20-03-2017 Santiago de Chili (Chili)


Door de Andes naar Chili

Voordat we uit San Rafael vertrekken, bezoeken we de Bodega La Abeja en krijgen daar een Engelstalige rondleiding van Diana, die ons alles vertelt over de historie van het wijnhuis en laat zien hoe ook nu nog op de traditionele wijze wijn wordt geproduceerd. Erg interessant allemaal en aan het eind moet er natuurlijk worden geproefd. We vinden de wijn zo lekker dat we ook nog maar een flesje meenemen naar ons appartement.

009.01 La Abeja

009.02 La Abeja

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit San Rafael gaat de Ruta 144 rechtstreeks naar El Sosneado maar via internet hebben we een meer toeristische route gevonden via Valle Grande door de Canyon de Atuel. We fietsen tussen de bergen door en wat we totaal niet verwacht hadden, zijn er in Valle Grande veel campings, cabana’s en buitensporten zoals rafting, wildwaterkanoën, parapente etc. Het is een zeer warme dag met temperaturen rond de 40 graden en op de camping zetten we de tent op langs het snelstromende riviertje en de hele middag zitten we op onze stoeltjes in de schaduw te kijken naar de voorbijkomende rubberboten (rafting) en kano’s.

009.03 Valle Grande

009.04 Valle Grande rafting

De volgende dag fietsen we vroeg weg want het wordt weer een bloedhete dag. De route begint met een flinke klim en we hebben prachtige uitzichten op het stuwmeer Valle Grande Reservoir. De hele dag is de weg door de Canyon de Atuel onverhard met vaak veel gaten, keien en slechte stukken, dat maakt het samen met de hitte extra zwaar. De uitzichten zijn echter steeds fantastisch en we stoppen dan ook geregeld om foto’s te maken. Het is prachtig fietsen door de kloof waarbij de rotsformaties en de kleuren telkens weer anders zijn.

We praten onderweg nog met een Argentijns stel, dat afgelopen nacht bij ons op de camping stond, zij gaan bergbeklimmen in deze kloof. Wij fietsen vervolgens verder en even later gaan ze ons voorbij en uit de auto schalt keiharde muziek van Queen: Bicycle, I want to ride my bicycle… Zij moeten er zelf om lachen en wij natuurlijk ook. Even later stopt er een zwarte Volkswagen. Het blijkt de jongen van het zwembad in General Villegas te zijn, die we zo’n 800 kilometer eerder hebben ontmoet en die hier met zijn familie vakantie houdt. Leuk om bekenden tegen te komen. In de loop van de middag wordt het nog zwaar klimmen over de slechte wegen en Lucie heeft er veel moeite mee. Gelukkig gaat het op een gegeven moment weer wat beter en arriveren we aan het eind van de middag in El Nihuil op een basic camping. We drinken wat fris en een biertje, zetten de tent op, douchen ons en dan begint het te regenen. Wij gaan snel de tent in en kunnen na deze zware dag helaas niet meer koken en trekken een bakje studentenhaver open.

009.05 Valle Grande Reservoir

009.06 Canyon de Atuel009.07 Canyon de Atuel

 

 

 

 

 

 

 

009.08 Canyon de Atuel

 

 

 

 

 

 

 

We fietsen verder op de Ruta 40 richting Malargüe, het is mooi fietsen met steeds uitzicht op het machtige Andes gebergte. Het gaat soepeltjes en rond het middaguur zijn we in Malargüe en komen terecht bij Cabanas “Hueltén” waar we een leuk appartementje boeken voor drie nachten. ‘s Avonds om 21.00 uur willen we naar “La Bendicion de los Frutos” (de zegening van het fruit) gaan en vooraf even iets eten in een restaurant. Wanneer het om 20.30 uur droog is, wandelen we naar een restaurantje in de buurt. Overigens zijn we bijna de eerste gasten in het restaurant, rond 21.30 begint het pas vol te lopen. Het blijkt echter dat La Bendicion de los Frutos is afgelast vanwege het slechte weer en wordt verplaatst naar morgenmiddag 12.00 uur.

