19-07-2017 Cusco 1 (Peru)


Van La Paz, langs het Titicaca meer, naar Cusco

La Paz is, na Santa Cruz, de tweede grootste stad van Bolivia. Met een inwoneraantal van meer dan één miljoen en op een hoogte van gemiddeld 3.600 meter is het één van de hoogst gelegen grootsteden ter wereld en omringd door met sneeuw bedekte bergen. De stad ligt in een soort kom tussen deze bergen, het laagste punt is 3.100 meter en het hoogste punt is zelfs 4.100 meter. Het is dus meestal flink klimmen in de stad en we zien er dan ook überhaupt geen fietsers.
Sinds een paar jaar heeft de stad de Teleferice (kabelbanen met gondels). Deze zijn er niet alleen voor de toeristen maar met name voor de inwoners, die op deze manier snel van de ene kant naar de andere kant van de stad kunnen reizen. Wij stappen er natuurlijk ook in en in korte tijd stijgen we 400 meter in hoogte met onder ons de volgebouwde en drukke stad.

013.01 Teleferice La Paz

013.02 La PazWe hebben het erg naar de zin in ons mooie, ruime en met name verwarmde Airbnb appartement in La Paz, dat we voor een week hebben gehuurd. Een nadeel is echter dat het niet zo gunstig ten opzichte van het centrum ligt, we moeten steeds een steile berg af en op.
Bij het postkantoor kunnen we een, vanuit Nederland verstuurd, pakket fietsonderdelen ophalen. Voordat we het pakket bij het douane loket in ontvangst mogen nemen moeten we daarover invoerrechten betalen. Dat valt even tegen. Rob moet bij een bank verderop in de stad € 78,00  overmaken naar het douanekantoor. Bij de bank ligt echter het systeem eruit en Lucie zit ongerust te wachten bij de douane. Al met al duurt het in totaal drie uur voor we het pakket kunnen meenemen. We zijn echter wel blij dat het pakket is aangekomen in La Paz.

Verder hebben we een rustige eerste week in La Paz. Rob vervangt de fietsonderdelen en zorgt dat de fietsen weer piekfijn in orde zijn. Lucie wast de jassen en jacks en hangt ze in de tuin te drogen. Ook de slaapzakken kunnen hier even worden gelucht. Er werken drie dames in de huishouding bij het appartementencomplex en die zijn erg vriendelijk en willen overal mee helpen.
Na een week verlaten we het appartement en vertrekken naar een hostel in het centrum. Het fietsen door La Paz is nog een hele toer in verband met de steile klimmen van soms wel achttien procent. In het door ons gereserveerde hostel midden in het centrum hebben we een mooie kamer maar we missen wel de warmte van een gaskachel.…

013.03 Appartement

013.04 Fietsen La PazBij één van de ontelbare reisbureautjes boeken we een toertje naar de berg Chacaltaya. Om 8.15 uur komt bij ons hostel een redelijk grote bus voorrijden en we zijn met elf toeristen, de reisleider en de chauffeur. De route naar Chacaltaya gaat bijna geheel over hobbelige wegen en de bus schommelt steeds flink heen en weer. De laatste kilometers de berg op zijn echt doodeng. De grote bus gaat over een heel smal hobbelig pad, dicht langs de diepe afgronden. We durven soms bijna niet te kijken en hopen dat het allemaal goed gaat. Op zo’n 5.000 meter hoogte kan de bus niet verder, stappen we uit en wandelen/klimmen vervolgens door de sneeuw en modder naar een soort bergstation op 5.300 meter. Voorheen was dit een luxe ski-resort maar als gevolg van de opwarming van de aarde valt er helaas niet genoeg sneeuw meer en is het gebouw in zeer vervallen staat. We hebben er prachtige uitzichten op de hoge bergen in de omgeving en het is een hele ervaring om op zo’n hoogte te zijn. Weer bij de bus aangekomen volgt de gevaarlijke afdaling langs de afgronden en met dank aan de ervaren chauffeur komen we heelhuids beneden.

