25-12-2017 Cali (Colombia)


Vanuit Quito naar het vriendelijke en gastvrije Colombia

Iedere zondag vindt in Quito de Ciclopaseo plaats. Dat houdt in dat er van 8.00 tot 14.00 uur een traject van dertig kilometer, in twee richtingen, van noord naar zuid wordt afgesloten voor al het verkeer behalve voor fietsers en voetgangers. De route loopt vlak langs ons appartement en op deze prachtige zonnige dag stappen wij om 8.45 uur op de fiets. We zien tijdens de hele route vele duizenden fietsers, hardlopers, wandelaars en skaters. Ook is er veel politie op de been om bij sommige kruispunten het verkeer te regelen. Het is heerlijk fietsen op de verkeersvrije wegen, er hangt een ontspannen sfeertje en geregeld staan er standjes waar je gratis drinkwater kunt krijgen. Ook de vele fietsenmakers en eetstalletjes langs de route doen goede zaken.

18.01-21918.02-208Dinsdag 28 november wandelen we om 8.30 uur naar het busstation en gaan naar het 30 kilometer ten noorden van de stad gelegen park ‘Mitad del Mundo’. Je kunt hier met je ene voet op het noordelijk halfrond en met de andere op het zuidelijk halfrond staan. Er staat een groot monument dat is gebouwd op de historische locatie waarvan een Franse ontdekkingsreiziger in 1736 berekende dat daar de lijn van de evenaar moet liggen. We bekijken het enorme eerbetoon aan de equatoriale lijn en de berekening ervan en stappen over de geschilderde lijn die de evenaar aangeeft. Met recente technologieën is vastgesteld dat de evenaar eigenlijk zo’n 240 meter ten noorden van deze lijn ligt, maar dat maakt het Monumento Equatorial er niet minder leuk om. Bovenop het 30 meter hoge monument hebben we een panoramisch uitzicht op het noordelijk en zuidelijk halfrond. Binnenin het monument bevindt zich op meerdere verdiepingen een interessant museum. Verder wandelen we door het zeer commerciële park met een planetarium, een cacao- en biermuseum, een kerk en veel restaurants en souvenirshops.

18.03-23618.04-25918.05-23818.06-261De dagen in Quito vliegen voorbij, we hebben inmiddels al veel rondgewandeld en een aantal mooie kerken bekeken. De laatste dag bezoeken we de Iglesia de la Compañía de Jesús, volgens de reisgidsen de mooiste kerk van Ecuador. We moeten US$ 10,– per persoon entree betalen en mogen helaas binnen geen foto’s maken. Wanneer we de kerk betreden, worden we overweldigd door de schoonheid van het interieur dat overvloedig met bladgoud is bekleed. Het is echt prachtig en inderdaad één van de mooiere ingerichte en versierde kerken die we hebben gezien. De bouw van de kerk is begonnen in 1605 en duurde in totaal 160 jaar. Alleen het hoofdaltaar nam al 20 bouwjaren in beslag. We wandelen er langdurig rond, gaan geregeld even ergens zitten en overal zien we weer prachtige details. Gelukkig vinden we later op internet afbeeldingen van het interieur, zodat we deze hebben kunnen opslaan bij onze fotocollectie.

18.07-286b18.08-28818.09-29218.10-291‘s Middags staat er nog een Free Walking Tour op het programma, dat was er namelijk nog niet eerder van gekomen. We zijn met een groep van twaalf personen en wandelen door de historische binnenstad, over de Mercado, de Grand Plaza met het Presidentieel Paleis en langs een aantal kerken. Veel gebouwen hebben we al gezien maar de achtergrondinformatie van onze gids Ivo is erg interessant.

18.11-18618.12-18818.13-22718.14-296En dan is het 1 december en verlaten we het Airbnb appartement in Quito. We vinden het enerzijds jammer dat deze tien dagen alweer voorbij zijn want het is een aangename plek maar anderzijds hebben we ook wel weer zin om verder te fietsen. De route gaat eerst nog zo’n 30 kilometer door de drukke stad, over gevaarlijke verkeerspleinen en over wegen met veel stoplichten en files. Het is intensief fietsen en goed uitkijken. De route vanaf Quito is zwaar door het vele klimmen en dalen maar het landschap is mooi.

