25-02-2018 Klang (Maleisië)


Naar de andere kant van de wereld

De laatste week in Bogotá moet er nog het een en ander geregeld worden voordat we kunnen vertrekken naar een ander continent. Lucie maakt alle fietstassen schoon, Rob pleegt onderhoud en poetst de fietsen en deze moeten vervolgens worden verpakt in fietsdozen. We hebben gezien dat er in Calle 13 zo’n achttien fietsenzaken zijn en we wandelen er in een half uur naar toe. Bij de eerste winkel is het meteen raak, twee mooie compacte dozen waar we vervolgens mee door de stad zeulen.
We mailen ook Turkish Airlines nog even met de vraag of we de fietsen vooraf moeten aanmelden voor onze vlucht naar Singapore. Dat blijkt niet nodig maar ze melden ons terloops nog wel even dat het bedrag van onze creditcard betaling is teruggestort en inmiddels ook de tickets zijn geannuleerd. Wij zijn verongelijkt en lichtelijk in paniek. Als we de vraag over de fietsen niet hadden gemaild dan waren we over een paar dagen mooi op het vliegveld in Bogotá achter gebleven. We nemen contact op met onze bank en vervolgens met de creditcard maatschappij en het blijkt dat Turkish Airlines het bedrag zelf heeft teruggestort. Om een héél lang verhaal kort te maken, na veel mailen met Turkish Airlines in Bogotá, lang Skypen met Turkish Airlines in Istanbul en voet bij stuk te houden, kunnen we een dag later op het vliegveld in Bogotá bij de balie van Turkish Airlines twee nieuwe tickets boeken, voor dezelfde vlucht, voor hetzelfde bedrag en met dezelfde creditcard betaald.

20.01-45120.02-438Zondag 28 januari wandelen we naar het centrum, het is prachtig weer en er zijn veel mensen op straat. We bekijken enkele kerken en lopen door smalle straatjes waar kunstenaars hun spullen verkopen. Verder bezoeken we een aantal musea (zondags gratis entree). We gaan eerst naar het Museo del Oro, het Goudmuseum, waar het erg druk is maar dat wij niet zo indrukwekkend vinden. Vervolgens lopen we door het drukke voetgangersgebied met hier en daar muziekbandjes en veel living statues.

20.03-45020.04-45720.05-47220.06-46420.07-47020.08-467Daarna gaan we naar het centrale plein met de Catedral Primada de Colombia en komen vervolgens bij het Museo Fernando Botero. Botero is een Colombiaanse schilder en beeldhouwer, wiens werken voornamelijk dikke en opgezwollen mensen laten zien. De verhoudingen van de lichaamsdelen zijn erg afwijkend, dat een heel bijzonder effect geeft. We lopen met plezier door het interessante museum en maken veel foto’s van de schilderijen en de beeldhouw werken. Aansluitend bekijken we nog het ernaast gelegen Museo de Arte Miguel Urrutia. Hier zien we verschillende alternatieve kunstwerken die zeer bijzonder zijn.

20.09-47320.10-47820.11-47720.12-47420.13-48320.14-486Zo aan het eind van ons verblijf in Zuid Amerika denken we nog eens terug hoe het tot nu toe is verlopen. Aanvankelijk wilden we onze reis starten in het ons vertrouwde Zuidoost Azië maar we hebben uiteindelijk toch gekozen om eerst naar Zuid Amerika te gaan. Dat is een goede keuze gebleken en niet in de laatste plaats door een onvergetelijke overtocht met het containerschip.
In Zuid Amerika hebben we enorm genoten van de mooie en ruige natuur, de verschillende culturen en de over het algemeen vriendelijke bevolking. De Spaanse koloniale steden zijn prachtig en de traditioneel geklede mensen zijn een lust voor het oog, evenals de ontelbare lama’s, alpaca’s en vicuna’s die we onderweg zagen.
Voor wat betreft de veiligheid is het een ander verhaal. Er zijn overal ontzettend veel politiemensen en militairen aanwezig en veel winkels hebben bewakingspersoneel. Ook wanneer er een geldwagen bij een bank arriveert, springen er eerst een aantal zwaar bewapende bewakers uit met geweren en pistolen in de aanslag. En continue werden wij er door lokale mensen op gewezen om onze fietsen goed in de gaten te houden.
Het fietsen door het Andes gebergte was soms erg zwaar en aan de kou op grote hoogte konden we maar moeilijk wennen. Ook heeft de Zuid Amerikaanse keuken geen indruk op ons gemaakt. We konden ons redden met ons huis, tuin en keuken Spaans maar vinden het jammer dat we niet de moeite hebben genomen om fatsoenlijk Spaans te leren, dat zou het reizen zeker iets aangenamer hebben gemaakt.
We zijn blij dat we nu naar Zuidoost Azië gaan, dat bevalt ons toch beter. De mentaliteit en de cultuur spreken ons meer aan, evenals de heerlijke gerechten en de tropische temperaturen.

