19-08-2017 Cusco 2 (Peru)


Een reis door het rijk van de Inca’s

In Peru wonen ongeveer 30 miljoen mensen, waarvan 45% indianen. Voor de komst van de Spaanse veroveraars was Peru het hart van het rijk van de Inca’s, waarvan Cusco de hoofdstad was. In de 16e eeuw strekte de macht van de Inca’s zich uit van het uiterste zuiden van Colombia, tot het noordwesten van Argentinië en Chili over een lengte van 4.000 kilometer. Het was destijds het grootste rijk ter wereld. Tussen de verovering in 1572 en de onafhankelijkheid in 1821 werd het land door Spanje bestuurd.

Cusco ligt in het Andesgebergte op 3.400 meter hoogte en was ook het culturele centrum van het Inca rijk. Behalve dat het de hoofdstad was, dachten de Inca’s ook dat de stad heilig was en werden er veel tempels gebouwd om de zonnegod Inti en de maangodin Mama Killa te eren. In en rondom Cusco zijn erg veel ruïnes van deze oude Inca tempels terug te vinden.

014.01 Iglesia de Jesus014.02 Plaza Mayor014.03 Plaza Regocijo014.04 Plaza Mayor

In Cusco aangekomen, fietsen we naar Hospedaje Estrellita, dat ons onderweg al door veel fietsers is aanbevolen omdat het een ontmoetingsplaats van motor- en fietsreizigers is. Het is een eenvoudig hostel, ligt in het centrum, is goedkoop, heeft een ruime binnenplaats en de fietsen mogen op de kamer. En er zijn inderdaad heel veel andere reizigers. Wanneer wij bijvoorbeeld om 8.00 uur gaan ontbijten op de grote binnenplaats, dan wordt er zoveel gekletst en ervaringen uitgewisseld, dat het al geregeld 10.30 uur is wanneer we van de ontbijttafel opstaan. Het gezelschap wisselt regelmatig, al blijft iedereen er, net zoals wij, veel langer dan gepland.
Europa is hier trouwens goed vertegenwoordigd, we ontmoeten er reizigers uit België, Denemarken, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Spanje, Turkije en Zwitserland. En verder nog reizigers uit de Verenigde Staten, Canada, Brazilië, Australië, China en Maleisië.

014.05 Estrallita

014.06 Estrallita

 

Verrassend is dat we hier ook de Braziliaanse fietser Israël Coifman tegenkomen, die we vorig jaar in december op onze eerste dag in Uruguay hebben ontmoet en waarmee we toen samen naar de camping zijn gefietst. Hij heeft in grote lijnen dezelfde route dan wij maar omdat wij toch geregeld ergens een paar weken blijven, dachten we dat hij al veel verder zou zijn.

Bijna iedere dag is er wel een demonstratie in Cusco in de buurt van de Plaza de Armas. In deze periode zijn het onder andere veel docenten die de straat op gaan. Tijdens de demonstraties is er altijd een grote gewapende politiemacht op de been, die gelukkig niet hoeft op te treden omdat de demonstraties vreedzaam verlopen. Verder horen we geregeld muziekkorpsen door de straten trekken, die worden begeleid door knallend vuurwerk.

We lezen dat er in Cusco ook Free Walking Tours worden georganiseerd. Dus gaan wij op een zaterdagmorgen om 10.30 uur naar het grote plein. Samen met Liz uit Sacramento en Tyler uit Boston wachten we op de gids. Het is een interessante wandeling door het centrum en we krijgen uitleg over de Inca cultuur en de prachtige gebouwen. Ook krijgen we veel achtergrond informatie over de mooie stad en haar bevolking. Zo weten we nu dat 60% van de inwoners van Cusco afhankelijk is van het toerisme. Aan het eind van de tour gaan we met zijn vijven naar een restaurant en krijgen we een gratis Pisco Sour aangeboden, het nationale drankje van Peru. We geven de gids een fooi en blijven met z’n vieren nog wel een uur aan tafel zitten praten.

