26-01-2018 Bogotá (Colombia)


Koffie, koffie, lekker bakkie koffie

In Cali fietsen we naar het Airbnb appartement Casa Quinta en worden er rondgeleid door de eigenaar en gepensioneerd arts Alfredo. Hij is nogal lang van stof, dus het duurt wel even voordat we ons kunnen installeren. Het is een mooi gebouw met een aantal appartementen en gemeenschappelijke ruimtes. Ook is er wasmachine en een droger aanwezig, zodat we af en toe een wasje kunnen draaien. En we hebben een eigen keukentje zodat we ook zelf kunnen koken.
Voor ons appartement op de eerste etage ligt een groot balkon met een leuk zitje. Omdat het aan een drukke weg ligt, is het wel erg luidruchtig maar er is ook genoeg te zien.

19.01-230

19.02-227Cali ligt op duizend meter hoogte en de temperatuur is er aangenaam dus we hebben een warme kerst dit jaar. Eerste Kerstdag wandelen we naar het openluchtrestaurant Sushi Green en bestellen er een boot met allerlei verschillende sushi’s. Het is heerlijk en niet te vergelijken met ons kerstdiner vorig jaar in Brazilië, dat uit droge crackers bestond.

19.03-20319.04-237De dagen in Cali vliegen voorbij, we wandelen geregeld door de stad, zitten vaak op het balkon, bekijken enkele historische gebouwen, mooi beschilderde panden en gaan naar de Feria de Cali. In het gedeelte van de stad waar het feest plaatsvindt is alles versierd met gekleurde lampjes en veel toeters en bellen. Mooi om te zien, al voelen wij ons in Cali in het donker op straat niet zo op ons gemak. Er lopen en liggen hier op straat veel verwarde mensen, zwervers en verslaafden. Daarom zitten we ‘s avonds liever op ons balkon om alles van een afstand te bekijken. Wat erg leuk is, zijn de open bussen die voorbij rijden met gekleurde lichtjes, loeiharde muziek en dansende en drinkende mensen. De ene na de andere bus komt voorbij en het is een vrolijke bedoening. Ook op oudejaarsavond zitten we op het balkon, genieten van de feestende mensen, proosten samen op het nieuwe jaar en zijn benieuwd wat 2018 ons zal brengen.

19.05-21619.06-22319.07-22419.08-22019.09-20719.10-228Op 3 januari verlaten we Cali en fietsen naar Buga, deze stad is bekend om de Basilica del Señor de los Milagros (Basiliek van de Heer der Wonderen). In het kort is het verhaal dat in de 16e eeuw een wasvrouw hier in de rivier een klein kruisbeeld vond dat ze thuis op een altaar plaatste. ‘s Nachts hoort ze krakende geluiden en blijkt dat het kruisbeeld is gegroeid tot een omvang van wel twee meter hoog. Sindsdien is het een pelgrimsplaats en werden er meerdere heiligdommen gebouwd. We hebben gelezen dat het lijkt of de kerk is gemetseld maar in werkelijkheid van beton is en dat de steentjes er later zijn opgeschilderd. Bij de eerste aanblik kunnen we dat niet geloven, wanneer we echter dichterbij komen blijkt dat wel degelijk het geval te zijn!
In de basiliek wordt zeven dagen in de week en zes keer per dag een mis opgedragen. En wanneer wij er naar binnen lopen, zit en staat de kerk stampvol. In dit bedevaartsoord zijn ook de straten vol met mensen die langs alle winkeltjes met religieuze snuisterijen slenteren en hun aankopen vervolgens laten zegenen door de pastoor. Het is de Zuid Amerikaanse versie van Lourdes.

19.11-24019.12-24119.13-25219.14-253Omdat het er zo druk is, is het nog even lastig om een hotel te vinden. We komen uiteindelijk terecht in een gebouw met op de binnenplaats een restaurant en aan de zijkant de hotelkamers. Wanneer we ‘s avonds in bed liggen, horen we het geschuif van de plastic tafels en stoelen en even later horen we motorgeluiden. Wanneer we even om de deur kijken, zien we dat de gehele ruimte is leeg gehaald en wordt vol gereden met auto’s en blijkt het ‘s nachts een parkeergarage te zijn voor zo’n tien auto’s.