Dan is het vrijdag 31 januari en gaan we Zuid Amerika verlaten. ‘s Ochtends om 06.00 uur houden we op straat een taxi aan om ons naar het vliegveld te brengen. In Bogatá rijden bijna alleen maar kleine gele taxi’s van het type Kia Picanto en daar passen onze fietsdozen natuurlijk niet in. Die hebben we dus gisteren al met de grote auto van Andres, onze Airbnb verhuurder, naar het vliegveld gebracht.
Vervolgens begint onze reis over de halve wereld van 20.556 kilometer. Na een korte vlucht van 848 kilometer, landen we in Panama waar we anderhalf uur in het toestel moeten blijven. Daarna gaan we de lucht weer in voor de vlucht van Panama naar Istanbul van 12,5 uur en 11.069 kilometer. We zijn tevreden over de service van Turkish Airines. De catering is goed en we hebben een beeldscherm met touchscreen en zien films, tv-series, videoclips en de vlieginformatie. Af en toe dommelen we wat in maar van slapen komt niet veel.
We landen 1 februari om 10.15 uur in Istanbul en moeten ons hier de rest van de dag zien te vermaken want de vlucht naar Singapore vertrekt de volgende ochtend om 02.25 uur. We slenteren van de ene naar de andere plek op het vliegveld, hangen een beetje in de stoelen en eten en drinken af en toe iets. Om 03.05 uur vertrekt ons toestel, we zijn doodmoe en gelukkig slapen we af en toe een beetje. Exact volgens plan landen we 2 februari om 17.45 uur, na 8.639 kilometer vliegen, in Singapore.

20.15-50420.16-004Op het vliegveld regelen we een 7-persoons taxibus voor de fietsen en voor ons. We hebben vooraf een hotel geboekt voor twee nachten om even helemaal bij te komen van de lange reis. Het tijdsverschil met Zuid Amerika is groot en we hebben de klok inmiddels dertien uur vooruit gezet. Dat is met het horloge makkelijker te doen dan met onze biologische klok, deze is dusdanig verstoord dat het wel een aantal dagen en nachten duurt om weer in het ritme te komen. Dus we boeken er nog maar een nacht bij in Singapore. Ondertussen gaan we met de metro naar Chinatown. We voelen ons helemaal happy nu we weer in Zuidoost Azië zijn, wandelen langs kraampjes en winkeltjes en bezoeken de Buddha Tooth Relic Temple and Museum, waar we erg van onder de indruk zijn. We wandelen naar Boat Quay, slenteren door een mooi wandelgebied langs het kanaal en komen uiteindelijk bij Marina Bay met de drie hoge gebouwen waar een soort groot schip bovenop is gebouwd, waarin een groot zwembad is aangelegd.

De Republiek Singapore is het kleinste en het dichtbevolkste land van Zuidoost Azië waar zo’n 5,9 miljoen mensen wonen. Het is één van de meest vooruitstrevende landen ter wereld met één van de drukste havens ter wereld. De combinatie van wolkenkrabbers en metro’s in een moderne stad met Chinese, Maleisische en Indische invloeden, een tropisch klimaat, lekker eten en mooie winkels maakt het ook tot een aangename toeristische bestemming.

20.17-01920.18-02620.19-03820.20-03720.21-05120.22-048Maandag 5 februari hebben we weer zin om op de fiets te stappen. Eerst fietsen we nog even door de wijk Little India en bekijken twee mooie Hindoe tempels. Vervolgens gaat de route over fietspaden en door parken naar de grens. Het is constant stoppen en wachten voor verkeerslichten en slalommen over de fietspaden, dus dat schiet niet echt op. Vlak voor de grensovergang staan hier grote borden met een waarschuwing dat de tank van de auto van de Singaporezen driekwart vol moet zijn, ter bestrijding van tanktoerisme. Zo niet, dan volgt er een boete van ruim € 300,–.

20.23-05620.24-06020.25-05520.26-062Bij de grensovergang aangekomen zien we honderden brommers voor de vele loketten staan. Het blijkt woon-werkverkeer te zijn omdat veel Maleisiërs in Singapore werken. Een jongen vertelt ons dat ze in Singapore drie keer zo veel verdienen dan in Maleisië, dus er gaan hier iedere dag duizenden Maleisiërs de grens over. Wij staan ruim een half uur in de rij te wachten op onze uitreisstempel. De inreisstempel van Maleisië hebben we echter binnen een minuut. Daarna fietsen we Johor Bahru in waar we naar ons Airbnb appartement gaan dat we voor een week hebben gehuurd. Dat bevindt zich in een flatgebouw, zo’n anderhalve kilometer buiten het centrum. Het is een gigantisch, ietwat gedateerd, appartement met een enorme living room, een grote keuken, drie ruime slaapkamers, drie badkamers, vier toiletten, vijf airco’s, een keuken en drie balkons! Om de fietsbenen in vorm te houden zouden we hier binnen wel rondjes kunnen fietsen….

