27-02-2019 Ho Chi Minh City (Vietnam)


Van Phnom Penh naar Ho Chi Minh City

De hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh, is een stad met tegenstellingen. Naast armoede zien we ongekende luxe en naast chaos gaat er ook een zekere charme uit van de stad. Voor ons is het leuk om weer eens bij verschillende Westerse restaurantjes te kunnen eten en op een terrasje lekker een wijntje en biertje te drinken. In de backpackersbuurt kun je trouwens overal een groot glas tapbier drinken voor US$ 0,50 dus Rob is hier helemaal in z’n sas.

We bezoeken in de stad verschillende bezienswaardigheden. De Wat Phnom, een pagoda met een stupa op een heuveltje in het centrum, is hier al in 1373 gebouwd en markeert het ontstaan van Phnom Penh. Veel Cambodjanen komen hier bidden voor geluk en succes op school of in zaken. Als de wens is uitgekomen wordt het beloofde geofferd. We zien veel kleine offergaven maar ook compleet gegrilde varkens. Het is een mooie plek om te bezoeken.

32.01-28332.02-285De Psar Thmey ofwel de Central Market is gevestigd in een grote art deco hal met vier vleugels. Er is van alles te koop zoals kleding, souvenirs, electronica, sieraden, groente en fruit, vis en vlees etc. Het is leuk om er rond te struinen.

32.03-26532.04-268Het Royal Palace met de Silver Pagoda is een groot complex met mooie gebouwen en tempels. Vooral de rijk versierde klassieke Khmer daken zijn heel mooi. De Silver Pagoda met de 5.000 zilveren vloertegels is helemaal ommuurd en op deze muren zien we dat de schilderingen in een nogal vervallen staat verkeren.

32.05-29532.06-29632.07-30832.08-303Heel opmerkelijk in Phnom Penh zijn de vele dure auto’s. Een groot deel van de auto’s die in Phnom Penh rond rijden is een Range Rover, Mercedes, Jaguar, Porsche, Ferrari, Bently, Rolls Royce of vooral Lexus en dan allemaal van het grote, nieuwe en luxe soort. Als je er een liefhebber van bent kijk je hier je ogen uit. Het contrast tussen arm en rijk is hier wel erg zichtbaar en verschrikkelijk groot. We zien naast de dure auto’s ook chique winkels en eerste klas restaurants. Deze zijn alleen voor de elite, een groep met zodanige privileges, waardoor zij op politiek, militair, economisch of cultureel vlak een bijzondere positie innemen. Wat in Cambodja ook speelt is dat het bijna onmogelijk is om zaken te doen zonder betrokken te raken bij corruptie. De Cambodjanen zelf noemen het niet of zien het zelfs niet als corruptie maar ‘het is de cultuur’. Een feit is dat op de lijst van minst corrupte 180 landen van Transparency International, Nederland op de 8e plaats staat en Cambodja op de 161e plaats.

32.09-35232.10-355Cambodja was van 1863 tot 1953 een kolonie van Frankrijk. In 1953 slaagde koning Norodom Sihanouk erin de Fransen te laten instemmen met de onafhankelijkheid van Cambodja. In april 1975 komt de communistische Rode Khmer, onder leiding van Pol Pot aan de macht. Hij installeerde meteen een absurd regime dat uiteindelijk het leven heeft gekost aan naar schatting twee miljoen mensen, bijna een derde van de Cambodjaanse bevolking.

Pol Pot (Brother Number One), voerde een maatschappijmodel in dat hij zelf had bedacht. Het moest een agrarische samenleving worden en dus werden alle mensen uit de steden verdreven en moesten ze op het platteland gaan werken. Het moest een niet-kapitalistische samenleving worden en dus schafte hij geld af en verving het door ruilhandel. Het moest een seculiere samenleving worden en dus schafte hij de godsdienst af en liet hij zowat alle boeddhistische monniken vermoorden. Van de 60.000 monniken overleefden er naar schatting slechts 500 de afslachting. Maar daarnaast had hij schrik van iedereen die ook maar een beetje intelligent kon zijn. Dus liet hij die ook vermoorden. Iemand die een andere taal sprak, of zelfs maar een bril droeg, was potentieel intelligent en werd dus om het leven gebracht. Hierdoor heeft Cambodja nog steeds een enorme achterstand in kennis en ontwikkeling.