013.05 Chacaltaya

013.06 ChacaltayaWe slenteren in La Paz geregeld door de stad. We bekijken de kathedraal, verschillende marktjes, eten zelfs Apfelstrudel in een Konditorei en zien een pas getrouwd stel uit de kerk komen, die graag even voor ons poseren.

013.07 Kathedraal

013.08 Marktje La Paz013.09 Pas getrouwd stel013.10 Lucie, Rob, Bas en Eva

Bas en Eva zijn ook weer tegelijkertijd in La Paz en we hebben een lunchafspraak bij een Vietnamees restaurant. Na Chilecito, Tupiza en Potosí is dit de vierde en laatste keer dat we elkaar zien omdat onze routes uiteen lopen. Het is een leuk weerzien en van 13.00 tot 15.30 uur zitten we gezellig te kletsen en te lachen en genieten ondertussen van de heerlijke lunch. Vervolgens wandelen we samen naar het centrum en maken bij het afscheid nog even een selfie.

013.11 El AltoNa twee weken vertrekken we uit La Paz. We hebben via de receptie van het hostal een taxibusje naar El Alto besteld. Vanuit het drukke La Paz naar El Alto moet je namelijk ruim 400 hoogtemeters in een kleine zes kilometer overwinnen met delen waar het stijgingspercentage achttien procent is. Het taxibusje blijkt echter een stationwagen te zijn en we vragen ons even af of dat wel gaat lukken met de fietsen. De trappers en spiegeltjes heeft Rob al verwijderd en de fietsen kunnen languit in de auto, de tassen er bovenop en Rob er bij achterin gepropt. Lucie zit heerlijk naast de chauffeur. Na een kort ritje over de steile wegen komen we in El Alto, pakken alles uit de taxi en zijn even bezig om de fietsen weer te monteren en op te pakken maar dan gaat onze fietstocht weer verder. We zijn alle twee blij dat we na lange tijd weer lekker op de fiets zitten.

 

De eerste zestien kilometer gaat het over een drukke weg door de grote stad El Alto met honderden zo niet duizenden mini-busjes, die steeds stoppen om mensen in en uit te laden. Het is intensief fietsen en goed uitkijken. Daarna wordt het rustiger alhoewel de omgeving niet echt geweldig is, evenals de slaapplaats waar we na 64 kilometer terechtkomen.

Donderdag 29 juni is onze laatste echte fietsdag in Bolivia. We staan vroeg op, het is nog frisjes maar de zon schijnt en er is weinig wind. De weg is heuvelachtig en na vijftien kilometer komen we in Huatajata bij het Museo Paulino Esteban. De Noorse antropoloog Thor Heyerdahl (1914-2002) wilde naar aanleiding van legendes uit de 6e eeuw bewijzen dat migranten zich in die tijd al tussen de verschillende continenten konden verplaatsen. Hij deed verschillende reizen, die niet allemaal lukten. In 1970 maakte Heyerdahl wel een geslaagde reis met de papyrusboot Ra II. Daarmee voer hij in 56 dagen van Marokko naar Barbados. Deze papyrusboot (papyrus is een soort riet) werd destijds gebouwd door Paulino Esteban. Zijn zoon vertelt ons vol trots hierover en laat ons de vele foto’s van de reis, de boten en andere producten van papyrus zien.

