21-12-2016 Rio Grande (Brazilië)


Langs de kust naar het zuiden

005.01 TVCI 1MSC agent Sebastian, degene die verantwoordelijk is voor onze uitscheping en de daarbij behorende formaliteiten, is zo enthousiast dat wij in Brazilië en andere landen in Zuid Amerika gaan fietsen dat hij het televisiestation TVCI wil bellen voor een interview. Hij maakt een afspraak en informeert ons dat er zondagmiddag om 15.00 uur een verslaggeefster en een cameraman naar ons hotel komen. We hebben gelezen dat de Brazilianen de tijd hebben en wij een horloge, dus we kijken ervan op dat ze er al om 15.05 uur zijn.

005.02 TVCI 2

Cindy en Paul willen opnamen maken met de bepakte fietsen, dus wij halen (bijna) alle tassen naar beneden. We krijgen wat instructies en stappen onwennig op de fiets. Paul zit ongemakkelijk met z’n camera in de kofferruimte van de kleine auto met de klep open en wij fietsen er achteraan. Tussendoor hebben we een interview op straat en vervolgens gaan we naar de lobby van het hotel waar ons wordt gevraagd om samen te kijken hoe de route op de landkaart eruit zal zien zodat ze dit kunnen filmen. Wanneer we een paar dagen later het resultaat zien, vinden we dat ze er toch nog iets leuks van hebben weten te maken, dat op televisie is uitgezonden.

 

005.03 ParanaguaBrazilië is met zijn 8,5 miljoen vierkante kilometer het grootste land van Zuid-Amerika, het beslaat bijna de helft van dit continent. Het is bovendien het op vier na grootste land ter wereld, alleen Rusland, Canada, de Verenigde Staten en China zijn groter. In Brazilië wonen bijna 200 miljoen mensen. Dit maakt dat ongeveer de helft van de Zuid-Amerikanen Braziliaans is. Wij fietsen alleen in de drie zuidelijke provincies Paraná, Santa Catarina en Rio Grande do Sul.

Nadat we het stadje Paranagua hebben bekeken gaat onze fietsreis in Brazilië op maandag 28 november dan echt beginnen. We fietsen over rustige wegen door een natuurgebied en later langs de zee met veel vakantiehuisjes en appartementencomplexen. Het is zonnig en 35 graden dus we drinken veel water en bij één van de vele fruitstalletjes eten we exotisch fruit. Na een overnachting op een camping is het de volgende morgen flink afgekoeld en wordt het nog maar 24 graden.

005.05 UitzichtDe route gaat verder langs de kust en we moeten ook geregeld met een ferry oversteken. Later op de dag begint het hard te regenen en komen we nat aan op een ferry waar het ook nog eens erg hard waait. De overtocht duurt bijna een uur en we zijn helemaal nat en koud. Vervolgens moeten we nog tien kilometer fietsen naar San Fransisco do Sul. Als twee verzopen katten zoeken we een hotel of pousada (pension), de eerste twee vinden we te duur maar de derde past in ons budget. De receptioniste is erg vriendelijk en we mogen zo met de bepakte smerige en natte fietsen naar binnen lopen.

005.06 Camping ItapemaDe volgende dag is het stralend weer en komen we aan het eind van de dag op een camping waar we onze tent opzetten. Het is er niet druk, het vakantieseizoen is nog niet echt begonnen want dat loopt hier van de kerst tot aan carnaval, dus er is nog plek genoeg. Er staan nog een paar tentjes en ‘s avonds drinken we iets met de andere jongelui. ‘s Nachts regent het weer flink en de volgende ochtend moeten we alles nat inpakken.

005.07 BR101De BR101 (de federale snelweg langs de kust noord-zuid) is 4.772 kilometer lang en verbindt de deelstaat Rio Grande do Norte met de deelstaat Rio Grande do Sul. Wij willen deze snelweg zoveel mogelijk vermijden maar regelmatig is er geen andere mogelijkheid en fietsen wij stukken over de brede vluchtstrook van deze snelweg. Fietsers mogen hier namelijk overal fietsen, het maakt ook niet uit of je rechts of links van de weg fietst.

005.08 Cycling beachesWeg van de snelweg is het wegennet zeer divers. We fietsen over prachtige strakke asfaltwegen, ‘asfaltwegen’ met gaten en hoge drempels, onverharde wegen met wasbord en ook geregeld met mul zand waar we de fietsen soms moeten voortduwen. We komen zelfs nog een keer uit op het strand waar ook de auto’s dicht langs het water rijden. In veel dorpen bestaat de bestrating nog uit ongelijke cobblestones waar we langzaam hobbelend overheen moeten.

De Brazilianen vinden het overigens heel leuk dat wij hier fietsen en onderweg gaan er veel duimen en handen de lucht in.

005.09 WegbegeleidingOp een dag fietsen we langs de snelweg en bij een lange klim verdwijnt de vluchtstrook en blijven er twee rijbanen over, links voor de auto’s en rechts voor de vrachtwagens. Heel voorzichtig proberen we op de wegrand met een gangetje van amper 10 km/uur naar boven te klimmen. Opeens zien we achter ons een auto met zwaailichten rijden, die al het verkeer naar de linkerbaan stuurt. Wanneer we boven aankomen blijkt het iemand van de Braziliaanse Wegenwacht te zijn. Hij geeft ons een hand en wij bedanken hem. Hij beeldt met zijn handen uit dat we in de afdaling naast elkaar kunnen fietsen en dat hij achter ons blijft rijden totdat de vluchtstrook weer begint. Met een vaartje van 50 km/per uur dalen we af. Wanneer we weer op de vluchtstrook fietsen, rijdt de man ons voorbij. Wij steken onze duim op, hij ook en we zwaaien naar elkaar.