014.08 Alpacas014.09 Inca014.10 Basilica La Merced014.11 Liz en TylerMachu Picchu is dé stad van de Inca’s in de bergen, die de Spanjaarden nooit gevonden hebben en daardoor niet is vernietigd. Er is in deze stad, die is verkozen tot één van de zeven nieuwe wereldwonderen, nog veel van de Inca beschaving terug te vinden.
Wij willen deze stad ook graag bezoeken maar het blijkt een heel gedoe te zijn om er voor weinig geld te komen. Het makkelijkste is namelijk met de trein vanuit Cusco naar Aquas Calientes te reizen en daarna met een busje naar Machu Picchu. De kosten variëren dan echter van € 300,00 tot € 500,00 per persoon! En dat hebben wij er niet voor over.
We hebben inmiddels al meerdere reizigers gesproken en iedereen doet het op een andere manier.
Uiteindelijk besluiten wij bij één van de honderd reisbureautjes een tour te boeken van twee dagen: een busrit van zeven uur, een overnachting in Aquas Calientes, lunch, diner, ontbijt, entreekaartjes (á € 41,00 p.p.) en een gids voor Machu Picchu. Dit gaat ons inclusief de entreekaartjes € 90,00 p.p. kosten en dat vinden we nog wel redelijk bij de weg blijven.

We vertrekken zondagmorgen om 7.00 uur uit het hostel en wandelen naar het centrum waar we in een busje stappen voor een rit van ruim zeven uur. Eerst racen we over verharde wegen en de laatste anderhalf uur gaat over onverharde kronkelige bergweggetjes. De chauffeur heeft haast, want hij moet om 14.30 bij de Hydro Electrica zijn, omdat de toeristen die gisteren zijn vertrokken daar nu weer moeten worden opgehaald. Wij worden om 15.15 uur afgezet bij de Hydro Electrica, een grote stoffige parkeerplaats met tientallen busjes en honderden toeristen. Vervolgens moeten die negen kilometer over ongelijke stenen langs de spoorrails lopen. Er zijn niet zoveel wegen die leiden naar Aguas Calientes, het dorpje aan de voet van Machu Picchu. Sterker nog, er is geen weg die leidt naar Aguas Calientes. Je kunt er alleen lopend of met de trein komen (vandaar die dure treinkaartjes).

014.12 Naar Aguas Calientes014.13 Naar Aguas CalientesAquas Calientes lijkt veel op Valkenburg, we zien veel hotels, restaurants en souvenirwinkels en nog veel meer toeristen. Omdat we alleen de naam van het hostel hebben en bijna niemand, die we ernaar vragen, van die naam heeft gehoord, pakken we de GPS erbij en komen vervolgens in het donker aan bij het betreffende hostel, dat echter vol blijkt te zitten. Ja, wie voor een dubbeltje op de eerste rang wil zitten….. We worden echter snel ondergebracht bij een zeer eenvoudig hostel iets verderop in de straat en niet verwacht maar toch gekomen, ontmoeten we de gids die ons morgen anderhalf uur zal rondleiden in Machu Picchu. Hij brengt ons eerst naar een restaurant waar we een warme maaltijd krijgen aangeboden. Vervolgens spreken we af dat we morgen ochtend om 4.00 uur klaar staan. We kunnen dan bergop wandelen naar Macchu Picchu of om 5.30 uur met de bus gaan. Maar ook dan moeten we om 4.00 uur in de rij gaan staan want die schijnt met de minuut langer te worden…. Normaal betaal je in Peru voor zo’n busreis van 30 minuten nog geen € 1,00 maar dit ritje kost € 10,00 p.p. Wij stappen in bus zeven, van de vijfendertig bussen die de hele dag heen en weer rijden. Tel uit de winst.
Met ingang van 1 juli 2017 worden er 2.500 bezoekers per dag toegelaten en kan men entreekaarten voor de ochtend- óf middagshift kopen en is men verplicht om een gids te nemen. Dit massatoerisme is eigenlijk niets voor ons maar als je Machu Picchu met eigen ogen wilt zien, ontkom je er blijkbaar niet aan. De poorten en de toegangscontrole gaan om 6.00 uur open en wij wandelen om 6.10 uur het grote complex binnen.

014.14 Machu Picchu014.15 Machu PicchuHet uitzicht op de puntige bergen in de schemering is prachtig. Aangenomen wordt dat de bouw van Machu Picchu rond 1440 werd geleid door Inca keizer Pachacuti. Hij wilde in dit puntig regenwoud zijn stad bouwen en eenmaal binnen begrijp je waarom. Lopend door het gebied dat zo bekend is van alle foto’s, verbaas je je vooral over de vernuftigheid waarmee dit hele complex is uitgedacht en aangelegd. Een prestatie van bijna bovenmenselijk formaat. De tempels zijn gevormd uit niet te tillen, fijn geschaafde en exact op maat gemaakte basaltblokken. Daaromheen werden huizen gebouwd en pleinen aangelegd. Archeologen schatten dat Machu Picchu destijds onderdak bood aan zo’n 1.200 mensen. Alles voorzien met waterleidingen van een van te voren uitgedacht irrigatiesysteem dat is aangesloten op een natuurlijke bron. En dan nog allerlei trucjes om alle jaargetijden en sterrenstelsels nauwgezet te kunnen volgen. Eenmaal hier begrijpen we waarom je het gezien moet hebben en sluiten we ons geduldig aan in de rij om foto’s te maken waarop geen andere toeristen te zien zijn.

