26-11-2016 Paranagua (Brazilië)


Met een containerschip van Le Havre naar Paranagua

004.01 Aankomst schipOp het kantoor van rederij MSC (Mediterranean Shipping Company) in Le Havre vernemen we dat er nog een fietser met de Genesis meevaart en we krijgen zijn emailadres. Vervolgens nemen me contact op met Wilfried Steinbach en spreken af om samen naar de haven te fietsen. Op woensdag 9 november om 8.00 uur stappen we op de fiets met veiligheidshesjes aan en een helm op (verplicht in de haven). We fietsen zo’n tien kilometer met een flinke rugwind door het havengebied en komen zonder problemen langs de douane van Terminal de France. Bij het gebouw van de security wordt ons verteld dat we niet met z’n drieën onbegeleid naar het schip mogen fietsen en dat we worden voorgegaan door een auto met zwaailichten. Dat is nog eens een aankomst.

004.02 Kamer

 

Wanneer de bemanning van MSC Genesis ons beneden op de kade ziet staan, komen ze onmiddelijk naar beneden en helpen ons met de tassen en fietsen aan boord. De captain heet ons welkom en de chief officer brengt ons met alle tassen in de lift naar onze hut op het D-Deck: een prachtige kamer met aparte slaapkamer en badkamer. Vervolgens krijgen we een korte rondleiding op het schip en maken we nader kennis met de captain. Wij vinden het erg indrukwekkend allemaal en ook best overweldigend.

004.03 Le HavreOm een beeld te geven op welk schip we varen, hierbij enkele gegevens van de MSC Genesis:
Containerschip, bouwjaar 2012, lengte: 275 meter, breedte: 40 meter, containercapaciteit: 5.605 stuks, max. 70.590 ton lading, max. snelheid 23 knopen (23 x 1,8 = 41 km). Het verbruik aan brandstof voor de motoren en de electriciteitscentrale is zo’n 153.000 liter per dag x thans $ 300,– per ton is $ 46.000 per dag. Het schip vaart over de Atlantische oceaan gemiddeld 17 knopen (32 km.) per uur ofwel zo’n 750 km. per dag. Tijdens de overtocht van Portugal naar Brazilë is het schip beladen met zo’n 3.300 containers, waarvan zo’n 300 diepvriescontainers die twee maal per dag moeten worden gecontroleerd op de juiste temperatuur.

004.04 Brug RobDe bemanning bestaat uit 21 personen: Captain Marcin Radomski (Pool), één Duitser, twee Oekraieners, twee Roemenen, twee Ethiopiërs en dertien Filippijnen. De officieren en chief engineers zijn allemaal Europees. De officieren hebben ieder vier uur dienst, dan acht uur rust en dan weer vier uur op. De captain heeft geen dienst maar heeft 24 uur per dag de algehele leiding. Hij werkt vier maanden en heeft dan vier maanden vrij etc. De officieren en engineers werken ook vier maanden achtereen en kunnen aangeven of ze twee, drie of vier maanden vrij willen hebben, de overige (Filippijnse) bemanning werkt in de regel negen maanden achtereen.

004.05 Brug Lucie

 

 

Het containerschip heeft een Duitse eigenaar en is, inclusief bemanning, verhuurd aan een Japanse maatschappij (MOL) die het weer heeft verhuurd aan een Franse maatschappij (MSC). Het schip vaart onder Portugese vlag en om precies te zijn Madeira. Dit is weer bijzonder, want het schip is nog nooit in Madeira geweest omdat er daar geen mogelijkheden en faciliteiten zijn om een schip van deze omvang aan te laten leggen. De vlag waaronder een schip vaart wisselt nog wel eens en heeft meestal te maken met fiscale motieven.