009.09 Andes gebergte

009.10 Huelten Malargue009.11 La Bendicion de los Frutos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag wandelen we naar het grote park aan de rand van de stad. Er is een immens decor opgebouwd met orkest en beeldschermen. Bovendien staan er honderden plastic stoelen klaar. Rond 12.30 uur begint het pas echt en er volgen dansnummers met verschillende folkloristische groepen en wat toespraken. Dan wordt na enige tijd het beeld van de Virgin de La Carrodilla naar voren gedragen en een hooggeplaatste katholieke geestelijke geeft de zegen. Er volgen nog meer optredens maar de zon brandt ons al de hele tijd in de nek en op het hoofd, dus we houden het voor gezien.

 009.12 Bendicion de los Frutos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan inkopen doen voor de bbq vanavond en daarna terug naar het appartement. Rob moet vervolgens nog even houtskool halen maar dat is hier nergens te verkrijgen, dus moet het op de Argentijnse manier met brandhout dat wel overal te koop is. Het wordt dus nog even spannend of we het vlees wel gaar krijgen. Rob maakt een vuurtje in de parilla en het brandhout wordt al redelijk snel houtskool. Dit schuiven we dan onder het rooster en we kunnen genieten van een goed gelukte en heerlijke bbq.

Op 1 maart beginnen we aan een zesdaagse tour door het Andes gebergte van Malargüe in Argentinië, via de Vergara Pas naar Curico in Chili. Er zijn bijna geen voorzieningen onderweg dus we hebben onze tassen vol met voedsel. De Knorr vaart er wel bij, want er zit veel instant voeding bij. We klimmen omhoog over goed asfalt en hebben mooie uitzichten op de ruige bergachtige omgeving. Daarna is het flink afdelen naar Bardas Blancas maar door de sterke tegenwind moeten we af en toe stevig mee trappen. Soms worden we bijna gezandstraald door de zandwolken. Vlak voor Bardas Blancas wordt Lucie samen met haar fiets nog omver geblazen door de rukwinden, ze houdt er gelukkig alleen wat schaafwonden en een blauwe elleboog aan over. We nemen een kamer in een hosteria, de enige overnachtingsmogelijkheid hier. De kamer met drie stapelbedden is wat dompig en overpriced maar met deze wind kunnen we ook niet kamperen. Ook kunnen we de instant voeding in de tas laten zitten want de vriendelijke eigenaar zorgt voor een heerlijk dinertje: een grote schnitzel, zelf gemaakte patat in de schil en salade.

009.13 Ruta 40

009.14 Bardas BlancasNa het ontbijt vertrekken we voor de volgende etappe maar tjonge jonge wat een wind. Het waait als een gek en we hebben de wind de hele weg pal voor. Dit hebben we nog nooit zo erg meegemaakt. Het is loodzwaar fietsen, af en toe waaien we zelfs van de weg en het schiet niet op. Gelukkig is het tot Las Loicas allemaal asfalt en zien we daar een hostel. Ons plan was eigenlijk om vandaag nog 25 km. verder te fietsen naar een camping aan de route naar de Paso Vergara, maar vanwege de wind zit dat er niet meer in en kamperen zou ook lastig worden. We overwegen om de Paso Vergara maar te laten schieten. Door de harde wind over onverharde slechte wegen wordt het lastig fietsen, het kamperen en koken wordt moeilijk en het water in de Rio Grande staat erg laag en bestaat uit een bruine en modderachtige stroom water en daardoor zal het water zuiveren ook lastig worden. We besluiten om de volgende dag verder te gaan over de wel verharde Ruta 145 naar de Paso Pehuenche en van daaruit naar Talca in Chili. ‘s Avonds dineren we in het restaurantje van de accommodatie en hoeven we onze voorraad weer niet aan te spreken.

009.15 Paso Pehuenche

009.16 Paso PehuencheHet hostel ligt pal voor het Argentijnse douanekantoor, de slagbomen gaan pas om 09.00 uur open en wij zijn vandaag de eersten die bij de Emigration een uitreis stempel in het paspoort krijgen. Deze douanepost ligt dus nog 42 km. voor de eigenlijke grensovergang. Het is een mooie nieuwe asfaltweg naar de pas met steeds prachtige uitzichten. Het is echt genieten van de ruige bergachtige omgeving en we maken dan ook geregeld foto’s. Het is schitterend weer met een zonnetje en zo’n 25 graden. Gestaag klimmen we omhoog en rond de middag zetten we onze stoeltjes langs de weg voor de lunch. In de loop van de middag bereiken we de top van de Paso Pehuenche op een hoogte van 2.550 meter. Er staan wat paaltjes en monumentjes en verder is het niet zo spectaculair maar voor ons wel bijzonder dat we vanuit Nederland op 3 maart met de fiets in Chili aankomen. We dalen iets af en er volgen nog enkele flinke lange klimmen met behoorlijke stijgingspercentages en weer een stevige opkomende tegenwind.