We bezoeken het Tuol Sleng Genocidemuseum en krijgen met een audio tour een indruk van wat zich hier tussen 1975 en 1978 heeft afgespeeld. De voormalige school Tuol Sleng was een uiterst geheim centrum in een netwerk van bijna 200 gevangenissen waar mensen werden gefolterd door de Rode Khmer. Hier werden tussen de 12.000 en 20.000 mensen gevangen gehouden, ondervraagd, gemarteld en weggevoerd naar de Killing Fields. We zien de oude klaslokalen met hokken voor de gevangenen, martelwerktuigen en foto’s en schilderijen van voor en soms na de martelingen. Het is huiveringwekkend om te zien.

32.11-32632.12-33032.13-33132.14-332Onlosmakelijk verbonden met het Tuol Sleng Museum is het twaalf kilometer buiten Phnom Penh gelegen Choeung Ek Genocidal Center ofwel de Killing Fields van Choeung Ek. Choeung Ek is van de meer dan 300 killing fields in Cambodja het meest bekend. De meeste van de 17.000 gevangenen van Tuol Sleng werden hier geëxecuteerd. We wandelen langs de vele massa graven en via de audio tour horen we de verschrikkelijke verhalen hoe het er hier destijds aan toe ging.

Bij een grote boom waarin duizenden armbandjes hangen, horen we het verhaal over de vrouwen en kinderen die bij deze boom zijn vermoord. Tijdens het afgrijselijke verhaal knoopt Lucie haar armbandje uit Peru los en hangt het in de boom om ook haar medeleven te betuigen aan deze vrouwen en kinderen. Tot slot bekijken we de Memorial Stupa waarin meer dan 8.000 schedels van slachtoffers zijn opgeslagen.

32.15-34232.16-34532.17-34632.18-348Na twaalf dagen verblijf in Phnom Penh fietsen we de stad uit door het drukke en hectische verkeer. Het blijft steeds goed uitkijken. De verkeersregels zijn hier overigens simpel: stoplichten, verkeersborden, voorsorteervakken, wegbelijningen en zelfs verkeersregelaars zijn puur decoratief. Is je voertuig groter, dan heb je automatisch voorrang. In twee dagen fietsen we via Takeo naar de grens met Vietnam.

32.19-35832.20-35932.21-36332.22-364We houden wat gemengde gevoelens over aan Cambodja en het zal zeker niet ons favoriete land worden. Verbazingwekkend is hier de door en door corrupte overheid en een ‘bovenlaag’ die overal zichtbaar in luxe leeft terwijl een groot deel van de bevolking onder armoedige omstandigheden moet zien rond te komen. De route die wij gefietst hebben was vaak saai over stoffige wegen maar soms ook verrassend mooi over kleine paden langs de Mekong. De restaurantjes en eetkraampjes onderweg waren niet echt aantrekkelijk en smakelijk terwijl we in toeristische plaatsen heerlijk hebben gegeten. Hinderlijk vonden wij de gebruikelijke gewoonte om aan ons, als Westerse toeristen, steeds een hoger bedrag te vragen maar anderzijds genoten we van de vriendelijk groetende bevolking en dan met name de enthousiaste kinderen.

Zaterdag 2 februari moeten we bij de Cambodjaanse douane, die hier kantoor houdt in een soort tuinhuisje, een uitreisstempel halen. Er zijn weinig klanten maar toch duurt het wel erg lang, omdat sommigen een beetje smeergeld in hun paspoort stoppen en daardoor eerder worden geholpen. We fietsen de grens over naar de Vietnamese douane, die gehuisvest is in een gigantisch groot en bijna leeg gebouw. Hier gaat het snel, we krijgen een stempel en mogen tot 2 mei in Vietnam blijven. Voordat we het paspoort terug krijgen houdt de beambte 2 één-dolllar biljetten in de lucht ten teken dat we dit als smeergeld moeten betalen. De blanke man die voor ons was, vertelde ons dat hij 100.000 dong (zo’n € 4,–) moest betalen, dus dan valt het voor ons nog wel mee.