014.16 Machu Picchu014.17 Machu Picchu014.18 Machu Picchu014.19 Machu PicchuWe lopen eerst anderhalf uur met de gids rond, krijgen veel tekst en uitleg en lopen vervolgens nog twee en een half uur samen door het inmiddels overvolle complex. Daarna hebben we het wel gezien en wandelen de berg af naar beneden. Na een lunchpauze in Aquas Calientes komen we bij de spoorrails en lopen weer de negen kilometer naar de parkeerplaats bij de Hydro Electrica. Daar staan inmiddels tientallen witte busjes maar wij kunnen de onze nog niet ontdekken. Er lopen honderden toeristen heen en weer en op een gegeven moment schreeuwen de chauffeurs de voornamen door elkaar, waarvan de meesten nog niet aanwezig zijn. Vermoeid en mopperend lopen toeristen zoekend op en neer. Het geheel wekt de indruk van een slecht georganiseerd schoolreisje, terwijl dit spektakel hier toch zeven dagen per week plaatsvindt. Gelukkig horen we op een gegeven moment ‘Rob Lucia’ en kunnen we plaatsnemen in het busje voor de lange rit terug naar Cusco, waar we maandagavond om 22.30 uur arriveren. We zijn dus al met al zo’n veertig uur onderweg geweest om vier uur de ‘verborgen’ stad te bezoeken. Ondanks het hele gedoe er omheen zijn we heel blij dat we Machu Picchu hebben bezocht en is het dubbel en dwars de moeite waard geweest!

014.20 Machu Picchu
Peru is op 28 juli 1872 onafhankelijk geworden van Spanje en dat wordt tot op de dag van vandaag groots gevierd. We zien op 26 juli in Cusco al een grote optocht waar veel overheidsinstanties in meelopen. Bij de Plaza de Armas staan tribunes voor genodigden en langs de route staan dubbele rijen toeschouwers om alles te aanschouwen.

014.21 Independence Day014.22 Independence Day014.23 Independence Day014.24 Independence DayDonderdag 27 juli pakken we de fietstassen weer in en verlaten Cusco om een week een fietstocht te maken door de Sacred Valley, ofwel de “Valle Sagrado de los Incas”, met veel archeologische sites. De eerste dag gaat het naar Chinchero op 3.760 meter hoogte waar een koloniale kerk op de fundamenten van een oude Inca tempel is gebouwd. Het ligt in een prachtige omgeving, dat is ook een kenmerk van de Inca’s, zij vestigden zich altijd op de mooiste plekken. Een ander kenmerk is dat ze overal terrassen tegen de bergwanden aanlegden, zodat ze de grond beter konden benutten om gewassen te verbouwen.

014.25 Chinchero014.26 ChincheroVanuit Chinchero fietsen we naar Ollantaytambo. We nemen deze dag een mooie route door de bergen en over rustige zandpaden om ook de cirkels van Moray en de Salinas de Maras te kunnen bezoeken.

014.27 Naar Moray014.28 Naar MorayDe cirkels van Moray betreffen een door de Inca’s in terrasbouw aangelegd landbouwproject. Het is een ongelooflijk staaltje landschapsarchitectuur waar geëxperimenteerd werd met het verbouwen van gewassen op verschillende hoogtes. Volgens de nieuwste archeologische ontdekkingen zou het echter tevens een plaats zijn geweest voor religieuze ceremonies aan Moeder Aarde (Pacha Mama).

014.29 MorayVanuit Moray fietsen we verder over de bergachtige zandwegen, maar daar hebben we ons op sommige stukken toch wel een beetje op verkeken. Het pad wordt steeds smaller en sommige steile afdalingen moeten we lopend en met de vol bepakte fietsen dragend over de gaten en rotsblokken afleggen.

014.30 Naar Maras014.31 Naar Maras014.32 Naar Maras014.33 Naar MarasNa een lunch op een bankje op de Plaza van Maras dalen we af over een stoffige weg  voor een bezoek aan de Salinas. We krijgen een spectaculair uitzicht op duizenden zoutbekkens, die al in de Inca tijd zijn aangelegd en nu nog steeds in coöperatieve vorm door de lokale bevolking van Maras wordt geëxploiteerd. Uit een bron stroomt het zeer zoute water naar de verschillende bekkens en het duurt dan ongeveer een maand totdat het water is verdampt. De zoutwinning vindt plaats van mei tot oktober en de vrouwen en kinderen kunnen per bekken zo’n 250 kilogram zout bijeen schrapen.