013.12 Museo Paulino Esteban

013.13 Museo Paulino EstebanWe fietsen verder over de heuvelachtige kustweg met steeds mooie uitzichten over het op 3.800 meter hoogte gelegen Titicaca meer. Dit meer is ongeveer 195 kilometer lang, 65 kilometer breed, ligt voor 30% in Bolivia en voor de overige 70% in Peru. Er volgt een lange klim naar zo’n 4.000 meter en daarna dalen we af naar San Pablo de Tiquina. Hier kunnen we meteen op een ferry stappen naar de overkant in San Pedro de Tiquina. De ferry is een grote houten bak met gammele planken waar zelfs grote bussen in worden overgezet. Het ziet er allemaal nogal amateuristisch uit maar we komen aan de overkant. De eerste kilometers het dorp uit zijn knap steil, maar de uitzichten over het Titicaca meer zijn echt prachtig. We klimmen uiteindelijk nog weer naar 4.250 meter en dan gaat het bergafwaarts naar Copacabana. We komen daar rond 18.30 uur in het schemerdonker aan en nemen het eerste beste hostal dat we zien. Het blijkt gelukkig een mooi hostal te zijn, dat ook nog eens mooi gelegen is vlakbij de, uit het jaar 1605 daterende, Basilica Virgen de la Candelaria. Het beroemde strand van Copacabana in Rio de Janeiro is overigens naar deze plaats vernoemd omdat daar ooit een kapel ter ere van dit bedevaartsoord Copacabana heeft gestaan.

013.14 Ferry

013.15 Uitzicht Titicaca meerDagelijks om 10.00 uur vindt hier bij de Basiliek de zegening plaats van een lange stoet feestelijk versierde auto’s. Het is een prachtig schouwspel om te zien. Alle auto’s worden eerst met veel bloemen en tierelantijnen versierd die te koop zijn bij de tientallen kraampjes rondom de Basiliek. Dan komt de Padre in een donkerbruin monnikskleed met een brede hoed, zonnebril en wijwaterkwast uit de Basiliek en worden één voor één de auto’s, de eigenaren èn de inzittenden gezegend. Eerst spreekt hij voor de auto een gebed uit, dan gaat de klep van de motorkap open en sprenkelt hij wijwater over het motorblok, loopt al sprenkelend rondom de auto en gaat dan met de familie voor de vele fotografen op de foto. Dan op naar de volgende auto en zo verder. De eigenaren gooien daarna nog bloemblaadjes over de auto en deze wordt rondom besprenkeld met bier en champagne. Nu kunnen ze zonder ongelukken volop racen en inhalen met de gezegende auto. Het is de autoverzekering op Boliviaanse wijze.

013.16 Copacabana

013.17 Copacabana013.18 Copacabana013.19 Copacabana
Vanuit Copacabana boeken we een toertje met de boot naar Isla de la Luna en Isla del Sol. Na een tocht van twee en een half uur komen we aan op het eerste eiland. We bekijken een vervallen Inca bouwwerk en verder is er niet zo veel te zien. Tijdens de boottocht naar Isla del Sol gaat er iemand rond die zegt dat we voor € 11,00 een gids moeten boeken omdat we anders kunnen verdwalen op het eiland. De boot zal tijdens de wandeling naar een andere haven varen en wanneer we daar niet op tijd aankomen, gaat de boot weg zonder ons. Nu vinden wij € 11,00 euro voor Boliviaanse begrippen wel erg veel geld en we zien dat sommige mensen het wel betalen en anderen niet. Rob zegt, wat een onzin, dan lopen we toch gewoon achter de groep met de gids aan. Maar zelfs dat is niet nodig, wanneer we aan land komen zien we in de verte al toeristen lopen, dus we kunnen zien welk pad we moeten nemen. We wandelen met z’n tweeën door de prachtige natuur met mooie vergezichten over het Titicaca meer en we zien onderweg lama’s, schapen en ezels. Later wandelen we het kleine havenstadje binnen, we lunchen er verse forel en stappen weer aan boord voor de terugreis. Aangekomen in het haventje van Copacabana staat toevallig een dansgroep gereed voor een optreden. Het is onze laatste dag in Bolivia en dit optreden is een hele mooie afsluiting van ons verblijf in Boliva.

