26-11-2017 Quito (Ecuador)


Langs de kust naar het noorden

Op 23 oktober fietsen we vanuit het hotel in Trujillo naar de badplaats Huanchaco. Het stadje ziet er niet echt aantrekkelijk uit, veel vervallen gebouwen en een rotsachtig strand. We wandelen over de houten pier en lopen langs de ‘boulevard’ met enkele souvenir stalletjes.

17.01 - 1358

17.02 - 1359Op de terugweg naar Trujillo doen we de archeologische site Chan Chan (zon zon) aan. Lucie blijft bij de fietsen en Rob wandelt even door het niet echt bijzondere complex. De historie ervan is echter wel interessant. Chan Chan was eens de hoofdstad van het machtige rijk van de Chimú in de periode van 1000 tot 1450 na Christus. De stad was ongeveer 20 vierkante kilometer groot, door een lemen muur omgeven en in de bloeitijd in de 13e en 14e eeuw woonden er 50.000 tot 80.000 mensen. Het was in die tijd waarschijnlijk de grootste stad ter wereld. Er is nooit een grotere stad geweest die uit alleen lemen bouwwerken bestaat.

17.03 - 136617.04 - 1367Op 17 oktober is vanuit Nederland het pakketje met onze fotocamera en de bankpas verstuurd. We worden door DHL Express op de hoogte gehouden en zien dat het pakket vanuit Arnhem via Brussel, Madrid en Lima in Trujillo aankomt. We hebben de douane in Lima nog wel even via de mail duidelijk moeten maken dat het een tweedehands camera betreft, anders hadden we waarschijnlijk invoerrechten over onze eigen camera moeten betalen. Gelukkig is dat allemaal goed gegaan en ontvangen we het pakketje binnen negen dagen. Het is ook wel fijn om even zeventien dagen rustig op één stek te zitten en dan is hotel Colonia in Trujillo zeker geen verkeerde plek.

17.05 - 136817.06 - 1351We hebben de afgelopen maanden van andere reizigers gehoord en gelezen dat het niet veilig is om noordelijk van Trujillo te fietsen omdat in de buurt van het stadje Paiján soms gewapende berovingen van fietsreizigers plaatsvinden. Bovendien gaat de route daar door een een kale woestijn met weinig voorzieningen. Dat zijn voor ons redenen om bij busmaatschappij Linea een ticket te boeken naar Piura.

Zaterdag 28 oktober fietsen we naar de Terminal van Linea, maken de fietsen en tassen gereed voor de busreis en mogen in de Airco VIP ruimte met luie stoelen nog even wachten. Er komt een super de luxe dubbeldekker voorrijden met hele ruime stoelen, die ook nog eens 180 graden in de ligstand gezet kunnen worden. Om 13.35 uur vertrekken we voor een 7,5 uur durende non stop busreis van 440 kilometer. Meteen na vertrek worden we ook nog eens verrast met een warme maaltijd en een beker cola. Daarna is het de hele reis, achterover gelegen, films kijken op de beeldschermen in de bus. We betalen voor deze reis € 10,00 per persoon en hadden deze luxe allemaal niet verwacht. Om 21.00 uur komen we in het donker aan in Piura en zijn blij dat wij en de fietsen alles goed hebben overleefd.

17.07 - 137517.08 - 1376Piura is overigens niet echt een imponerend stadje, we zien veel half afgebouwde panden, net als op veel andere plaatsen in Zuid Amerika. De volgende dag fietsen we in de bloedhitte over de Pan Americana naar Sullana. Het is een weinig inspirerende tocht over de vluchtstrook van de vierbaans weg met veel woestijn om ons heen en overal ligt rotzooi, en dan ook echt overal. Het lijkt af en toe wel één lange stortplaats.

17.09 - 1380-P100002517.10 - 1381-P1000026Na Sullana fietsen we beiden sinds lange tijd weer in korte broek en sandalen en dat voelt goed. De eerste kilometers gaan we langs enorme groene rijstvelden met palmbomen, die vervolgens weer plaats maken voor een woestijnachtige omgeving. De weg is zeer slecht en de vrachtwagens, bussen en auto’s rijden, net zoals wij, slingerend over de weg om de gaten te ontwijken. Ook vandaag is het langs de weg één grote vuilnisbelt. Na enige tijd kunnen we van de grote weg af en fietsen op een zandweg langs de kust. Playa Lobitos blijkt een surf walhalla te zijn en we vinden er een bungalow met uitzicht op zee. Dat is een leuke afwisseling na maanden lang alleen maar bergen te hebben gezien. We zien tientallen mensen met hun plank in het water liggen wachten tot dè golf komt waarop ze kunnen mee surfen. Wanneer het donker wordt, zien we nog steeds een aantal fanatiekelingen in zee liggen. En wanneer we de volgende ochtend om 6.00 uur de gordijnen opendoen lijkt het wel of ze niet zijn weggeweest want het water ligt alweer vol met surfers.