We zien onderweg veel bananenplantages, suikerriet- en ananasvelden, en in de bergen veel koffieplantages. En we moeten eerlijk zeggen dat de koffie in deze regio erg lekker is. Waar je ook gaat zitten, langs de weg bij een stalletje of in de stad bij een café, er wordt je meestal een heerlijk bakkie voorgezet, waarvan de smaak lang blijft hangen.

19.15-26419.16-266Wanneer we bij een hotel komen vraagt Rob altijd of de fietsen op de kamer mogen. Dat mag meestal wel maar soms moeten ze ergens anders in het gebouw worden neergezet. Als we daar een goed gevoel bij hebben is dat prima. Zo niet, dan gaan we op zoek naar een ander hotel.
Bij het Eden Tropical Hotel in La Tebaida mogen ze ook op de kamer, al is deze kamer wel erg klein om er naast onze tassen ook nog twee fietsen neer te zetten maar dat maakt ons niet uit. De receptionist vindt dit echter geen goed idee. Wij zeggen dat we beter slapen omdat de fietsen erg belangrijk voor ons zijn. Vervolgens loopt hij weg en komt terug met de sleutel van de kamer naast de onze en zegt dat we de fietsen gratis op die kamer mogen neerzetten en geeft ons de sleutel. Over klantvriendelijkheid gesproken!

Op 6 januari fietsen we door de bergen, via het kleurrijke stadje Circasia, naar het toeristische stadje Salento, waar we drie nachten willen blijven omdat we van daaruit nog enkele excursies willen maken. Het is een mooie rit met veel haarspeldbochten en het is vandaag ontzettend druk met auto’s en busjes die ons voorbij rijden. Omdat het zaterdag is, denken we dat veel dagjesmensen een tripje maken naar de koffiegebieden en/of de Valle de Cocora.

19.17-26219.18-27019.19-27719.20-278Omdat de etappe vandaag niet zo lang is, zijn we al om 11.00 uur in Salento en daar zien we een groot spandoek boven de straat hangen met de tekst: ‘Fiestas de Salento’ van 4 tot 8 januari 2018. Dus we vallen met de neus in de boter. Wanneer we echter op zoek gaan naar een accommodatie blijkt alles vol te zitten. We hebben samen al een aantal hotels bezocht maar op een gegeven moment loopt Rob alleen en zonder fiets door de stad om het ene na het andere hotel en hostel binnen te gaan. En jawel, na een half uur heeft hij een hotel gevonden waar ze nog één kamer vrij hebben. Het wordt wel onze duurste overnachting in Colombia want de prijzen gaan hier deze dagen drie keer over de kop. Wanneer we ons hebben geïnstalleerd in onze ‘room with a view’ gaan we googlen en lezen dat er tijdens deze vijf dagen 120.000 bezoekers naar Salento komen! Dan hebben we dus helemaal mazzel dat we überhaupt nog een kamer hebben gevonden. Ons hotel ligt ongeveer 100 meter van het centrale plein. Hier vinden allerlei activiteiten plaats, er is een groot muziekpodium en we kunnen dag en nacht ‘meegenieten’ van de luide dansmuziek.

19.21-29519.22-28819.23-28119.24-28219.25-28619.26-287We fietsen al langer in de regio Eje Cafetero, die bekend staat om de typische Colombiaanse koffie-cultuur. Dus een bezoek aan een koffieplantage mag hier niet ontbreken. We wandelen zondagochtend zo’n vier kilometer bergaf over een zand- en steenweg naar de ecologische Finca de Don Elias. Het is een mooie wandeling door de bergachtige en groene natuur. Aangekomen bij Don Elias krijgen we met negen personen een Engelstalige rondleiding van de vriendelijke Alejandro. Hij geeft veel informatie over het groeien en oogsten van de koffiebonen. Daarna volgt het proces van rauwe boon tot branden, malen en uiteraard koffie zetten. Het is erg interessant allemaal. De uiteindelijke gemalen koffie ruikt heerlijk maar de koffie vinden we niet super, we hebben ze wel beter gehad.