Ook op deze weg komen we na een lange klim op een gegeven moment bij de evenaar. Hier staan drie monumenten: een aardbol, de twee ‘greeting men’ van een kunstenaar uit Zuid Korea en een grote pilaar die exact op de evenaar is gebouwd. Natuurlijk nemen we de tijd om overal even foto’s van te maken. Wanneer we de laatste foto maken wordt de lucht zienderogen donkerder en het ziet er niet best uit. We zitten nog geen twee minuten op de fiets of het valt al met bakken uit de lucht. Het is nog vijf kilometer tot Cayambe en het heeft geen zin om de regenkleding aan te trekken want binnen een minuut zijn we door en door nat. De riolering en de geulen kunnen de wateroverlast niet aan en grote delen van de weg staan onder water. Drijfnat komen we aan bij een hotel in het centrum van de stad en de aardige mevrouw vindt het geen probleem en we mogen zo met de natte kleding, tassen en fietsen naar binnen. Rob spant in de kamer een wasdraad en we hangen alles op, al hebben we niet de illusie dat het hier zal drogen.

18.15-30918.16-31318.17-31818.18-319Zondag 3 december komen we aan in Otavalo, een mooi stadje waar iedere zaterdag een grote toeristische markt wordt gehouden. Daarvoor zijn we dus een dag te laat maar ook vandaag staat een heel plein vol kraampjes met handwerk en lokale spullen. We gaan naar Hostal Rivièra Sucre, dit koloniale pand blijkt al 120 jaar door dezelfde familie te worden beheerd. Het is een prachtig gebouw met een mooie binnentuin en we besluiten al snel om hier een paar dagen te blijven. De vrouw van de eigenaar blijkt een Belgische dame te zijn die ooit als jong meisje op reis was in Zuid Amerika en trouwde met de zoon van de familie. Het is wel leuk om even Belgisch-Nederlands met elkaar te praten.

18.19-33718.20-333In drie dagen fietsen we van Otavalo naar Tulcan, de laatste stad in Ecuador. Het zijn fietsdagen met veel zware en venijnige klimmen maar wel door mooie groene berglandschappen. In deze omgeving zien we geregeld restaurantjes die een (bijna) compleet varken buiten hebben hangen. In de bergen staan ook enorm veel plastic kassen waar rozen worden gekweekt. Hiervoor schijnt de hoogte en het klimaat in dit gebied bijzonder geschikt te zijn. Zo’n 70% van deze rozen worden geëxporteerd naar de Verenigde Staten maar ook Nederland is een goede afnemer.

18.21-35818.22-36718.23-32818.24-304In Tulcan aangekomen fietsen we naar het Cementerio, een enorm groot kerkhof met ’flatgebouwen’ van nissen waarin de overledenen worden geplaatst. Alles is rijkelijk versierd met kunst- en echte bloemen. Het meest bijzondere zijn echter de cypres bomen die in alle mogelijke vormen zijn gesnoeid. We lopen het indrukwekkende kerkhof rond en bewonderen de mooie creaties van de cypressen.

18.25-36818.26-37118.27-38118.28-379Na een verblijf van 33 dagen verlaten we Ecuador. We hebben de keuze gemaakt om na alle beklimmingen in de Peruaanse Andes even voor een wat vlakker stuk te kiezen. In Ecuador zijn we daarom een groot deel langs de kust gefietst. Achteraf is dat misschien niet zo’n goede keuze geweest. Het landschap was er niet echt mooi en de mensen vonden wij er niet echt vriendelijk. Anderzijds was het bezoek aan Isla de la Plata een mooie ervaring en was het aangenaam relaxen in een paar ‘Backpackers Paradise’ plaatsen.
Quito vinden we een geweldig mooie stad waar we het helemaal naar de zin hebben en van waaruit we weer verder fietsen door de Andes. Deze route is zwaar want de klimmen zijn soms lang en venijnig steil, maar het landschap is mooi, de mensen zijn er vriendelijk en we fietsen door leuke stadjes en dorpjes.

We fietsen de laatste kilometers in Ecuador naar de grens. We denken daar even een uitreisstempeltje te halen bij de Migration Office van Ecuador, maar dat valt tegen. Er staat een lange rij met onder andere veel Venezolaanse vluchtelingen en het schiet niet op. Uiteindelijk moeten we ruim één uur en drie kwartier wachten op ons stempeltje. Daarna gaan we de grens over naar het Migration Office van Colombia. Dat gaat snel, binnen vijf minuten hebben we de stempel in het paspoort met een visum van 90 dagen.