009.17 Paso Pehuenche009.18 Paso PehuencheZo’n 23 kilometer na de grensovergang komen we aan het eind van de middag bij de Chileense douane, waar we de formulieren invullen, waarin we ook moeten aangeven of we voedsel bij ons hebben. Omdat dit zo is, al is het wel veel droogvoer, worden alle tassen door de douanebeambte met plastic handschoenen aan nagekeken. We hebben ook amandelen en noten bij ons maar omdat die nog in de originele verpakking zitten, is dat geen probleem. Omdat we de knollen inmiddels wel op hebben, vragen we de beambte of hier ergens een camping is. Van hem mogen we onze tent wel op het veldje tegenover het douanekantoor neerzetten. Hij adviseert ons echter om nog even tien kilometer verder te fietsen en af te dalen. Dan is het ook minder koud om te overnachten, en daar is volgens hem wel ergens een plekje te vinden. Dat lijkt ons een goed plan, we gaan eerst nog even naar een eettentje, drinken koffie en eten een heerlijke sandwich met biefstuk, tomaat en guacemole en beginnen aan de afdaling. Na zo’n acht kilometer afdalen, zetten we onze tent op in een natuurgebied bij een waterval. Dat wil zeggen, we proberen de tent op te zetten maar de wind is zo krachtig dat de haringen spontaan weer uit de grond vliegen en de tent omhoog waait. Met veel kunst- en vliegwerk en in alle hoeken zware tassen leggen, lukt het ons de tent op te zetten. We gaan er snel in liggen zodat de tent echt niet meer de lucht in kan vliegen. Het stormt echter zo hard dat het tentdoek erg hard klappert maar wij zijn zó moe dat we toch inslapen al blijft het een onrustige nacht. Tegen de ochtend gaat de wind gelukkig liggen en kunnen we de boel weer inpakken.

009.19 Paso Pehuenche

009.20 Paso PehuencheChili, met als buurlanden Argentinië, Bolivia en Peru, is een land dat vooral door zijn langwerpige en smalle vorm op de wereldkaart opvalt. Het is 4.400 km. lang en maximaal 250 km. breed en wordt aan de ene kant begrensd door de Grote Oceaan en aan de andere kant door het Andes Gebergte. Chili heeft ruim 17 miljoen inwoners en is qua oppervlakte 18x groter dan Nederland.

Hoog in de bergen wordt een nieuwe waterkrachtcentrale gebouwd en onderweg zien we dat er om de paar honderd meter grote eifeltoren-achtige masten worden geplaatst op de meest onmogelijke plekken. Tegen de bergwanden worden daarvoor plateaus aangelegd en veel plekken zijn alleen met een helikopter te bereiken. Het is goed om te zien dat er voor de werklui in de felle oranje overalls ook altijd een dixie toiletcabine bij staat.

In de Hosteria waar we ‘s middags terecht komen is eigenlijk alles vies. Er staan een aantal barakken en wij hebben een huisje met twee slaapkamers, een badkamer en en toilet. Het beddengoed ziet er op het oog schoon uit maar voor de rest is het smerig, de afvalemmers zijn niet leeg en er staat zelfs nog een vieze oude schoen onder de tafel. Aan het begin van de avond stoppen er busjes en daar komen tientallen mannen in oranje overalls uit, die hier ook slapen. Wanneer we deze zaterdagavond voor de hut zitten, komt er nog een busje aanrijden. Het is al schemerig en als ze uitstappen hebben ze ook een schaap aan een touw bij zich. Dat schaap leggen ze even later op een houten hakblok. De rest hebben we niet meer gezien want we weten niet hoe snel we naar binnen moeten komen.