20.27-00120.28-002Maleisië bestaat uit twee delen, West Maleisië (of Malakka) en Oost Maleisië dat op het eiland Borneo ligt. De bevolking bestaat uit 52% Maleiers, 30% Chinezen, 8% Indiërs en 10% overigen. In de grondwet is vastgelegd dat het ambt van staatshoofd en premier alleen kan worden bekleed door Maleiers, dat hun taal de officiële taal is en dat de islam de officiële godsdienst is.
De verschillende bevolkingsgroepen leven door elkaar en de Chinese tempels, moskeeën en Hindoe tempels staan dan ook vaak naast elkaar met ieder hun eigen gezangen en muziek. Verder zie je in de grote steden overal kleurrijke en luidruchtige Chinatowns en Little India’s.

20.29-12420.30-054Omdat we vanuit Maleisië met de boot naar het Indonesische eiland Sumatra willen, hebben we inmiddels uitgezocht wat we allemaal moeten meenemen naar het Indonesisch Consulaat in Johor Bahru, voor de aanvraag van een 60-dagen toeristenvisum. Bij aankomst op het consulaat krijgen we een aanvraagformulier, vullen dit in en geven het af bij het loket met alle bijlagen (pasfoto’s, retourticket Airasia, kopie paspoort). Even later worden we bij het loket geroepen en wordt ons medegedeeld dat we geen visum kunnen krijgen omdat we geen sponsor hebben in Indonesië. Dat is balen want die kunnen we hier ook niet krijgen. Volgens de beambte kunnen we bij de grens wel een Visa on Arrival kopen in plaats van het gratis 30 dagen visum. Dit betaalde visum kan dan in Indonesië verlengd worden met 30 dagen. Daarvoor moeten we dan wel weer naar een immigratiekantoor op Sumatra. Dat is weer een hoop gedoe en kost veel tijd en extra geld.

Omdat het Chinees Nieuwjaar op 16 februari begint, zijn alle tempels en veel huizen prachtig versierd met rode lampions en andere versierselen. We bezoeken in Johor Bahru de grote Shopping Malls, gaan roltrappen op en af en verdwalen uiteindelijk in de grote complexen. We komen nog aan de praat met een echtpaar uit Singapore, zij vertellen ons dat ze één keer per maand inkopen doen in Johor Bahru omdat hier alles wel drie keer goedkoper is dan in Singapore.

De dagen in Johor Bahru volgen elkaar snel op, we komen weer een beetje in het slaapritme, wandelen iedere dag de stad in, eten overal heerlijke Aziatische gerechten en bereiden ons voor op de verdere fietstocht. Omdat de kabel van Rob’s fietsteller is gebroken, gaat hij naar een bicycle shop om een nieuwe set te kopen. Achteraf zit hij daar wel een uur koffie te drinken en te kletsen met de vriendelijke eigenaar en een goedlachse Japanner, die daar ieder jaar op bezoek komt. Deze man blijkt een hostel te hebben nabij Narita Airport. Hij vindt het helemaal geweldig om te horen dat wij ook in Japan hebben gefietst. Hij geeft zijn visitekaartje en zegt dat we de volgende keer natuurlijk bij hem langs moeten komen.

20.31-01520.32-013Maandag 12 februari vertrekken we uit het appartement en beginnen aan onze fietstocht door Azië. Nadat we de grote stad achter ons hebben gelaten, fietsen we grotendeels over verlaten weggetjes en smalle paadjes door palmolie- en bananen plantages en door kleine dorpjes. Af en toe gaat onze route echter ook over delen van de drukke weg nr. 5, dat is minder fijn fietsen maar dat kan soms niet anders. Onderweg bekijken we Chinese tempels, moskeeën en Hindoe tempels en we lunchen bij eenvoudige warungs. ‘s Middags lopen de temperaturen op tot boven de 40 graden en stoppen we geregeld voor een koude cola of een kokosnoot. Ondanks dat de route grotendeels vlak is, worden we drijfnat van het zweet en het vocht is bijna niet aan te vullen.

20.33-02620.34-02720.35-05120.36-055Tijdens het fietsen komt ons geregeld een bromfietser voorbij die zich omdraait en roept ”Welcome in Malaysia’’. De meeste mensen zijn trouwens erg vriendelijk, ze glimlachen en zwaaien en geven ons af en toe twee mandarijnen, dat blijkt een gebruik te zijn voor de viering van het Chinees Nieuwjaar.
Ook willen veel mensen weten waar we vandaan komen en vinden ze het geweldig dat wij door hun land fietsen.

