23-08-2018 Ayutthaya (Thailand)


Warempel daar staat alweer een tempel

Na een verblijf van twaalf dagen in het Thabli Resort in Kraburi stappen we dinsdag 31 juli weer op de fiets. Via de stad Chumpon bereiken we de oostkust en over rustige wegen en af en toe een zandweg gaan we verder noordwaarts langs stranden, palm- en rubberboomplantages, karstgebergte, rijstvelden en kleinschalige boeren bedrijfjes. Overal komen we langs boeddhistische tempels en tempelcomplexen. Soms nog in aanbouw, soms in vervallen staat maar meestal prachtig beschilderd, versierd en onderhouden.

26.01-27126.02-19126.03-17426.04-21026.05-22426.06-211In de kustplaats Hat Ban Krut staat het vol met hotels en resorts waar nu, buiten het seizoen, weinig te beleven valt. Af en toe zien we een paar andere ‘farangs’, dat is het Thaise woord om een blanke buitenlander aan te duiden. Het woord is zeer waarschijnlijk afkomstig van farangset, wat de Thaise uitspraak is van Français. Frankrijk was het eerste land dat in de 17e eeuw culturele banden aanknoopte met Thailand en voor de Thai waren toentertijd een ‘blanke’ en een ‘Fransman’ hetzelfde. Wat wel komisch is dat de Thai de ‘r’ niet goed kunnen uitspreken en wanneer wij voorbij fietsen roepen ze vaak heel enthousiast: “Falang, falang”.

Vrijdag 3 augustus arriveren we in Prachuap Khiri Khan en we hebben gelezen dat hier iedere vrijdag- en zaterdagavond een levendige Night Market is. ‘s Avonds wandelen we naar de boulevard en zien honderden kraampjes met kleding en sieraden maar daarnaast vooral met allerlei lekkere gerechten. Het is gezellig druk en bij meerdere stalletjes kopen we kleine gerechtjes die we langs de kade opeten. In de binnenstad treden ook nog kleurrijke dans- en muziekgroepen op.

26.07-21626.08-21826.09-219We fietsen verder door het Khao Sam Roi Yot National Park met karstgebergte en met enorm veel garnalenkwekerijen. Dat is volgens ons big business in Thailand want overal worden hier grote kweekvijvers aangelegd.

We moeten verder over een niet te vermijden weg die in onderhoud is en als gevolg van de regenval vol staat met modder. Alle voertuigen die erover heen rijden, zitten van onder tot boven vol met roodbruine modder. Ook onze fietsen ontspringen de dans niet en we hebben dikke modderplakken bij de remmen en onder de spatborden. Gelukkig zien we daarna al snel een wasplaats waar we alles weer kunnen laten schoon spuiten.

26.10-22826.11-18326.12-24226.13-240Hua Hin is in de loop der jaren een enorme toeristische badplaats geworden met honderden hotels, restaurants, massagesalons, winkeltjes en shopping malls. We zien dan ook veel farangs op straat lopen waaronder veel mannen op leeftijd die hier naar toe gaan voor de Thaise vriendinnenindustrie. Hua Hin heeft echter geen echte bezienswaardigheden en het hoogtepunt hier is het strand en dat is aan ons niet zo besteed. Tijdens het regen seizoen is de lucht amper blauw en ziet de zee er ook nog eens grauw en grijs uit. Ons hotel ligt in een straatje waar zich wel vijftien hotelletjes bevinden. Aan het begin van de straat is een zwembad waarvan de gasten van deze hotels gebruik kunnen maken. Om lekker even af te koelen van de fietstocht springen we natuurlijk ook in het water.

Na al het heerlijke Thaise eten is het ook wel lekker om hier weer even de mogelijkheid te hebben om westerse gerechten te kunnen bestellen. Zo eten we bij het Zwitserse restaurant Heidi’s een Wiener Schnitzel met patat, bij het Nederlandse restaurant Say Cheese een broodje kroket met mosterd en bij de German Bakery een taartje.