009.21 Electr masten

009.22 Hosteria Lean

In Talca gaan we naar Hostel del Centro, de naam zegt het al, we zitten mooi centraal in deze redelijk grote stad. We hebben weer Wifi en kunnen ons bezighouden met het vervolg van de route. We wandelen door de stad, doen inkopen, laten de was door het hotel verzorgen, kijken tv-programma’s op internet en blijven hier uiteindelijk drie dagen om vervolgens helemaal uitgerust en up-to-date weer verder te fietsen richting Santiago de Chili.

Zagen we in Argentinië veel monumentjes voor Gauchito Gil en Difunta Correa, hier zien we misschien nog wel meer altaartjes langs de kant van de weg maar dan voor verkeersslachtoffers. Er hangen vaak foto’s bij met geboorte- en overlijdensdatum en daar wordt je niet vrolijk van. Nu zou je denken dat deze altaartjes de automobilisten wel schrik aanjagen maar het tegendeel is waar, veel Chilenen zijn roekeloze chauffeurs. Dus voor ons is het heel goed uitkijken en toch maar geregeld de berm in schieten.

We hebben een route gemaakt die een klein stukje over de Ruta 5 ofwel de Pan-American Highway gaat en verder over rustige wegen. Er zitten wel een paar stevige klimmen in maar verder gaat het relaxt. De tweede dag is het echter waterkoud en flink mistig. We halen de dichte schoenen, de lange broeken en de windjacks onder uit de tas, die we al een aantal maanden niet meer gezien hebben. De eerste tien kilometer zien we door de mist weinig van de omgeving, maar later komt het zonnetje erdoor en wordt het warmer. Het is een mooie heuvelachtige tocht door kleine dorpjes, langs fruitplantages en wijngaarden.

009.23 Wijngaarden

009.24 Empanada etenIn Santa Cruz gaan we ook naar het Hostal del Centro. De sympathieke eigenaar Pepe heeft een fietsverhuurbedrijfje en verhuurt enkele kamers met een gemeenschappelijke keuken. We gaan op de Airbnb website op zoek naar een een appartement in Santiago de Chili. We zien wat leuks, vragen of de fietsen in het appartement mogen staan en wanneer we daar een positief bericht over ontvangen, boeken we het appartement voor tien dagen.

In de loop van de middag wandelen we naar het net buiten Santa Cruz gelegen wijnhuis van Laura Hartwig. Het is een mooi oud pand met rondom veranda’s en het ligt middenin de wijngaarden. Toevallig begint er net een Engelstalige rondleiding met zeven Amerikanen. De mannen van het gezelschap hebben 50 jaar geleden samen in Chili bij het vredeskorps gezeten en ze hadden, samen met hun echtgenotes, een reünie in het zuiden van Chili. We krijgen een kleine rondleiding met veel uitleg over het wijn maken, een rijtour met paard en wagen door de wijngaarden en daarna proeven we buiten aan een mooi gedekte tafel twee wijnen. De wijn is heerlijk en het is ook erg gezellig met de Amerikanen.

009.25 wijngaarden Laura Hartwig

009.26 Wijngaarden Laura HartwigWanneer we de volgende dag verder fietsen zien we dat men in de Colchagua Vallei inmiddels overal begint met de druivenoogst. Het is mooi om te zien dat veel druivenstruiken zo zijn geleid dat de mensen er onderdoor kunnen lopen om staande de druiven te plukken en in de manden te doen.
We willen in El Manzano overnachten, waar veel campings aan het meer Lago Rapel liggen. De eerste camping vraagt echter zonder blikken of blozen voor één overnachting met ons tentje 35.000 peso (€ 50,75) en de tweede camping 25.000 peso (€ 36,25). Dat gaan wij dus niet doen. We fietsen nog even een paar kilometer verder en komen bij een wegrestaurant waar ze ook cabana’s verhuren. Het ingerichte huisje met badkamer kunnen we huren voor de vriendelijke prijs van 10.000 peso (€ 14,25).

