chi Minh City. We pimpen de website een beetje op, gaan beiden naar de kapper, lezen boeken, bekijken wat winkels en drinken ijskoffie op de terrasjes.

Maandag 11 maart verlaten we ons appartement en fietsen verder door Vietnam. De eerste kilometers in Ho Chi Minh City zijn erg druk en hectisch met veel verkeer en getoeter. Na zo’n vijftien kilometer gaan we met een ferry een brede rivier over en daarna wordt het rustiger. Via landelijke wegen bereiken we Bà Ria en komen de dag daarna aan de kust. Wij vinden dat wij al veel tassen aan de fiets hebben hangen maar dat valt best mee als je ziet wat ze hier allemaal meesjouwen op een fiets of een brommer.

33.19-39833.20-47233.21-27533.22-440Tijdens onze route in Vietnam zien we geregeld grote militaire begraafplaatsen. Deze zien er altijd zeer goed onderhouden uit. Er liggen soldaten begraven van de People’s Army of Vietnam en leden van de Vietcong die zijn omgekomen in de Vietnam oorlog.

33.23-28633.24-28533.25-37733.26-379We fietsen een aantal dagen over rustige kustwegen naar het noordoosten met steeds een fikse tegenwind en geregeld een klimmetje. Het kost Lucie af en toe veel moeite om tegen de harde wind in te fietsen.

We komen alle dagen langs ontelbare grote resorts met royale zwembaden en alle faciliteiten. Er is overal weinig activiteit maar toch worden er nog steeds nieuwe resorts bijgebouwd. Frappant is dat er ook enorm veel resorts leeg staan en aan het verpauperen zijn. Dat is zo’n trieste aanblik.

Aan de kust zien we ook dat er aan zoutwinning wordt gedaan. In zogenaamde zoutpannen wordt het zeewater gepompt waar het water door natuurlijke verdamping verdwijnt en het zout achterblijft. Het zout wordt bij elkaar geschraapt en vervolgens in zakken geschept.

33.27-46533.28-462Wat betreft het eten zitten we hier in Vietnam goed. Er zijn overal enorm veel restaurantjes en straatstalletjes met heerlijk eten. De keukens vallen op door de basic inrichting. Je ziet hier geen hoogwaardige apparatuur maar al het eten wordt gemaakt in simpele, vaak verouderde keukens. Het meest gegeten gerecht hier is Pho (noedel soep met vlees en groenten). Andere typische Vietnamese gerechten die wij onderweg vaak nemen zijn de verse springroll en banh mi (baguette gevuld met met van alles en nog wat).

33.29-44433.30-380Een vrucht die je hier veel aantreft is de pitaya ofwel ‘dragon fruit’. We fietsen vaak langs uitgestrekte fruitgaarden met deze cactusachtige vetplanten en kopen onderweg geregeld zo’n vrucht en lepelen hem dan uit.

33.31-46733.32-408De Vietnamezen zijn ook echte koffie en thee drinkers. In iedere straat zitten wel één of meerdere coffee-shops. De groene thee is favoriet bij de Vietnamezen en wordt overal geserveerd als welkomstdrankje of bij het eten. De koffie is niet hetzelfde als de koffie die wij gewend zijn maar is prima te drinken, vooral de ijskoffie.

33.33-23833.34-352Via de vissersplaatsen La Gi en Phan Thiét komen we in de toeristische omgeving van Mui Né. Het is een baai met een kilometerslange strip van resorts, guesthouses, restaurantjes en souvenirwinkels. Bijna alle reclameborden en menukaarten zijn hier ook voorzien van de tekst in het Russisch. Russen komen we hier dan ook overal tegen en soms zitten we in een restaurantje met alleen maar Russen. Je kunt ze altijd redelijk makkelijk aan hun uiterlijk herkennen, ze zitten goed in de kilo’s, de vrouw is geblondeerd, het zijn niet de meest vrolijke mensen want ze kijken meestal nors en ze zien er altijd een beetje ordinair uit. Ook zijn het stevige drinkers want je komt ze op straat tegen met een biertje in de hand en in het restaurant hebben ze de wodka fles op tafel staan.

33.35-47433.36-45733.37-47033.38-47933.39-480Na vier dagen uitrusten en lekker eten en drinken hebben we het hier wel gezien en stappen we 21 maart weer op de fiets.