26.14-24826.15-24726.16-25026.17-25126.18-261

 

 

 

 

Tussen Hua Hin en de volgende toeristische badplaats Chaam komen we langs het boeddhistische tempelcomplex Wat Huai Sai Tai. We stappen van de fiets en wanneer we de tempel binnenlopen zien we een gigantisch beeld van een mediterende monnik, die in een zes verdiepingen tellend gebouw staat. Eerst bekijken we het beeld vanaf de begane grond en vervolgens gaan we de trappen op en bekijken het van boven. We zijn beiden zeer onder de indruk.

 

26.19-263

In Petchaburi zijn enorm veel oude tempels en we willen natuurlijk ook het historische park en de grotten bezoeken. We zien dat je hier overal fietsen kunt huren en omdat we onze eigen fietsen liever niet zo lang ergens onbeheerd willen neerzetten, doen wij dat ook. Wanneer we in ons guesthouse vragen of we twee fietsen kunnen huren, blijkt dat we ze gratis meekrijgen. Deze fietsen zijn gemaakt voor de kleine Thai, dus veel te klein voor ons maar ‘een gegeven paard moet je niet in de bek kijken’ dus we draaien de trappers vrolijk rond.

We stallen de fietsen bij de ingang en gaan met de cable car omhoog naar ‘The Historical Park and National Museum of Pra Nakhon Khiri’. Rama IV bouwde rond 1859 het paleis en de tempels als buitenverblijf op de heuvel. Het paleis is nu een museum, het is mooi en smaakvol ingericht en geeft een kijkje in het leven van de toenmalige koningen. We zien in de voormalige woonvertrekken ook veel cadeaus die ooit door Europese staatshoofden zijn aangeboden tijdens een staatsbezoek. Helaas mogen er binnen geen foto’s worden gemaakt. We wandelen verder door de heuvels naar de tempels en hebben mooie uitzichten over Phetchaburi en omgeving.

26.20-29826.21-34126.22-29926.23-28426.24-308Beneden aangekomen fietsen we naar de vier kilometer verder gelegen Tham Khao Luang Cave. Daar dalen we af in een grot en dat is echt indrukwekkend en voor ons de mooiste bezienswaardigheid van Phetchaburi. Het staat vol met verlichte Boeddhabeelden en de entourage en de sfeer is prachtig.

Petchaburi is voor ons een verrassende bestemming met veel oude en fraaie tempels en wij vinden het meer de moeite waard dan het altijd bejubelde Hua Hin.

26.25-32926.26-32426.27-33026.28-32326.29-338Via landelijke weggetjes, langs nu braak liggende zoutbekkens, kanaaltjes en riviertjes en langs armoedige houten huisjes fietsen we naar Amphawa.

In Amphawa is iedere vrijdag, zaterdag en zondag van 14.00 tot 20.00 uur een Floating Market en dat zorgt voor veel drukte en goed bezette hotels door mensen uit de metropool Bangkok. Langs het kanaal is het een aaneenschakeling van winkeltjes, restaurantjes en marktjes. Over een smal paadje is het soms schuifelen met al die toeristen. Het is dus erg druk maar er heerst een leuk sfeertje. Op het water liggen bootjes waar ze het eten, voornamelijk vis, klaarmaken en verkopen maar we zien ook veel grote boten voor rondvaarten met toeristen. Wij maken een lange wandeling langs het kanaal en eten af en toe ergens een hapje.

26.30-36326.31-36926.32-37526.33-40426.34-40626.35-407Zaterdagmorgen stappen we in een grote Songthaew (vrachtauto-taxi) die ons acht kilometer verder naar de Mae Klong Railway Market in Samut Songkhran brengt. Dat is een markt van zo’n kilometer lengte, met veel verse groenten en vis, direct langs en op de spoorrails. Zo’n acht keer per dag komt er een trein voorbij en dan moeten alle waren worden weggezet en de luifels en doeken worden weggehaald.