 

004.28 EetruimteWe krijgen drie (warme) maaltijden per dag: ontbijt tussen 07.00 en 08.00 uur, lunch tussen 12.00 en 13.00 uur en diner tussen 17.00 en 18.00 uur. De eerste volle dag op zee slaan we de lunch trouwens over. Men heeft ons gezegd dat het in de Golf van Biscaje slecht weer is en omdat de vessel nog niet vol geladen is, deze nogal zal gaan schommelen. Dat hebben we al snel in de gaten. We gaan in de loop van de morgen op bed liggen en worden steeds beroerder. Om 12.30 uur toch naar beneden voor de lunch, de steward zet ons een bord warm eten voor, we kijken ernaar maar krijgen amper een hap door de keel, dus we staan maar weer op en gaan naar bed. In de loop van de middag knappen we op en ‘s avonds zitten we weer vrolijk aan tafel en we hebben flinke honger. Volgens de captain zijn we er nu aan gewend en worden we niet meer ziek van een beetje geschommel.

We hebben hier overigens iedere dag “Captain’s Dinner” want we hebben een vaste plek bij de captain aan tafel, samen met drie officieren en Wilfried. De maaltijden zijn lekker maar copieus, speciaal voor mensen die hard moeten werken maar omdat wij dat niet doen, hopen we dat de toename van ons gewicht een beetje binnen de perken blijft.

004.06 Lissabon 1De crew wisselt al snel want in Lissabon gaan twee officieren met verlof, nadat we de avond ervoor ‘met onze tafel’ een afscheidsfeestje hebben gehad met bier, wijn en chips. De captain is een heel aimabele man van 37 jaar. Hij heeft gevoel voor humor, is aardig en attent voor de bemanning en ook voor ons. We zijn altijd welkom op de brug en krijgen dan uitleg over alle apparatuur met veel interessante achtergrondinformatie. `s Avonds worden we altijd gevraagd om mee te kaarten of te rummikuppen in de recreatieruimte of tafeltennissen in de gymzaal. Verder lezen en puzzelen we veel, luisteren muziek, kijken dvd-films en lopen geregeld rond op het schip. De internetmogelijkheden zijn er zeer beperkt en ook nog met bijzondere voorwaarden. Wij maken er daarom maar geen gebruik van. Dat is soms wel eens lastig maar anderzijds is het ook wel weer eens leerzaam om te zien hoeveel tijd je daarmee overhoudt voor andere dingen.

004.07 Lissabon 2Zaterdag 12 november ligt het schip een dag in de haven van Lissabon om geladen te worden en gaan wij aan wal. We wandelen vanuit de haven langs de kust naar het centrum. Het is mooi weer en we lopen langs monumenten, door winkelstraten, bekijken kerken en klimmen door de smalle straatjes geleidelijk naar het hoogste punt van de oude stad. We herkennen alles nog goed van vijf jaar geleden. Het is wel leuk om het allemaal nog eens te zien want het blijft toch een mooie stad.

004.10 Sines

 

De volgende avond om 19.00 uur komen we alweer aan in Sines, de tweede haven in Portugal. We gaan even naar buiten en kijken naar het aanleggen en gaan vervolgens naar de kamer om verder te lezen. We liggen vroeg in bed. Overigens is deze haven wel iets moderner uitgerust en is er meer bedrijvigheid dan in Lissabon. De hele nacht door wordt er gelost en geladen (1.000 containers), maar we slapen goed.

 

Woensdag 16 november om 15.30 uur wordt er een aangekondigde ontruimingsoefening gehouden. Bij aankomst aan boord is ons al verteld dat we bij alarm het reddingsvest en een soort duikpak uit onze kamer mee moeten nemen naar het Muster Deck. Deze locatie is niet ver van onze hut, ook aan stuurboord en twee verdiepingen lager. Als het alarm gaat, pakken wij de hele handel bij elkaar en gaan de twee trappen af. Wanneer we op het dek aankomen zien we de voltallige bemanning al gereed staan. Het aantrekken van de reddingsvesten gaat wat onhandig em gelukkig mogen die pakken in de zak blijven zitten. We zien de reddingsboot in de vorm van een capsule hangen en we zeggen tegen elkaar, daar zullen we toch niet met 24 man in moeten? Ja dus. Van buiten lijkt het een benauwde bedoening, maar eenmaal binnen valt het mee. We krijgen er uitleg over de materialen in de reddingsboot (voedsel, water, brandstof voor de motor, vuurpijlen, rookblikken, communicatie, etc.). De motor wordt nog even gestart en dan mogen we uitstappen We zijn weer een ervaring rijker maar eentje die we in de praktijk niet zouden willen meemaken!