De overgang naar een ander land is direct merkbaar. Het land is nu overal bewerkt, de bevolking is actiever en lijkt vrolijker, de straten zijn schoner en rondom de huizen is het netjes. Het is een leuke route van de grensovergang naar Chau Doc. We fietsen langs lintbebouwing met huisjes, overal langs de weg is versiering aangebracht vanwege het aankomende TET festival en er heerst een gezellige drukte. De binnenstad van Chau Doc is druk en hectisch. We gaan naar ons vooraf gereserveerde hotel dat in het centrum ligt bij de markt.

32.23-00132.24-00332.25-00532.26-007De TET is het belangrijkste feest van Vietnam, waarmee de komst van het nieuwe jaar en de lente wordt gevierd. Dagen van tevoren bereidt men het feest alvast voor. Overal langs de weg staan stalletjes met gele bloemen, die iedereen koopt om het huis mee te versieren. Verder wordt er veel eten bereid en komen de families bij elkaar tijdens de TET periode die tien dagen duurt.

32.27-02732.28-022We wandelen in Chau Doc over de grote Central Market. Er zijn stalletjes met kleding, voedingswaren, groenten, fruit, vlees en vis. We gruwen bij een brommerrijder die twee open gesneden halve varkens over de achterzitting heeft liggen, anderhalve meter breed is en door een gangetje van één meter wil. De varkens schuren overal langs. We wandelen over de boulevard en bekijken de bootjes op de rivier.

32.29-01232.30-01832.31-02932.32-014Op 4 februari, oudejaarsavond klokslag 21.00 uur, barst er een groot vuurwerk los. Daarna begint er op het plein een voorstelling onder begeleiding van luid trommelende jongens. We zien een leeuw die in een hoge paal klimt en spectaculair… een leeuw die hoog boven de straat (zonder vangnet) op paaltjes heen en weer springt. Daarna is er nog een mooie voorstelling van een aantal jongens die samen een grote draak laten rollen.

32.33-04332.34-04732.35-05132.36-061Het Jaar van de Hond is voorbij en vandaag begint het Jaar van het Varken. Nieuwjaarsdag is het rustig en zijn de meeste winkels en restaurantjes gesloten. We gaan op een terrasje zitten, drinken een cà-pêh-dá en bekijken de voorbijkomende mensen en het drukke brommerverkeer. Ons Vietnamees is niet geweldig maar we weten dat ijskoffie vertaald cà-pêh-dá is en bestellen deze geregeld. Een groot glas met een beetje koffie aangevuld met veel ijsblokjes, altijd lekker.

32.37-03132.38-016Na vier dagen verblijf in Chau Doc fietsen we naar Cao Lahn. Het is druk met brommers en scooters maar na een overtocht met een ferry komen we op kleinere wegen en wordt het rustiger. Alhoewel even verderop bij een brug in aanbouw, het verkeer voor en op de noodbrug helemaal vast staat. Het duurt wel een half uur voordat we de brug over zijn.
Zo’n tien kilometer voor Cao Lanh moeten we weer met een ferry een rivier over. Er staat een man met een brommer voor ons en die koopt een kaartje, hij draait zich om en zegt dat hij onze kaartjes ook al heeft betaald, dat is toch wel erg aardig.

32.39-06732.40-077We komen vervolgens met Li aan de praat en hij zegt dat hij een groot huis heeft waar we wel kunnen slapen. We nemen de uitnodiging aan en fietsen achter hem aan naar Cao Lanh. Li is vrijgezel, woont en werkt in San Bernadino California USA en is nu voor de TET in Vietnam. Hij heeft hier een groot huis van vijf verdiepingen waar zijn moeder van 90 en twee zussen wonen. We worden er hartelijk ontvangen, krijgen drinken en fruit en een eigen kamer met badkamer en airco. ‘s Avonds dineren we op het balkon en de zussen blijven maar eten aandragen. Na het diner maken we een brommertour door Cao Lanh. Lucie achterop bij een zus van Li en Rob achterop bij Li. We bekijken een tweetal tempels, een park met monumenten, een museum ter ere van de vader van Ho Chi Minh en een Nieuwjaars braderie met bijbehorende kermis en veel gekleurde lichten.