013.20 Isla de la Luna

013.21 Isla del Sol013.22 Isla del Sol013.23 Copacabana013.24 Yes, it's winter in BoliviaVoor ons was Bolivia een land met een prachtige natuur, mooie cultuur, en kleurrijk geklede vrouwen. We hebben genoten van het paardrijden in het Wilde Westen, ons verblijf in Sucre, Potosí en La Paz en de ervaring van het fietsen op de Salar de Uyuni. Bovendien was het na Uruguay, Chili en Argentinië een voordelig land. Anderzijds vonden wij de mensen er niet zo vriendelijk en af en toe zelfs nors en teruggetrokken. Het eten was er veelal eenzijdig omdat het bord met warm eten meestal bestond uit veel witte rijst met kleffe patat en een stuk kip. Wat ons echter het meest tegenstond was de kou en de wind. We verbleven natuurlijk op behoorlijk grote hoogte op de Altiplano en hebben dat toch enigszins onderschat. Het was voor ons als mooi weer fietsers soms echt afzien met temperaturen dik onder nul en flinke tegenwind.

Dinsdag 4 juli stappen we weer op de fiets, kopen onderweg nog wat boodschappen om onze laatste Boliviano’s op te maken en komen na negen kilometer bij de grens met Peru. Eerst gaan we naar het Boliviaanse douanekantoor waar we een uitreisstempel krijgen, vervolgens fietsen we langs de slagboom naar het Peruaanse douanekantoor. Daar vragen we de beambte of we een half jaar visum kunnen krijgen. De man zegt meteen: “OK, maximum visa” en zet een stempel in het paspoort waar hij 183 bijschrijft. Dat is fijn, we hebben de route in Peru nog niet gepland maar nu kunnen we alle kanten op. We zetten onze horloges een uur terug en fietsen de Peruaanse grensplaats Yunguyo in om Nuevo Sol te pinnen.

013.25 Peru

013.26 PeruDe eerste dag in Peru fietsen we over een heuvelachtige weg met goudgele landschappen met gras en graan. We zien veel kleine keuterboertjes met wat kleinvee en we hebben nog steeds zicht op het Titicaca meer met veel kweekvijvers voor de trucha (forel). Wat ons meteen opvalt is dat de mensen in Peru, in tegenstelling tot in Bolivia, veel vriendelijker zijn. Er wordt naar ons gezwaaid en we worden spontaan gegroet door mannen, vrouwen en kinderen en dat is erg leuk. Rond het middaguur lunchen we bij een wegrestaurant met vele concurrerende kraampjes en bestellen forel met aardappels en salade. Aan het eind van de middag vinden we in de stad Juli een basic hostel.

013.27 Landschap

013.28 Kweek truchaDe volgende dag fietsen we naar de toeristische stad Puno, dat mooi gelegen is aan een baai van het Titicaca meer. Het heeft een leuk centrum met veel souvenirwinkeltjes en restaurantjes. Vanuit Puno maken we een excursie naar Uros Floating Islands en Isla Taquile. We worden ‘s morgens vroeg opgehaald met een busje en stappen daarna op een bootje dat ons in twintig minuten naar de Uros Floating Islands brengt. Er zijn wel honderd drijvende eilanden van riet en op één ervan bekijken we het leven van een familie op zo’n eiland. Ze leven tegenwoordig voornamelijk van de toeristen dus het is wel erg commercieel, maar het is ook erg mooi om dit allemaal te zien. Met een grote rietboot varen we met onze groep van zestien personen een rondje langs enkele floating islands. Daarna krijgen we in een kring uitleg over de bouw van een rieteiland en het leven op zo’n eiland. We kijken binnen in de simpele hutjes, fotograferen de kleurrijk geklede bewoners en lopen wat over het deinende rieteiland. Het is allemaal erg interessant en leuk.

013.29 Uros Floating Islands

013.30 Uros Floating Islands013.31 Uros Floating IslandsVervolgens varen we in twee uur naar Isla Taquile. Hier maken we een wandeling op een mooi aangelegd pad over het bergachtige eiland met Inca cultuur. We hebben mooie uitzichten over de landschappen en het meer. Ook hier is het overigens erg toeristisch met tientallen boten vol bezoekers. Na een lange wandeling komen we op de main plaza, kijken wat rond en krijgen een lunch op een terras met een mooi uitzicht over het Titicaca meer.

