15-06-2005 Rome (Italië)

Pizza’s, pasta’s, vino en veel cultuur 

SplugenpasVanaf de Bodensee gaan we verder richting het zuiden. We fietsen door een stukje Oostenrijk en door heel Liechtenstein (1 uur). Het weer is slecht, we hebben veel regen en wanneer we aan de voet van de Alpen komen beginnen we aan de lange klim naar ruim 2.100 mtr. in de stromende regen. We hebben de regenpakken en de overschoenen aan dus nat worden we niet, maar wel koud en leuk is anders. Op 1.400 mtr. houden we het voor gezien en gaan een hotel binnen, het water loopt aan alle kanten van ons af en we mogen alle kleding in de garage laten liggen, de eigenaresse wil alles wel ophangen en drogen. Op de kamer is de verwarming aan en na een warme douche zijn we alles al weer bijna vergeten. We horen dat er vandaag op 1.700 mtr. hoogte nog sneeuw is gevallen. Morgen schijnt het weer om te slaan en daar vertrouwen we dan maar op. 

De volgende ochtend is de lucht zowaar blauw en klimmen we verder naar de Splügenpas. Het is een prachtige klim, de ene haarspeldbocht volgt de andere op en brengt ons dichter bij de top. We genieten enorm van deze inspanning en het gevoel om op eigen kracht de Alpen over te gaan is geweldig. De volgende foto is genomen bij de Italiaanse grenspost op het hoogste punt van de Splügenpas op 2.115 mtr.  

In Italië is het warm en zonnig en we dalen af naar het Comomeer, daarna fietsen we verder door de Po-vlakte, over de Apennijnen naar Toscane en Umbrië. De Italianen zijn vriendelijk en behulpzaam. We zien veel Italiaanse wielrenners die ons groeten, ze hebben ontzag voor het gewicht dat wij aan de fiets hebben hangen en waar wij dezelfde klimmen mee moeten maken dan zij met hun fietsjes van een paar kilo. We passen ons aan de Italianen aan en eten veel pasta en pizza. Omdat de Italianen daar wijn bij drinken, doen wij dat ook maar.002-rob-appenijnen

In Milaan lopen we door de “PC Hooftstraat” en we zien de modehuizen van Gucci, Versace, Valentino, Chanel, Armani etc. etc. We zien creaties in de etalages met een prijskaartje erbij waarvan wij deze hele reis kunnen bekostigen. Tja, het is maar waar je voor kiest……

Op de campings in Toscane stikt het van de Nederlanders, we zijn op een camping waar 80% van de gasten Nederlander is. Het enige voordeel hiervan is dat we eens een Telegraaf, Panorama en Libelle kunnen lezen. Heel veel mensen vragen ons of we helemaal met de fiets uit Nederland zijn gekomen, waneer we dat beamen vinden ze dat geweldig. Als we over onze verdere plannen vertellen vinden ze dat helemaal geweldig. Ook worden we onderweg vaak aangesproken door andere toeristen, en wanneer ze horen dat we naar Peking willen fietsen, vragen velen of ze een foto van ons mogen maken. 

We zijn trouwens niet de enige Nederlanders die hier fietsen, we hebben inmiddels al heel wat andere fietsers ontmoet die tot Florence of  Rome fietsen. Het is altijd weer leuk om met andere fietsers je ervaringen uit te wisselen. 

002-duomo-siennaIn Italië is veel cultuur, heel veel cultuur. We proberen daar iets van mee te pakken en bezoeken o.a. steden als Milaan, Florence, Siena, Perugia en Assisi. In Florence staan we op een camping met een geweldig uitzicht over de stad. We staan op een terrascamping onder de olijfbomen en het lijkt wel een tentenshow. Hier staan heel veel trekkerstentjes en we zien er geen twee dezelfde. Achter ons staat een tentje met twee jongelui uit Singapore. ‘s Avonds bieden ze ons een ‘bekertje’ Champagne en aardbeien aan. Ze hebben dat gekocht omdat ze vinden dat dit wel past bij zo’n uitzicht en ze willen ons hiervan graag mee laten genieten. En mochten we nog weer eens in Singapore komen hebben we een gratis overnachtingsadres! Deze ontmoetingen zijn altijd heel bijzonder.

Uit bovenstaande zou je kunnen opmaken dat we hier alleen maar vakantie houden maar ondanks dat we geen baan meer hebben is het “hard” werken. Bijna iedere dag moeten we toch weer de tent opzetten en afbreken, de boodschappen doen, eten koken, afwassen en af toe de fietsen poetsen en de was doen. En tussen die bezigheden door fietsen we ook nog wel een aardig eindje. 

Dat er vele wegen naar Rome leiden is bekend, maar om deze stad fietsend door zoveel mooie gebieden en steden te bereiken vinden wij geweldig. Onze aankomst op het St. Pietersplein is, ondanks dat de Paus ons niet staat op te wachten, voor ons heel bijzonder. De eerste 2.500 km. zitten er op. We blijven een paar dagen in Rome en fietsen dan weer vrolijk verder naar het zuiden.

002-rome-pietersplein