32.41-07832.42-07932.43-08532.44-094De volgende morgen gaan we, na een ontbijt met stokbrood en drie gebakken eieren per persoon, weer achterop de brommer en rijden naar de lokale Cao Dai Tempel. Li en zijn familie zijn aanhangers van de Cao Dai. Dit is een relatief nieuwe religie, officieel tot stand gekomen in Zuid-Vietnam in 1926. Het is een kleurrijke mengelmoes van Boeddhisme, Confucianisme, Taoïsme, Vietnamees spiritualisme en Christendom. ‘Cao Dai’ betekent letterlijk ‘hoge toren’ en op deze manier wordt er verwezen naar God. Dit geloof is het sterkst vertegenwoordigd in de Mekong Delta.

Het is een mooie kleurrijke tempel en er is op dit moment een dienst bezig, die zeker het aanschouwen waard is. Vervolgens bekijken we het hele complex, Li geeft uitleg en we worden uitgenodigd om mee te eten met de in het wit geklede priesters en volgelingen. Om 09.00 uur hebben we dus alweer de tweede maaltijd achter de kiezen en we krijgen nog vier Bapao broodjes mee voor onderweg. Het zijn allemaal vrolijke en vriendelijke mensen die het leuk vinden dat wij het tempelcomplex bezoeken.

32.45-09632.46-09732.47-10032.48-110Vervolgens gaan we naar de ernaast gelegen timmerwerkplaats waar doodskisten worden gemaakt. Li sponsort deze man met hout, zodat hij ook doodskisten kan maken voor de arme bevolking, die er niets voor hoeven te betalen. We drinken thee met de 69-jarige engineer die hier werkt en die de vrijwilligers instrueert. Achterop de brommer gaan we terug naar het huis van Li, nemen afscheid van hem en zijn familie en stappen met een volle maag op de fiets. Het was heel bijzonder om kennis te maken met deze Vietnamese familie en hun geweldige gastvrijheid.

32.49-11232.50-115In Vinh Long zitten we ‘s avonds op een terrasje en ontmoeten daar de Nederlander Remco en zijn Vietnamese vriendin Trang. Remco woont nu drie jaar in Vietnam en gaat op 17 maart trouwen met Trang. Hij heeft zo’n zeven kilometer buiten Vinh Long een viskwekerij opgezet met ‘snakehead’ vissen. Hij nodigt ons uit om hen de volgende dag te komen bezoeken. We kletsen nog een tijdje over het leven hier, hun op komst zijnde baby, zijn Vietnamese familie en de Vietnamese cultuur.
De volgende morgen komt Remco ons met z’n brommer ophalen bij het hotel en fietsen we achter hem aan naar hun huis. Het ligt buiten de stad aan een klein rustig weggetje en op de veranda drinken we thee en praten gezellig met Remco en Trang. Hij laat ons de kwekerij zien met een tiental bakken met water en duizenden snake head vissen. In drie maanden zijn ze volgroeid en klaar voor de verkoop. Voor de toekomst heeft hij nog grote uitbreidingsplannen. Bij het afscheid krijgen we een gerookte en vacuüm verpakte vis en wat fruit mee.

32.51-12832.52-126We fietsen verder over kleine paadjes, langs kanaaltjes, over smalle brugetjes en gaan vervolgens verder over de vluchtstrook van een drukke weg. We overbruggen de Can Tho bridge met 171 meter hoogte en komen dan in de stad Can Tho met meer dan een miljoen inwoners.

32.53-12932.54-133De stad is mooi versierd vanwege het TET festival en het is er daardoor erg druk. We drinken er geregeld een cà-pêh-dá op een terrasje en bekijken alles wat er voorbij komt. Zaterdagavond hebben we afgesproken met Remco en Trang. Ook hun Australische vriend Bruce, die al drie jaar in Vinh Long woont en op meerdere scholen Engelse les geeft, is meegekomen. Bruce is vandaag jarig en 52 jaar geworden. We gaan met z’n allen naar de bovenverdieping van het Nam Bo Hotel waar een Frans restaurant is gevestigd, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de boulevard en de rivier. We zitten er een aantal uren gezellig te kletsen, te drinken en te eten. Nadien nemen we hartelijk afscheid van Remco, Trang en Bruce die met de motorbikes nog zo’n 35 kilometer naar huis moeten rijden.