013.32 Isla Taquile

013.33 Isla TaquileTijdens een rondwandeling in Puno gaat één van onze beide fotocamera’s stuk. De uitgezoomde lens wil met geen mogelijkheid meer naar binnen en het scherm geeft aan dat er een systeemfout is. De camera is nog geen jaar oud en er zit nog garantie op. We mailen hierover met de leverancier en via het postkantoor sturen we de camera naar hen op. We hopen maar dat deze overkomt. De andere camera die we nog hebben is al ruim zeven jaar oud en omdat we geen risico willen lopen dat we geen fatsoenlijke foto’s meer kunnen maken, kijken we in de stad naar een nieuwe camera. De keuze is hier niet zo groot maar we vinden en kopen er één naar onze smaak en na wat foto’s gemaakt te hebben in de stad zijn we dik tevreden. Het overtreft onze verwachtingen, met name de ver ingezoomde foto’s zijn erg scherp.

013.34 Puno

013.35 PunoWe vinden Puno een leuke en aangename stad maar na zes dagen gaat de reis verder richting Cusco. De eerste dag fietsen we naar de grote en drukke stad Juliaca waarvan we diverse keren gelezen hebben dat het een nogal criminele en onaantrekkelijke stad is zonder enige bezienswaardigheden. We fietsen dus meteen naar het door ons uitgezochte hostal, waar het personeel heel vriendelijk is en waar we een hele mooie luxe kamer krijgen. Als we ‘s avonds vragen naar een leuk restaurant, vliegen ze de straat op, houden een brommer-taxi voor ons aan en vertellen de chauffeur waar hij ons naartoe moet brengen. We eten heerlijk bij een buffet restaurant en gaan met een brommer-taxi door de stad terug naar het hostal.

Het weer in Peru is inmiddels al veel aangenamer dan in het koude Bolivia. ‘s Morgens als we vertrekken is het nog even frisjes maar al gauw kunnen de mutsen, handschoenen en jassen in de tas en fietsen we de rest van de dag in een warm zonnetje.
Na een overnachting in het plaatsje Pucara waar we een mooie oude kerk bekijken en wat Inca opgravingen van eeuwenoude tempels bezichtigen komen we in het dorpje Santa Rosa. Aan het einde van de middag horen we de fanfare rond trekken en het blijkt dat op de centrale Plaza een optocht en dansvoorstelling wordt gehouden met verschillende kleurrijk geklede groepen.

013.36 Pucara

013.37 Pucara013.38 Santa Rosa013.39 Santa RosaNa Santa Rosa verlaten we na twee maanden de Altiplano. We klimmen langzaam omhoog naar de Abra la Raya pas op een hoogte van 4.338 meter en dalen dan in 40 kilometer langzaam af naar Sicuani. Daar nemen we nog even een rustdag en fietsen dan in twee dagen via Urcos naar Cusco. De hele route van Puno naar Cusco komen we bijna dagelijks andere fietsreizigers tegen die allemaal naar het zuiden fietsen. Zo praten we met twee Franse stellen, een Iers-Engels stel, twee Engelse meisjes en een Duitse jongen. Het is steeds weer leuk om met andere fietsers te kletsen en ervaringen en tips uit te wisselen.

013.40 Abra la Raya

013.41 Abra La Raya

Maandag 17 juli fietsen we de grote stad Cusco binnen. Cusco was eens de hoofdstad en het hart van het Inca imperium en minstens zo machtig en mogelijk nog rijker dan het oude Rome. In de Valle Sagrado de Los-Incas (het Heilige dal van de Inca’s) waarin Cusco ligt is veel te zien van deze oude Inca cultuur. Wij gaan dit de komende weken eens allemaal bekijken.

013.42 Cyclistas en la berma