Bij de accommodaties, die over het algemeen goed zijn, wordt meestal geen ontbijt geserveerd dus moeten we op straat iets scoren. In de stad vind je op iedere hoek van de straat wel een klein restaurantje met soep, rijst, noodles of roti op het menu, dat zijn voor ons ideale fietsers ontbijten. Het is er altijd erg druk want de locals ontbijten blijkbaar ook veel buiten de deur.

20.37-05020.38-029Donderdag 15 februari komen we aan in Malakka waar we vooraf voor drie nachten een kamer hebben geboekt bij het Oldtown Guesthouse in de wijk Little India. Het is een leuk hostel met overal muurtekeningen, grote gezellige gemeenschappelijke ruimtes en een zeer vriendelijke eigenaar, die ons bij aankomst ook twee mandarijnen geeft.‘s Nachts om 00.00 uur horen we veel vuurwerk afgaan en is ‘Het Jaar van de Hond’ begonnen.

20.39-11020.40-116De toeristische stad Malakka heeft zo’n 500.000 inwoners en 62% van de bevolking is Chinees. We maken een wandeling langs de rivier en lopen door de oude Chinese wijken met traditionele huizen, tempels en bouwwerken. In de oude binnenstad zien we nog veel terug uit het Nederlandse koloniale verleden. We bezoeken onder andere de oorspronkelijk Nederlands Hervormde kerk en het ‘Stadthuys’ dat is gebouwd kort nadat de Nederlanders in 1641 de stad veroverden op de Portugezen. Het is een replica van het stadhuis in Hoorn uit die tijd en fungeerde als gemeentehuis en gouverneurswoning. Tegenwoordig is het een museum over de historie van Malakka. Voor ons is het vooral leuk om de schilderijen, beelden en attributen uit de Nederlandse periode van 1641 tot 1824 te bekijken. Ook wandelen we naar de St. Pauls Church op een heuvel in de stad. De kerk is in 1521 gebouwd door de Portugezen maar is nu geheel in verval. Wel staan er nog veel grafplaten met Nederlandse teksten uit de periode dat de Nederlanders er waren.

20.41-06920.42-07720.43-05920.44-08920.45-07820.46-106We wilden vanuit Malakka met de ferry naar Sumatra varen maar het toeval wil dat onze ‘oude’ buren uit Gaanderen zo’n zeven weken in Thailand en Maleisië fietsen en rond deze tijd aankomen op hun eindpunt in Klang. Dat is voor ons maar tweeënhalve dag verder fietsen en bovendien gaat vanuit Klang ook een ferry naar Sumatra. De keuze is dus snel gemaakt. Via Port Dickson en Banting komen we 20 februari aan in de stad Klang, nabij Kuala Lumpur.

20.47-12220.48-15620.49-15720.50-18520.51-15320.52-190We hebben vooraf een hotel geboekt voor een week, we checken in, douchen ons en om vijf uur hebben we afgesproken in het hotel waar Hans en Elly verblijven. Ze staan ons buiten al op te wachten en het is een leuk en enthousiast weerzien na bijna anderhalf jaar. We gaan naar hun ruime hotelkamer en kletsen gezellig over van alles en nog wat maar uiteraard voornamelijk over het fietsreizen. Daarna eten we samen in een restaurantje een Nasi Kampur.

De volgende twee dagen spreken we af aan het eind van de middag op onze en op hun kamer met een borreltje en een knabbeltje, praten elkaar helemaal bij en dineren vervolgens bij een Chinees restaurant. Deze restaurants zijn soms nog lastig te vinden omdat het merendeel deze week gesloten is vanwege het Chinees nieuwjaar. Het blijkt namelijk dat veel Chinezen deze periode naar huis gaan om hun familie op te zoeken.
Op 23 februari zit de reis van Hans en Elly er op en vliegen ze via Singapore naar Nederland. We vinden het alle vier erg bijzonder dat we elkaar hier hebben ontmoet en gezellige uren met elkaar hebben doorgebracht. Wij wandelen voor de laatste keer naar hun hotel en zwaaien ze uit wanneer ze in een taxibusje naar het vliegveld vertrekken.

20.53-21420.54-216Klang heeft geen noemenswaardige bezienswaardigheden maar is wel een aangename stad om te verblijven. Wij doen het hier even rustig aan, bekijken nog eens een Chinese tempel, wandelen door Little India en eten heerlijke gerechten bij verschillende restaurantjes. Dinsdag 27 februari willen we met de ferry oversteken naar Sumatra.

20.55-199