19.27-30219.28-31819.29-32119.30-323De volgende dag brengen we een bezoek aan de nabijgelegen Valle de Cocora en dat moet je doen in een Willy, hét vervoersmiddel in de Eje Cafetero. Na de Tweede Wereldoorlog werden deze wagens populair in de Colombiaanse koffie-driehoek, met name onder boeren die er van alles mee vervoerden. De wagens werden volgestouwd met grote zakken koffie, bananen, meubels en nog veel meer. De Willy was sterk genoeg om al dat gewicht te dragen en ook nog de steile hellingen op te komen. Tegenwoordig worden ze vooral gebruikt voor het vervoer van mensen.

19.31-29619.32-353Valle de Cocora is één van de mooiste natuurgebieden in Colombia en staat bekend om de waspalm, oftewel de hoogste palmboom ter wereld. Overal waar je kijkt, zie je ze want er staan er honderden. Deze boom kan maar liefst tussen de 45 en 60 meter hoog worden en is tevens de nationale boom van Colombia. We wandelen over modderige paden en door weilanden omhoog en langs een bosrand gaat het verder om uiteindelijk via een super steile afdaling naar beneden te gaan. We drinken daar nog even een lekker bakkie en gaan dan met een Willy terug naar Salento.

19.33-32719.34-33719.35-34419.36-347De volgende dagen fietsen we verder maar het weer is niet geweldig en we krijgen geregeld regenbuien over ons heen. Het is klimmen en dalen door een nat en groen landschap met grote hoogteverschillen en veel vrachtverkeer.

Wanneer we onderweg zijn naar Manizales komt ons in de klim een truck voorbij die claxonneert, het blijkt de Dancing King van Ton en Chantel te zijn. We hebben hen eerder ontmoet in 2005 in Turkije en Iran en in oktober 2017 in Trujillo, Peru. Wanneer de mogelijkheid er is, zet Ton het grote gevaarte aan de kant en begroeten we elkaar enthousiast. Wat een toeval dat we elkaar weer zien. We maken foto’s en krijgen een rondleiding in de camper. Het ziet er allemaal prachtig uit en het is van alle gemakken voorzien. Aan de achterkant is er zelfs nog een ‘garage’ waar de motor in staat om tripjes te maken. Met zo’n grote truck kun je namelijk niet in alle stadjes op de steile en smalle straatjes omhoog rijden. We nemen afscheid van elkaar en klimmen verder na een hele leuke onderbreking.

19.37-36619.38-367Het lijkt wel of we het erom doen maar we wisten echt niet dat in Manizales van 6 tot 14 januari de ‘Feria de Manizales’ zijn. Gelukkig vinden we aan de rand van het centrum een hospedaje, al is het even passen en meten om de fietsen op de eenvoudige kleine kamer gestald te krijgen. ‘s Avonds is het een drukte van jewelste in de straten met souvenir- en eetkraampjes. Overal zien we muzikanten en artiesten en het is een gezellige boel. Op het grote plein is er een gratis optreden en daar staan duizenden mensen voor in een lange rij. De volgende dag is het iets rustiger in het centrum, we bekijken er een paar kerken en wandelen door de winkelstraten. In een café met luide muziek trakteren we onszelf vanwege de Feria op koffie met gebak.

19.39-37819.40-38319.41-38119.42-382Zaterdag 13 januari wordt het een zware dag. We moeten flink de hoogte in dus we zetten de wekker op 5.00 uur zodat we om 06.15 uur, als het buiten licht wordt, kunnen vertrekken. Als we de stad uit zijn begint er een klim van 27 kilometer waarbij we van 2.000 naar 3.700 meter moeten. De klim gaat voorspoedig en hogerop wordt het kouder en trekken we de lange broek, een paar sokken en een extra jasje aan. De bergachtige en weelderig groene omgeving is overigens de hele dag geweldig mooi. We dalen af en klimmen verder en komen aan in Degaditas waar we een zeer eenvoudig hotelletje vinden. We krijgen bij aankomst meteen een kop koffie van de vriendelijke eigenaar. De koude douche werkt echter niet dus we wassen ons vandaag maar met babydoekjes (altijd handig om bij je te hebben). Het toilet spoelt niet door en de kamer kan ook echt wel een schoonmaakbeurt gebruiken. Dus we leggen het beddengoed maar aan de kant en kruipen in onze eigen slaapzakken.