17.11 - 1383-IMG_121017.12 - 1387-IMG_121217.13 - 1391-P100003317.14 - 1392-P1000034We vervolgen onze route langs de kust door een duinlandschap met veel ja-knikkers en met honderden olieplatformen in de zee. We verwachten een makkelijk ritje van 60 kilometer met de wind in de rug, maar niets is minder waar. Het is zonnig, bloedheet en de weg is de slechtste waarop we tot nu toe hebben gereden. De weg gaat flink op en neer, we moeten door mul zand, over wasbord met veel keien en gaten en af en toe krijgen we een wel hele steile klim voor de kiezen. Het is dus fietsen, lopen, duwen, trekken en afzien. Dat schiet natuurlijk niet op en na 28 kilometer en vier uur ploeteren komen we eindelijk weer op het asfalt. We fietsen verder over de Pan Americana en arriveren ‘s middags in de toeristische badplaats Mancora. We zien veel ‘blanke’ toeristen langs de vele restaurantjes en souvenirshops lopen. We installeren ons in een hostel en onder de douche spoelen we al het zand van ons af en we besluiten al snel om hier een paar dagen te blijven. Het is erg toeristisch maar voor ons wel even leuk. Na een aantal dagen fietsen we uitgerust verder naar Tumbes met veel kunstwerken van mozaïek. Dit is tevens de laatste stad in Peru.

17.15 - 1406-P100004217.16 - 1404-IMG_122817.17 - 1400-P100003917.18 - 1411-P100005017.19 - 1417-IMG_123417.20 - 1423-P1000062We zijn vier maanden in Peru geweest en dat is buiten Nederland het land waar we het langst aaneengesloten zijn geweest. Wij vinden het een fantastisch land met over het algemeen vrolijke en vriendelijke mensen. Tijdens het fietsen horen we geregeld de luide klanken van ritmische Zuid Amerikaanse muziek uit de kleine vervallen huisjes schallen. In de steden zien we veel rondtrekkende muziekkorpsen en kleurrijke optochten. We zien echter ook geregeld demonstrerende groepen mensen door de straten trekken.
We genieten van de indrukwekkende en rijke Inca cultuur, bezoeken een aantal mooie steden en het fietsen door de Andes is voor ons een onvergetelijke ervaring. De Peruaanse keuken kan ons echter niet bekoren.
In Peru leven ook veel mensen in grote armoede en juist die mensen zijn vaak zo ontzettend vriendelijk en lachen en groeten ons. Wij hebben in ieder geval vier maanden de Peruaanse economie kunnen steunen door er te eten, drinken, slapen en sites te bezoeken.

Zondag 5 november fietsen we naar de grensovergang. We kunnen in één lokaal een uitreis stempel voor Peru halen en een loket verder een inreis stempel voor Ecuador. Dat verloopt allemaal soepel en we krijgen een visum voor 90 dagen.

17.21 - 1430-IMG_124517.22 - 004-P1000070De Republiek Ecuador (16,6 miljoen inwoners) ligt in het noordwesten van Zuid-Amerika, de hoofdstad is Quito en de grootste stad van het land is Guayaquil. Het land grenst in het noorden aan Colombia (590 km), in het oosten en zuiden aan Peru (1.420 km) en in het westen aan de Stille Oceaan (2.237 km). Het land dankt zijn naam aan de ligging rond de evenaar of equator.
Ecuador is zeven keer groter dan Nederland en de wettige munteenheid is de Amerikaanse dollar.
Op geografisch vlak kent Ecuador een zeer grote verscheidenheid. Ondanks de relatief kleine omvang van het land vind je er tropische regenwouden, mangrove gebieden, bergen, hoogvlaktes, vulkanen, kratermeren, woestijnen en eilanden.

Onze route langs de kust in Ecuador gaat over drukke wegen met veel langsrazend verkeer, dus niet echt prettig fietsen. Wel is het overal enorm groen om ons heen met veel bananen-, suikerriet- en cacaoplantages.

17.23 - 010-P100007317.24 - 013-P1000075We fietsen naar Guayaquil (2,3 miljoen inwoners) en hebben een GPS route die ons de laatste kilometers over twee fietsbruggen en een natuurreservaat direct naar het centrum zal leiden. Wanneer we echter bij de eerste lange fietsbrug aankomen horen we dat de tweede fietsbrug door een schip is geramd en eruit ligt voor reparatie. Daar zijn we niet blij mee want nu moeten we kilometers om fietsen over een drukke snelweg met twee verkeersbruggen. Het is een levensgevaarlijke exercitie om vervolgens via de achtbaans snelwegen, met op- en afritten en verkeerspleinen de stad in te fietsen maar het is helaas de enige mogelijkheid. Het drukke verkeer raast met grote snelheid voorbij en we moeten geregeld stoppen om op adem te komen van de adrenaline die vrij komt en vervolgens te bekijken hoe we verder moeten. Gelukkig komen we uiteindelijk in het centrum en vinden daar een mooi hostel met een gemeenschappelijke keuken en een groot dakterras.