18.29-38518.30-001De Republiek Colombia is berucht om de drugshandel en de vele guerrillaorganisaties. Er is nu wel een vredesakkoord getekend tussen de Colombiaanse regering en de FARC maar er zijn nog veel andere organisaties, met name in de drugshandel, actief en niet alle gebieden zijn veilig. Vorige maand heeft de politie bijvoorbeeld meer dan twaalf ton cocaïne in beslag genomen. Dat is de grootste drugsvangst uit de geschiedenis van het land volgens president Juan Manuel Santos. De cocaïne heeft in de Verenigde Staten – de markt waarvoor de meeste gesmokkelde drugs uit Colombia bestemd zijn – een geschatte straatwaarde van 310 miljoen Euro. Daarnaast komt, zoals bijna overal, in de grote steden meer ‘normale’ criminaliteit voor dan daarbuiten en bepaalde wijken kun je beter mijden. Maar zoals we inmiddels al hebben ervaren, is daarentegen de Colombiaanse bevolking zeer gastvrij en behulpzaam.

De eerste stad voor ons in Colombia is Ipiales, waar we een hotelletje vinden, nog even door het drukke centrum wandelen met overal grote beelden van sprookjesfiguren en we vervolgens doodmoe in bed kruipen.

18.31-04418.32-04718.33-03818.34-040De volgende dag gaan we met een collectivo taxi naar het zeven kilometer verderop gelegen toeristische ‘Sanctuario de Los Lajas’. Daar aangekomen wandelen we in een kloof naar beneden langs honderden stalletjes met souvenirs en andere prullaria. We zien ook veel eetstalletjes en op een gegeven moment zelfs aangeklede en bont uitgedoste alpaca’s.
Colombia staat bekend als koffieland maar onze eerste kop koffie hier op een terrasje in Ipiales smaakt net als slappe thee….dus dat kan alleen maar beter worden.

18.35-03418.36-031Beneden in de kloof komen we bij de neogotische kerk die is gebouwd tussen 1926 en 1944. Vooral de ligging en de bouw van de kerk is spectaculair en bijzonder en we zijn er helemaal van onder de indruk. We wandelen wat rond het complex, gaan trappen op en af en bezoeken de bomvolle kerk waar op dat moment een mis wordt opgedragen.

18.37-02218.38-02818.39-013We fietsen over de Panamericana naar het noorden. Deze tweebaansweg is bij vlagen redelijk druk maar meestal is er wel een ruime vluchtstrook. De bussen en vrachtwagens hier stoten vooral bergop veel zwarte dampen uit. Onderweg komen we geregeld langs militaire controleposten waar jeugdige zwaar bewapende jongens ons vriendelijk groeten en de duim opsteken. De route is zeer mooi, we hebben prachtige uitzichten, de omgeving is veelkleurig groen, de ene berg volgt de andere op en de ene bocht komt na de andere. Vooral op zondag komen we ook veel wielrenners tegen, die ons allemaal enthousiast groeten. In het plaatsje Pedregal zien we veel kunstig beschilderde huizen.

18.41-05518.42-05418.43-05818.44-06218.45-06718.46-072Na twee dagen fietsen komen we in de grotere plaats Pasto, gelegen op zo’n 2.500 meter hoogte, waar we een rustdag nemen en door het drukke stadje wandelen. We overnachten er in een leuk hostal in een oud koloniaal gebouw. Een jongen is er lukraak op meerdere verdiepingen in het trappenhuis aan het schilderen zonder te markeren dat iets nat is. Het is dus goed oppassen wanneer je de trap op loopt.
We gaan in de stad ook weer eens lekker chinezen, dat geeft even wat afwisseling in de vaak toch eenzijdige maaltijden hier. Wanneer we uit het Hostel Koala Inn willen vertrekken, krijgen we van de eigenaar beiden nog een kop echte lekkere Colombiaanse koffie aangeboden en hij vraagt of hij een foto van ons mag maken. Hij pakt zijn telefoon en laat ons andere fietsers zien die hier ook hebben overnacht. En daar zitten een aantal bekenden van ons bij, fietsers die we in de afgelopen periode onderweg hebben ontmoet. Heel leuk om te weten dat zij in hetzelfde hotel hebben overnacht. We horen van de eigenaar trouwens dat hier de afgelopen nacht, met ons erbij, zeven fietsers in dit hotel waren. Maar wij vroege vogels hebben helaas niemand gesproken.