19.43-39319.44-392De volgende dag regent het en fietsen we weg in de regenkleding. De route gaat per saldo 2.400 meter naar beneden, dus veel afdalingen maar tussendoor ook nog wel enkele grote en kleine klimmen. Het is jammer dat we in de regen geen foto’s kunnen maken want de uitzichten op de bergen met wolkenpartijen zijn erg mooi. In Honda aangekomen is het even zoeken naar een hotel met wifi en waar we de fietsen veilig kunnen stallen. Ondanks de ventilator op de kamer is het hier op 200 meter erg warm.

19.45-40119.46-402Vervolgens gaat de route weer verder met een lange klim, gelukkig zijn er goede sanitaire voorzieningen onderweg. Het is warm en zweterig weer waardoor we binnen no time helemaal nat zijn van het zweet. We kunnen de shirtjes bijna uitwringen. Op een gegeven moment begint het te regenen, in het begin nog wat druppels maar even later komt het met bakken uit de lucht. Omdat we toch al helemaal nat zijn van het zweet, fietsen we gewoon door en komen kletsnat aan in Guaduas, waar we een leuk hotelletje vinden. Guaduas is een gezellig stadje met kasseien straatjes en koloniale gebouwen en een Plaza met een mooie witte kerk.

19.47-41719.48-412De fietstocht gaat verder met veel klimmen en dalen op een mooie kronkelende weg door de bergen. Het is echter erg druk met veel zwaar vrachtverkeer en er is geen vluchtstrook dus dat is soms best eng. Vaak zijn er ook nog wegwerkzaamheden door aardverschuivingen waardoor het verkeer tot wel een half uur wordt stil gelegd.
Boven de 2.000 meter zijn we hier geregeld in de wolken. Bij het gezegde ‘in de wolken zijn’ denkt iedereen dat je dan erg blij en gelukkig bent. Maar als je echt in de wolken bent, houdt dat in dat je door de mist en regen fietst en helemaal nat en ontzettend koud wordt. Dus voor ons heeft dit gezegde wel een andere betekenis gekregen.

19.49-41119.50-422Op 19 januari fietsen we via een vlakke route naar Bogotá waar we een Airbnb appartement hebben gehuurd. De route gaat hele stukken over mooie fietspaden. Op enig moment staat er aan de andere kant van de vierbaansweg een jongen met een racefiets te zwaaien. Hij gebaart dat hij een fietspomp nodig heeft. Wij wenken hem, hij komt naar ons toe en Rob pompt de achterband op maar dat helpt niet omdat de band lek is. Dus pakt Rob de spullen erbij en plakt de lekke achterband. De jongen is erg blij dat hij weer verder kan fietsen.
We fietsen verder en er volgt een grote drukke weg waarbij we door het opspattende smerige water vieze modderige fietsen, tassen en kleding krijgen. Daarna gaat het over rustige weggetjes door de buitenwijken van Bogota en vanaf het vliegveld tot het centrum hebben we fietspaden.

19.51-42319.52-42419.53-42519.54-428We komen dus gemakkelijk de stad in en arriveren om 14.30 uur bij het Airbnb appartement.
De portier van de 24 verdiepingen tellende flat belt de verhuurder Andres Covelli, die er direct aan komt. Ons gehuurde appartement op de 17e verdieping heeft wat problemen met een afvoerbuis en lekkage. Andres heeft nog meer appartementen en we krijgen nu een groter hoekappartement op de 21e verdieping voor hetzelfde geld. Lucie heeft beide appartementen gezien en is erg blij met het grotere en mooiere appartement. Er is hier een aparte slaapkamer voor de fietsen en we hebben, doordat we aan drie kanten ramen hebben, bijna rondom uitzicht op de grote stad Bogotá.

19.55-IMG_1860a19.56-P1010037De hoofdstad Bogotá ligt op 2.600 meter hoogte, is een levendige stad en heeft ruim acht miljoen inwoners. Ons appartement bevindt zich in de oude en toeristische wijk La Candelaria. We verblijven veel in het ruime appartement, blikken terug op ons verblijf in Zuid Amerika en kijken uit naar wat komen gaat.
Na veertien maanden Zuid Amerika verheugen we ons op het fietsen in een ander continent. We hebben een ticket geboekt en vliegen op 31 januari 2018 van Bogotá naar Singapore om onze fietstocht in Zuidoost Azië te vervolgen.