17.25 - 015-P100007717.26 - 017-IMG_1253De volgende dagen wandelen we langs kerken, door winkelstraten en parken. Midden in de drukke stad ligt Parque Bolívar waar een groot aantal iguana’s leven. Deze leguanen, met een pré-historisch uiterlijk, zie je overal in de bomen zitten en vrij in het gras rond lopen.

17.27 - 025-P100008317.28 - 033-P1000091We wandelen over de Malecón, een prachtige brede boulevard van 2,5 kilometer, mooi aangelegd met speelplaatsen, standbeelden, botanische tuinen, een reuzenrad, restaurants, musea, winkels en we hebben er mooie uitzichten over het water.
Aan het eind van de Malecón komen we bij de heuvel Las Peñas. Via smalle cobblestone steegjes met leuke beschilderde huizen, kunstgalerijen en 444 treden komen we op de top met een vuurtoren en een kerkje en een prachtig uitzicht over de stad.

17.29 - 040-IMG_126517.30 - 041-P100010417.31 - 052-P100011417.32 - 053-P1000115In bijna iedere stad waar we doorheen fietsen is wel een park met een standbeeld of een straat genoemd naar Símon Bolívar (1783-1830). Hij was een vrijheidsstrijder die verschillende opstanden leidde tegen het koloniale Spanje, die uiteindelijk resulteerden in de onafhankelijkheid van Venezuela, Colombia, Panama, Bolivia (naar hem genoemd), Peru én Ecuador.
Hij heeft zich vervolgens zijn leven lang ingezet voor de oprichting van de Republiek Groot-Colombia, maar dat is hem uiteindelijk niet gelukt. Hij stierf op 47-jarige leeftijd, waarschijnlijk aan tuberculose. Toch werd hij na zijn dood vereerd als ‘El Libertador’, de man die het continent had weten te bevrijden van de Spanjaarden.

17.33 - P1000291Na vier ‘rustdagen’ verlaten we Guayaquil en fietsen op een mooi fietspad langs het water veilig de stad uit. De temperatuur stijgt tot boven de 30 graden en na een klein stukje grote weg volgt een fietspad voor de rest van de dag langs de heuvelachtige vierbaansweg. Het is even spannend of het vandaag wildkamperen wordt, want we hebben op de apps iOverlander en Maps.Me nergens iets van een accommodatie kunnen vinden. Opeens zien we ‘in the middle of nowhere’ Finca La Gloria, een complex met restaurant, zwembad, speeltuin, vijver met bootjes en een stuk of tien cabana’s waar we er wel één van kunnen krijgen. We gaan eerst even poedelen in het zwembad (voor het eerst in deze reis), daarna douchen en gezellig op de veranda van de cabana een biertje en een frisje drinken.

17.34 - P100013117.35 - P1000136De volgende dag fietsen we verder door een oninteressant landschap en we hebben het erover dat het fietsen vanaf Piura in Peru langs de kust tot hier eigenlijk niet echt leuk is. Wat dat betreft was het in het Andes gebergte wel zwaar fietsen maar ook leuker. Dit gedeelte van Ecuador bevalt ons tot nu toe niet echt, we vinden de mensen aan de kust niet zo vriendelijk en het fietsen niet zo prettig. Daarnaast is het voor ons duurder dan in Peru.

De route gaat verder over een rustige weg langs de zee en door kleine dorpjes en we arriveren rond de middag in Montañita. Als we het strandplaatsje binnen fietsen weten we niet wat we zien. Het centrum is helemaal volgebouwd met vele verdiepingen tellende hostals, barretjes, discotheken en restaurants. Honderden zijn het er. We willen in deze party town een hostal uitzoeken maar zien door de bomen het bos niet meer. Op goed geluk stappen we ergens naar binnen en blijkt onze kamer ook nog een balkon met een hangmat te hebben. We zien op straat alleen maar gringo’s en volgens de beschrijving in de reisgids is dit dé perfecte plaats om te surfen, te relaxen of te feesten tot je erbij neervalt. Wij houden het maar bij twee dagen relaxen.

17.36 - 08217.37 - 077Wanneer we uit Montañita vertrekken, leidt de route ons door tropisch regenwoud met zo nu en dan een flinke klim. Het is mooi om door al dat groen te fietsen en onderweg zien we nog een flinke tarantula midden op de weg zitten. De afstand vandaag is niet zo ver en we komen rond de middag aan in Puerto López en checken in bij Hostal Maxima, waar we voor de volgende dag een toertje boeken naar Isla de la Plata oftewel ‘The Poor Man’s Galapagos’.