We fietsen verder over de Ruta 66 door een vallei waar alleen maar olijfboompjes staan, zover je kunt kijken. Het fietsen gaat vlotjes maar op een gegeven moment wordt de weg heuvelachtig. Na een stevige klim staat in de afdaling een auto met twee zwaaiende jonge mensen. Het zijn de Duitse Marie en haar Chileense vriend Javier. Zij heeft vorig jaar alleen in Noord Chili gefietst, heeft Javier ontmoet en nu wonen ze samen met hun hond in Santiago. Ze vinden het geweldig wat we doen en willen ons water geven maar dat hebben we nog. Vervolgens krijgen we beiden een muesli-reep. We hebben even leuk gekletst en worden zelfs uitgenodigd om bij hen te overnachten of alleen een avondje langs te komen.

009.27 Druiven

009.28 Marie en JavierDe laatste fietsdag naar Santiago gaan de veiligheidshesjes weer aan en de helmen op want het is een gevaarlijke drukke weg. Op een gegeven moment komen we zelfs op een drukke vierbaansweg met langsrazende vrachtwagens, bussen en snelle auto’s. Echter zo’n vijftien kilometer voor het centrum begint er een fietspad en zo fietsen we toch redelijk veilig de stad in. We hebben om 16.00 uur met Dominic afgesproken bij zijn Airbnb appartement maar we zijn iets vroeger en gaan nog even een uurtje op een bankje in het park zitten.

Het appartement is precies volgens onze verwachtingen. Het is misschien allemaal iets gedateerd, maar de voordelen wegen zwaarder: een goede locatie in het centrum, schoon en ruim, de fietsen mogen in het appartement, goed internet en een leuke prijs. We doen even wat boodschappen bij de vlakbij gelegen supermarkt Lider, drinken een biertje en een wijntje en voelen ons hier al helemaal thuis. Lucie kookt het diner, dus we kunnen hier onze instant voeding uit de tas halen en aanvullen met verse groenten en vlees.

009.29 Naar Santiago

009.30 Apt in SantiagoSantiago de Chili blijkt een leuke en aangename stad te zijn. Het heeft schaduwrijke parken, een centrum met brede winkelstraten, veel straatmuzikanten en -verkopers, muurschilderingen en natuurlijk het centrale plein Plaza de Armas dat is omringd door koloniale architectuur.

009.31 Straatmuzikanten

009.32 MuurschilderingWe wandelen veel door de stad en gaan o.a. naar de Cerro Santa Lucia. Aan de voet van deze heuvel stichtte Pedro de Valdivia in 1541 de stad Santiago. De rotsige heuvel vormt een oase van rust in de drukke stad, met watervallen, standbeelden en een prachtig uitzicht over de stad met op de achtergrond de Andes. We bezoeken ook veel mooie oude kerken en de grote kathedraal de Santiago.

009.33 Cerro Santa Lucia

009.34 CathedralOp zondag hebben veel musea hier vrij entree. Het eerste museum dat we bezoeken is het Museo Chileno de Arte Precolombino waarvan de collectie beelden en attributen uit Zuid- en Midden Amerika een periode bestrijkt van 10.000 jaar. Het is een mooi en strak ingericht museum, alles wordt fraai gepresenteerd en de toelichtingen zijn zowel in het Spaans als het Engels.

009.35 Museo Chileno

009.36 Museo ChilenoVervolgens wandelen we naar het Museo Historico National aan het Plaza de Armas. Hier zien we veel attributen en schilderijen van de laatste honderden jaren in een mooi historisch gebouw. Helaas zijn de teksten alleen in het Spaans. Toevallig vraagt ons iemand of we de klokkentoren willen beklimmen. Dat lijkt ons wel leuk en via een wenteltrap komen we boven en hebben een prachtig uitzicht op de Plaza de Armas. Daarna wandelen we naar het Museo de la Bellas Artes. Dit museum voor Schone Kunsten heeft een prachtige hal met lichtkoepel en mooie beelden. Verder zijn er enkele tijdelijke exposities, zo zien we werk van José Pedro Godoy met veel foto’s en schilderijen van strakke naakte mannen.

009.37 Museo Historico National

009.38 Museo de las Bellas ArtesWe hadden het in Santiago al zo snel naar de zin dat we na een paar dagen contact hebben opgenomen met Dominic of we ons verblijf met vier nachten kunnen verlengen. Dat was mogelijk, dus fietsen we 27 maart verder.

009.39 Plaza de Armas