014.34 Salinas de Maras014.35 Salinas de Maras014.36 Salinas de Maras014.37 Salinas de MarasNa nog een steile afdaling over zandpaden komen we weer op de grote geasfalteerde weg en fietsen dan naar het op 2.750 meter hoogte gelegen Ollantaytambo. Het is een erg toeristisch stadje en we vinden in het centrum een leuk maar rommelig hostal met in de kamers nog oude rotswanden waardoor we het idee hebben in het huisje van de Flinstones te overnachten.

We blijven hier een extra dag om een groot ruïnecomplex uit de Inca tijd te bezichtigen. Het was destijds een zeer belangrijke plaats en een religieus, militair en landbouw wetenschappelijk centrum. Het hele complex is tegen een bergwand aan gebouwd en we klimmen veel trappen om alles te bekijken. Zeker ook het uitzicht op Ollantaytambo en omgeving vanaf de ruïnes in de bovenstad is erg mooi.

014.39 Ollantaytambo014.40 OllantaytamboVervolgens fietsen we langs de Rio Urubamba naar het ook alweer toeristische stadje Pisac. Onderweg komen we langs veel restaurantjes die allemaal als specialiteit Cuy (cavia) serveren. Het is een bijzonder gezicht al die gebraden cavia’s op een stokje, maar wij hebben de buik nog vol en slaan deze maaltijd maar over.

014.41 Cuy014.42 CuyIn Pisac blijven we ook een extra dag om alweer een groot ruïnecomplex van de Inca’s en de bekende (toeristische) markt te bekijken. Ook hier zijn weer veel terrassen tegen bergwanden aangebouwd en bovenaan de berg bevinden zich de ruïnes van een vesting met woningen, tempels, paleizen en begraafplaatsen. De uitzichten zijn weer prachtig en het is mooi wandelen over de bergpaden terug naar het stadje.

014.43 Pisac014.44 Pisac014.45 Pisac014.46 PisacVanuit Pisac, op 2.970 meter hoogte, is het een halve dag fietsen naar Cusco maar wel over een pas van 3.800 meter. Het is echter heerlijk weer en sinds lange tijd fietsen we weer in de korte broek.
In Cusco gaan we terug naar Hostel Estrellita. Omdat we niet wisten wanneer we terug zouden komen, hadden we geen kamer gereserveerd. Wanneer eigenaar Victor ons ziet, schrikt hij en vraagt of we even willen wachten. Vervolgens loopt hij een paar keer heen en weer met beddengoed en zegt even later dat we mee kunnen lopen. En wel naar onze ‘eigen’ kamer, dat voelt toch een beetje als thuiskomen….

We zien veel nieuwe gezichten maar ook oude bekenden. De een moet hier even aansterken, de ander wacht op een postpakket met fietsonderdelen. Weer anderen bezoeken, net als wij, van hieruit Machu Picchu of fietsen door de Sacred Valley en de rest vindt het hier gewoon te gezellig. Dat vinden wij eigenlijk ook maar we besluiten toch om nog twee weken een Airbnb appartement te boeken omdat we ook wel even een plekje voor onszelf willen hebben. We vinden iets leuks, nemen afscheid van onze collega-fietsers uit Canada, Denemarken en China en verhuizen naar een andere wijk in Cusco.

014.47 EstrallitaHet appartement bevalt ons goed en we komen de deur amper uit. We hebben redelijk internet dus we kunnen alle foto’s uploaden, filmpjes maken, de vervolgroute uitwerken, de administratie bijwerken en dit verslag maken. Verder een beetje internetten, lezen, puzzelen of gewoon niets doen. Dat is ook wel fijn want we voelden na het bezoeken van al die sites een Inca burn-out aankomen en dat willen we graag vermijden. Dus voor ons, vanaf nu, even geen Inca sites meer.

014.48 Verjaardag Rob

014.49 Verjaardag Rob

 

Rob is 18 augustus jarig en dat moet natuurlijk gevierd worden. ‘s Morgens nemen we in de stad een lekkere koffie met gebak en ‘s avonds wandelen we naar Paddy’s Pub “The Highest Irish Pub on the Planet (11.156 feet)”. We drinken er gezellig een paar biertjes en wijntjes en eten er een heerlijke Shepherd’s pie.  

De route is uitgewerkt, de kettingen zijn gesmeerd, de tassen ingepakt en we fietsen 20 augustus verder naar het noorden van Peru.