Wij zijn er rond 10.00 uur en hebben gezien dat de trein om 11.10 uur op het eindstation Mae Klong aankomt en daar om 11.30 uur weer vertrekt. Dus wij staan langs de spoorrails wanneer het om 11.05 uur even een hele bedrijvigheid is. Via luidsprekers wordt er omgeroepen dat er een trein komt, alles wordt aan de kant gezet en de luifels worden opgetrokken. Het is een spectaculair gezicht, die langzaam rijdende trein vlak langs de kraampjes en de mensen. Een half uur later komt de trein weer terug en bekijken we het hele spektakel nog een keer van de andere kant.

26.36-38426.37-394De volgende dag verlaten we Amphawa en bekijken onderweg de Wat Bang Kung, een tempel die helemaal is bedolven onder de wortels van een grote boom.

26.38-41326.39-411We zien geregeld standbeelden van Koning Naresuan de Grote en daar omheen staan altijd ontelbare kleine, grote en hele grote beelden van hanen. Deze koning is vooral beroemd geworden om zijn krijgskundige heldendaden. Koning Naresuan wist Siam van het Birmese juk te bevrijden en behoort tot de meest vereerde Thaise vorsten uit de geschiedenis. De koning is een soort beschermheilige van het Thaise leger.

De Thaise onafhankelijkheid werd hersteld door Naresuan die zich tegen de Birmezen keerde en hen rond 1600 uit het land verdreef. Volgens de overlevering duurde de oorlog die werd gevoerd met de Birmezen maar voort en kende nog steeds geen winnaar. Daarop werd besloten een hanengevecht te houden die door de Thaise haan werd gewonnen.

26.40-26626.41-355Dinsdag 14 augustus is voor ons een beetje een bijzondere dag want we hebben een record verbroken. Het is vandaag dag 681 van onze ‘Cycling Continents’ reis en de ‘Travel by bike’ reis uit 2005-2007 duurde 680 dagen. Dit is dus nu onze langste reis, niet in kilometers maar wel in tijd.

26.42-41926.43-42326.44-41726.45-276In Kanchanaburi mag een bezoek aan het Thailand-Burma Railway Centre Museum niet ontbreken. Het is een zeer informatief en goed ingericht museum met video’s, maquettes en displays over de aanleg van de spoorlijn van Thailand naar Birma in de tweede wereldoorlog.

In december 1941 begint Japan aan zijn opmars door Zuidoost-Azië. Na hevige gevechten bemachtigen de Japanners uiteindelijk Singapore en verslaan de Britten. Op zoek naar een veilige bevoorradingsroute tussen Birma (Myanmar) en Thailand werd er vanaf juni 1942 in zestien maanden een spoorlijn van 400 kilometer aangelegd tussen deze twee landen: de Birma spoorlijn, ook wel bekend als de dodenspoorlijn. Het traject bevatte honderden bruggen die rivieren en afgronden overspanden en allen met de hand gebouwd moesten worden.

De Japanners besloten krijgsgevangenen te gebruiken voor de bouw van dit enorme project: 30.000 Britten, 13.000 Australiërs en 18.000 Nederlanders werden gebruikt als slaven. Deze POW’s (Prisoners of War) werden dag in dag uit tot het uiterste gedreven om de bouw van de spoorlijn te voltooien. Naast de krijgsgevangenen werden ook 160.000 dwangarbeiders uit Maleisië, Birma en Thailand gebruikt. De werkomstandigheden waren miserabel. Door ziekte, ondervoeding, uitputting en mishandeling heeft de Birma spoorlijn het leven gekost aan meer dan 100.000 mensen, waaronder 2.782 Nederlanders. In oktober 1943 was de bouw van de spoorlijn af. Het moordende tempo waarmee de bouw is verricht had niemand voor mogelijk gehouden.