In een paar dagen fietsen we van Pasto, via El Tablon Gomez, El Bordo en Rosas naar Popayán. Het zijn mooie zonnige fietsdagen met strak blauwe luchten. We komen in een afdaling nog vijf wereldfietsers tegen die elkaar onlangs hebben ontmoet en nu samen verder fietsen.
Het blijft alle dagen klimmen en dalen door een groene omgeving met mooie uitzichten. Als we een keer na een flinke klim van tien kilometer boven aankomen, horen we plots een knal. Er blijkt een achterspaak van Rob gebroken te zijn. Bij het tankstation waar we dan zojuist voorbij komen, wordt deze door Rob vervangen en kunnen we weer verder.

18.47-11718.48-10318.49-10818.50-10418.51-10518.52-090De fiets van Lucie maakt al een paar dagen een soort krakend geluid waarvan we de oorzaak niet kunnen vinden. Na onderweg alles nog weer eens beter onderzocht en bekeken te hebben, blijkt dat een oogje van de bevestigingsbeugel van de voordrager van Lucie is afgebroken. Wanneer we door de volgende plaats fietsen, ziet Rob in zijn ooghoek ineens iemand staan lassen. We laten de vriendelijke man het probleem zien en hij helpt ons direct. We demonteren de beugel en zonder lasbril last hij alles weer aan elkaar en slijpt het geheel glad. Wij vragen wat de kosten zijn en hij zegt 5.000 Peso (€ 1,45). We geven hem met plezier een flinke fooi. Hij blij en wij blij!

18.53-12818.54-129Popayán is een stad met veel koloniale gebouwen. Het wordt ook wel La Ciudad Blanca (de witte stad) genoemd omdat alle gebouwen in het oude centrum geheel wit zijn gekalkt. Op witte donderdag in maart 1983 vond hier een ernstige aardbeving plaats waarbij honderden mensen zijn omgekomen. In de grote kathedraal waar zojuist een processie plaatsvond stortte de koepel in en doodde 40 inwoners.

18.55-15918.56-161We verblijven er een aantal dagen in een hostel, dineren er onder andere weer bij een Chinees onder de kerstboom en bewonderen het rijkelijk verlichte en ‘over de top’ versierde centrale plein. Ook is er dagelijks een Free Walking Tour. Onze gids Nathalie wandelt met een Duits en een Frans meisje en met ons door de binnenstad. Het is weer een prachtige wandeling door het historische centrum van Popayán en we krijgen veel achtergrond informatie. Bij een bureautje dat de jaarlijkse gastronomische dagen hier organiseert, ontvangen we nog een gratis boek over de lokale gerechten en restaurantjes in Popayán. Verderop in een eethuisje nemen we samen nog wat lokale specialiteiten. Het is een Mora (braambes) drankje met ijs en een Empenada met Pindasaus. Het boek schenkt Lucie de volgende dag aan het keukenpersoneel van het hostel dat er zeer blij mee is en het meteen samen uitgebreid doorneemt.

18.57-16618.58-16818.59-18018.60-18118.61-17318.62-182Vanuit Popayán fietsen we in drie korte etappes naar Cali. De bomen langs de weg hangen er vol met mango’s en als we ergens onderweg pauzeren krijgen we van een aardige vrouw vier sappige mango’s. Even later rijdt Lucie lek en zit er een doorntje in de band. Wanneer we aan de kant van de weg de binnenband verwisselen komt een klein jongetje ons, namens de familie, twee grote zware ananassen brengen, dat vinden we erg lief al moeten we de extra kilo’s wel mee bergop nemen….  

Cali is na de hoofdstad Bogota en Medellin de op twee na grootste stad van het land met ongeveer 2,5 miljoen inwoners. Het ligt op zo’n 1.000 meter hoogte en is overdag een warme, broeierige stad. Het is de Salsahoofdstad van de wereld (deze titel hebben ze zich zelf trouwens toegeëigend) dus wie weet wat ons dat de komende dagen nog gaat brengen….
Wij hebben er van 22 december tot 3 januari een Airbnb appartement geboekt zodat we uitgebreid de tijd hebben om de stad te bekijken en de Feria de Cali te beleven.

18.63-P1000654

Feliz Navidad y Próspero Año Nuevo 2018