005.10 Balneario CamborioVanuit Navegantes gaan we met de ferry over naar Itajai en dan volgt een prachtige heuvelachtige kustroute waarbij we afdalen naar de bekende grote badplaats Balneario Camborio (wie kent het niet). We kijken onze ogen uit, kilometers strand, een brede boulevard en gigantisch veel hoge appartementgebouwen. Echt een wereldstad voor toeristen, want naast voetbal zijn de Brazilianen natuurlijk echte strandliefhebbers. Het is een doordeweekse dag, het is er druk en op het strand zien we veel bruin gebrande vrouwen in bikini met tanga’s (en dan maakt het niet uit of ze 60 kg of 150 kg wegen).

005.11 BrommerboysHelaas volgen er daarna meerdere klimmen en afdalingen met stijgingspercentages van soms wel 16%. Op een gegeven moment kan Lucie niet meer fietsen en wil gaan lopen maar zelfs dat is amper mogelijk met zo’n zware fiets. Even later gaan ons twee jongens op een bromfiets voorbij, die bovenaan stoppen en op de weg gaan staan springen en juichen, ons aanmoedigen en aangeven dat we bijna op de top zijn. Dat geeft de burger weer moed en zo komen we toch alle twee fietsend boven.

005.12 MuurschilderingVoor een overnachting in Praia do Rosa mailen we een Warmshower. Hij anwoordt dat we bij hem in de tuin onze tent kunnen opzetten en hij zal ons om 20.00 uur bij de plaatselijke supermarkt ophalen. Wij zijn er al om 18.00 uur, halen iets te drinken en nemen plaats op de stoeltjes. Het wordt later en later. Er komt een man bij ons die vraagt of hij kan helpen. Wij zeggen dat we om 20.00 opgehaald zouden worden, de man begint hard te lachen en zegt: “Maar dat kan toch nog, het is nu pas 21.00 uur”. We willen eigenlijk niet langer wachten in het donker en vinden een pousada in de buurt en zien de volgende ochtend dat Renato ons om 22.25 uur een mail heeft gestuurd: “Where are you?
I was at the supermarket and I couldn’t find you”.

Het traditionele eten van de Braziliaan bestaat in het algemeen uit bonen, rijst, vlees en salade. Onderweg komen we veel buffet-restaurants tegen waar je onbeperkt kunt eten voor een lage vaste prijs of waar afgerekend wordt per gewicht op je bord. Dat zijn goede fietsersmaaltijden. Daarnaast houden ze hier erg van taartjes, cakejes en andere zoetigheden. Wanneer we eens een hotel of pousada met ontbijtbuffet hebben, dan staan er minimaal acht verschillende soorten taart klaar.
Ook kopen we onderweg onze boodschappen in supermarktjes. Wat hier opvalt is dat er altijd twee medewerkers bij iedere kassa staan, één die afrekent en één die alles inpakt in meerdere gratis plastic tasjes. Niemand loopt hier rond met een boodschappentas.

We hebben in Brazilië een aantal andere fietsers ontmoet: een Braziliaanse vice-wereldkampioen gewichtheffen Juruna Pit Bull Márcio, die tijdens zijn sponsortocht geld wil ophalen voor kinderen met kanker. Verder het Braziliaanse stel Luid en Stefane die van Rio de Janeiro naar Buenos Aires fietsen en (bijna) alles filmen wat ze zien (ja, wij staan er ook op) en de Argentijn Juan Martin, die onlangs is gestart en de komende 6 á 7 jaar de hele wereld rond wil fietsen.

005.14 Juruna Marcio005.16 Juan Martin

 

 

 

005.15 Luid and StefaneWat het reizen in Brazilië voor ons soms best lastig maakt, is dat we amper een woord Portugees spreken. We hebben ons daar ook niet echt in verdiept omdat we hier ongeveer een maand zouden zijn en de andere landen in Zuid Amerika allemaal Spaanstalig zijn. Niet dat we die taal al onder de knie hebben, de intentie was om ons er tijdens de bootreis in te gaan verdiepen maar daar is het helaas bij gebleven.

005.18 GauchoDe afgelopen vier dagen fietsen we zo’n 325 km. over een spaarzaam bewoond schiereiland. We fietsen tientallen kilometers langs plantages met dennenbomen die gebruikt worden voor de harsproductie en daarnaast zien we ook weer de uitgestrekte weilanden met vee en af en toe een boerderij. In Brazilië kunnen we de koe bij de horens vatten want die hebben ze hier nog, in tegenstelling tot in Nederland. Wat hier ook leuk is zijn de vele vogelsoorten die links en rechts over de weg vliegen en de gaucho’s (boeren) die we tegenkomen op hun paard. Ook bekijken we nog even een evenement waarbij gaucho’s met een lasso hard rennende runderen proberen te vangen.

005.17 FarmlandHet deel van Brazilië dat we tot nu hebben gefietst is over het algemeen aangenaam fietsen in een prettige omgeving en we hadden van tevoren niet gedacht dat de Brazilianen zo vriendelijk en behulpzaam zijn. Telkens maken we positieve dingen mee op straat, in restaurants of hotels. Omdat we geen echte strandliefhebbers zijn (en dat begrijpt niemand hier), missen we misschien wat hoogtepunten en bezienswaardigheden die voor de nodige afwisseling kunnen zorgen.

Van hieruit is het nog 240 km. naar de grens met Uruguay. We stappen morgen weer op de fiets voor de laatste etappes in Brazilië en we zijn benieuwd hoe het in Uruguay zal zijn.

 

Vanuit Rio Grande wensen we iedereen Boas Festas e um Feliz Ano Novo!