We bezoeken natuurlijk ook het tegenoverliggende Allied War Cemetry waar 6.982 POW’s begraven liggen, waaronder zo’n 2.600 Nederlanders. Het is indrukwekkend om te zien dat het kerkhof tot op de dag van vandaag zo goed wordt onderhouden.

26.46-44326.47-44726.48-44426.49-446Daarna gaan we met een bromfietstaxi naar de 2,6 kilometer verderop gelegen ‘Bridge on the River Kwai’. Deze brug is erg bekend geworden door de gelijknamige film uit 1957. Ook de film ‘The Railway Man’ uit 2013 is een aangrijpende film met een bijzonder verhaal over de aanleg van deze spoorlijn. De eerste versie van de brug, in 1943, was van hout en is later vervangen door een stalen brug. Het blijft een imposante brug, zeker met de gebeurtenissen van destijds in het achterhoofd. We wandelen tussen de rails over de brug naar de overkant.

26.50-46326.51-460Vanuit Kanchanaburi fietsen we in twee dagen naar Ayutthaya. Het is een mooie rustige route door suikerrietplantages en langs rijstvelden.

26.52-47526.53-495In Ayutthaya wandelen we ‘s avonds, op advies van de hoteleigenaresse, naar een 1,5 km verder gelegen Night Market. Het is inderdaad een prachtige markt aan een meertje, met mooie verlichting in de bomen, muzikanten, optredens en traditioneel geklede mensen achter de vele kraampjes. We dineren bij meerdere kraampjes en eten sushi’s en sateetjes.

26.54-51226.55-513Ayutthaya was ooit een glansrijk imperium maar is vandaag de dag een ruïnestad. Tussen 1350 en 1767 was het de hoofdstad van Siam, het voormalige Thailand. Daar kwam een einde aan, toen de Birmezen het land binnenvielen en de stad plunderden en vernielden. Gelukkig bleven de resten van honderden tempels en paleizen staan, die we nu als bezoeker kunnen bewonderen. Wandelend en fietsend verkennen we dit Unesco Werelderfgoed.

Zaterdag 18 augustus wandelen we eerst naar een coffeeshop in de buurt van ons hotel en trakteert Rob op koffie met gebak voor zijn verjaardag. Daarna bezoeken we de Wat Phra Mahathat, gebouwd in 1374 met het welbekende Boeddha hoofd tussen de boomwortels, en de Wat Ratburana met een ranke hoge prang. Bijna alle bouwwerken zijn van bakstenen en in behoorlijk vervallen staat. Niettemin is het erg mooi en indrukwekkend om er rond te wandelen.

26.56-52626.57-55926.58-54126.59-525Ook verlengen we hier bij de Thaise Immigration ons 60-dagen visum met nog eens 30 dagen. Onderweg er naartoe maken we bij een shopje even kopieën van onze paspoorten, visa en departure cards. Bij de informatie balie worden we direct geholpen door een norse vrouw die zegt dat we, naast het al ingevulde formulier, nog twee extra formulieren moeten invullen. Dat doen we en vervolgens krijgen we volgnummer A 001. We komen in een grotere ruimte waar wij deze ochtend de enige klanten zijn. Er zitten twee vrouwelijke beambten aan een bureau en wij zitten er twee meter vanaf op een wachtrij. We moeten een paar minuten wachten en dan verschijnt er op een groot verlicht bord ‘A 001’. Dat is toevallig, dat nummer hebben wij. We worden nu wel vriendelijk geholpen, er wordt een groot aantal stempels op allerlei formulieren en in ons paspoort gezet, we betalen 1.900 Baht per visum, een andere officier zet nog een handtekening bij de stempel in ons paspoort en de verlenging is geregeld. We mogen tot 3 oktober in Thailand blijven.

We wandelen en fietsen geregeld door de stad, zien versierde olifanten waarop mahouts met toeristen zitten die een rondje maken op de rug van de olifant en bezoeken nog meerdere boeddhistische tempels en oude tempel ruïnes.

26.60-60226.61-59726.62-63226.63-58726.64-62226.65-630