Walvissen zullen we in ieder geval niet zien want in oktober zijn de laatsten voorbij getrokken naar het zuiden. Waarschijnlijk zien we wel Blauwvoetgenten, een unieke soort die op deze eilanden voorkomt.

17.38 - 08617.39 - 087We worden ‘s ochtends door de gids bij ons hostel opgehaald en maken op het strand kennis met de rest van de groep, die uit 15 personen bestaat. We wandelen over het strand naar de pier en gaan aan boord van een boot met twee buitenboord motoren van 150 pk en varen full speed binnen een uur de 40 kilometer naar het eiland. Het eiland is 14,2 km² groot en is onderdeel van het Nationaal Park Machalilla.

Isla de la Plata, vertaald Zilvereiland, heeft volgens de overlevering zijn naam te danken aan Sir Francis Drake, die daar ooit een zilverschat zou hebben verborgen. Een andere versie is, dat het wit van alle vogelpoep in het maanlicht zilver schijnt.

Onderweg zien we veel pelikanen rond vissersboten vliegen en in de baai zwemmen meerdere gigantische zeeschildpadden rond onze boot. Aangekomen op het strand beginnen we aan de wandeling van vier kilometer over het eiland. We zien enorm veel Blue Footed Boobies oftewel Blauwvoetgenten rondlopen en eieren uitbroeden. De vogels zijn niet mensenschuw en we staan er bijna met onze neus bovenop. Prachtig om te zien. Ook zien we tijdens de wandeling veel fregatvogels en krijgen van de gids tekst en uitleg over de flora en fauna op het eiland. Rond 14.00 uur zijn we terug op de boot en krijgen een lunch aangeboden. Daarna vaart de boot verder naar een andere baai van het eiland waar we kunnen snorkelen. Het koraal en de gekleurde vissen vinden we wel aardig maar niet echt bijzonder, waarschijnlijk omdat we in eerdere reizen wat dat betreft een beetje verwend zijn. Wanneer we terug naar de boot zwemmen ziet Rob ineens een grote zeeschildpad onder ons door gaan, die langzaam voor ons langs naar boven zwemt om even lucht te happen; een prachtig gezicht. Daarna gaan we aan boord en varen full-speed terug naar Puerto López.

17.40 - 09317.41 - 13317.42 - 13817.43 - 13917.44 - 13117.45 - 141We fietsen verder over een flink heuvelachtige weg door het Nationale Park Machalilla waar we, behalve enkele eekhoorns, geen dieren zien. We overnachten in San Lorenzo, dat bekend blijkt te staan om het schildpaddenstrand. Ieder jaar komen hier dezelfde schildpadden meerdere eieren in een ondiepe kuil op het strand begraven. Wanneer de eieren niet worden opgegraven door natuurlijke vijanden, kruipen de jongen na enkele maanden uit het ei, graven zich uit en proberen de zee te bereiken. In San Lorenzo heeft men bij ieder nest een hekje gezet waar verschillende gegevens op worden bijgehouden, onder andere wanneer de eieren zijn gelegd.

17.46 - 152We fietsen door naar de grote stad Manta en besluiten om van daaruit de bus te nemen naar de hoofdstad Quito dat in het Andes gebergte ligt op zo’n 2.850 meter hoogte. Bij het kantoor van busmaatschappij Trans Esmeraldas International kopen we twee tickets en boeken vervolgens via de website van Airbnb voor tien dagen een appartement in het historische centrum van Quito. Zondag 20 november fietsen we om 7.00 uur naar de splinternieuwe busterminal buiten de stad, laden de fietsen en bagage in de bus en reizen in een mooie bus met comfortabele stoelen de 470 kilometer naar Quito.

17.47 - 163Het gehuurde Airbnb appartement is, zoals we op de foto’s al hadden gezien, ietwat gedateerd ingericht maar verder erg licht en ruim, ligt op een prima locatie en is spotgoedkoop. We hebben het er prima naar de zin en vinden het fijn om weer even zo’n plekje te hebben met een eigen keuken waar we zelf maaltijden kunnen bereiden. De eerste dagen doen we het rustig aan. We wandelen wat door het historische centrum en door parken, bekijken op tv wat dvd-films, drinken geregeld een kop koffie, doen de was en lezen een boek. Ondertussen vinden we ook een fietsenmaker waar we op de reparatieafdeling een kettingzweep kunnen lenen en met veel moeite de vastzittende tandkranzen kunnen los- en omdraaien waarna Rob ‘thuis’ de nieuwe kettingen kan monteren. Lucie gaat nog bij een kapper langs, omdat het hoog tijd wordt om de haren weer in model te krijgen.

17.48 - 17817.49 - 16617.50 - 20217.51 - P1000292