32.55-14332.56-158Maandag 11 februari loopt bij ons om 04.30 uur de wekker af en na een ontbijtje stappen we een uur later op een bootje van een oud, vriendelijk en kranig vrouwtje. Langzaamaan zien we het licht worden en in drie kwartier varen we rustig naar de Floating Market van Cai Rang. De handel vindt hier slechts in de vroege ochtenduren plaats. We hadden van zestien jaar geleden nog een beeld voor ogen van deze drijvende markt, maar het is nu wel even wat anders. Het aantal toeristenboten is explosief toegenomen en de boten op de markt zijn door de moderne ontwikkelingen sterk verminderd. De verwachting is dan ook dat in de nabije toekomst de echte handel op de Floating Market gaat verdwijnen. Niettemin is het leuk om de boten en de handel op het water te zien. De boten hebben vaak een lange stok in de lucht waar bovenin bijvoorbeeld een meloen of een ananas hangt zodat van veraf al is te zien waarin wordt gehandeld. We gaan ook naar een toeristisch noodle fabriekje, waar we de fabricage van rijstnoedels zien en varen verder door een rustig kanaaltje met palmbomen en vervallen woningen. De motor van onze oude boot slaat geregeld af, de bougie moet nogal eens worden schoon gemaakt maar ons kranige vrouwtje krijgt hem steeds weer aan de praat.

32.57-16432.58-17732.59-19132.60-199De Mekongdelta ligt in het uiterste zuiden van Vietnam. De Mekong met een net van zijtakken, die ook nog weer met kanalen zijn verbonden, mondt hier uit in de Zuid-Chinese Zee. We fietsen in een paar weken een rondje door deze delta. Het is er prachtig fietsen langs de rivieren, kanaaltjes en beekjes. We gaan over smalle betonpaden, kleine weggetjes, drukke wegen, ontelbare bruggen en moeten ook geregeld met een veerboot oversteken. Overal varen boten want veel mensen verdienen hier hun geld in de visserij. Ook is er door de vruchtbare grond veel rijstbouw. Met zo’n 20 miljoen inwoners is de delta dicht bevolkt en nagenoeg iedereen heeft hier een brommer. Daar rijden er dus altijd veel van op de weg en met name in de steden is het meestal erg hectisch.

32.61-26332.62-30232.63-25532.64-33732.65-31032.66-360Via Long Xuyen en Rach Gia fietsen we naar Ca Mau, de zuidelijkste stad van Vietnam. Daarna gaat het weer naar het noorden en via Bac Liêu, Soc Trang, Tra Vinh en My Tho fietsen we naar Ho Chi Minh City (het vroegere Saigon).

In de Mekong delta zien we een grote mix van verschillende religies die harmonieus samengaan. Dagelijks fietsen we langs Katholieke kerken, Cao Dai tempels, Chinese tempels en Khmer tempels. Geregeld bekijken we dan ook wat van die tempels.

32.67-22432.68-28932.69-24332.70-342Bij een Chinese Boeddhistische tempel met een metershoge grote witte Boeddha worden we door een drietal aardige jonge monniken rondgeleid en krijgen vervolgens een kopje thee.

32.71-21532.72-219Bij een Cao Dai tempel staan we nog bij de fietsen wanneer er plotseling een oud krom vrouwtje komt ‘aanrennen’. Ze pakt Lucie’s hand, trekt haar arm naar beneden en begint haar met haar tandeloze mond meermalen op de wang te kussen. Ze lacht en is zo blij en enthousiast dat ze Lucie amper los laat. Vervolgens maakt ze de deur van de tempel open, doet alle lichten aan en laat ons trots alles zien, terwijl ze ondertussen Lucie af en toe nog even knuffelt.

32.73-23532.74-236Woensdag 27 februari komen we aan in de miljoenenstad Ho Chi Minh City. We willen hier weer even iets langer blijven en daarna fietsen we verder door Vietnam.