004.11 BHV 1

 004.12 BHV 2

 

 

 

 

 

 

 

 

De chief engineer nodigt ons uit om naar de controle- en machinekamer te komen voor een technische rondleiding onderin het schip. We gaan er met z’n drieën naar toe en het is allemaal imposant en indrukwekkend om te zien. Er zijn twee volledig onafhankelijk van elkaar werkende elektriciteitscentrales zodat bij een eventuele storing automatisch wordt overgeschakeld op de andere centrale. De machines zijn ondergebracht in meerdere gigantisch grote ruimtes. We krijgen koptelefoons op want het lawaai is enorm. Via een trappensysteem lopen we door alle hallen en langs een veelheid aan machines, waarbij de gigantische motor met aandrijfas een centrale plaats inneemt.

 004.14 Machinekamer 1004.15 Machinekamer 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

004.17 Baptising 1004.22 Baptising 6

 

Zaterdag 19 november tegen 16.00 uur lopen we naar het beneden-achterdek voor onze “Baptising”. Wanneer je de eerste keer met een schip over de evenaar vaart dan moet je worden “gebaptised”. We zitten met twee bemanningsleden en Wilfried op een bankje. Er is een heel spektakel van gemaakt met een verkleedpartij en allerlei attributen. De captain opent als piraat het “feest” en de vrouw van Neptunes inspecteert ons. Ons gezicht wordt ingesmeerd met een smurrie, we moeten in een olieton met melk, bloem en zeewater zakken en een azijnachtig drankje drinken. Vervolgens onderzoekt dokter Tilapia onze ogen, mond, handen en longen en dan moeten we ons omdraaien voor een grote nepspuit. Daarna moeten we door een tunnel van autobanden, netten en een smerige vettige olieton kruipen terwijl de brandspuit erop staat. Vervolgens worden we ingezeept en geschoren met een groot scheermes, geknipt met een immense schaar en kam en worden de nagels met een grote kwast rood “gelakt” met verf. We worden door de vrouw van Neptunes uiteindelijk goedgekeurd en we ontvangen van Neptunes een certificaat met onze nieuwe namen: Lucie heet nu “Cycling Serene” en Rob “Cycling Sea-horse”. De captain vertelt ons dat wanneer we een volgende keer met een schip de evenaar overgaan, we dit certificaat mee moeten nemen omdat we er anders nog een keer aan moeten geloven….

004.18 Baptising 2

004.19 Baptising 3

 

 

 

 

 

 

 

004.20 Baptising 4004.21 Baptising 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

004.24 BBQ 2Na nog een glaasje rum van de captain is dit deel afgesloten en doornat en smerig gaan we naar onze kamer. De vieze kleren gooien we in de hoek en we nemen een lekkere douche. Schoon en fris weer naar beneden naar het upperdeck voor de BBQ-party. De kok heeft behoorlijk uitgepakt met vele schalen vlees, een vanmiddag voorbereid varkentje aan het spit, vele schalen met salades, cakejes en toetjes. Het ziet er geweldig uit. De flessen wijn staan op tafel en er is een grote ijsbak met frisdrank en bier.
We zitten rondom een lange tafel lekker te eten en te drinken. De eerste keer krijgen we door de steward gegrild vlees voorgezet en later heeft Rob ook zelf nog even gegrild. Alles is erg, erg lekker. Na het eten komen de kaarten op tafel en met ons “vaste” groepje spelen we een rondje. De Filippijnen gaan helemaal los met de Karaoke en soms kunnen we elkaar amper verstaan. Het is echter een geweldige avond met een ontspannen sfeertje, we zitten op deze zomeravond op het buitendek en genieten enorm. Later gaat de microfoon van de karaoke nog bij ons rond en zingt Rob “You’ve got a friend” van James Taylor. Rond 23.15 uur gaan we na een onvergetelijke dag naar boven en naar bed.

 004.25 BBQ 3004.23 BBQ 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

004.26 TafeltennisZondagmiddag organiseert de captain de ‘Open Atlantic Championship Table Tennis’, waarvoor Rob zich ook inschrijft. Er zijn 12 deelnemers want de prijzenpot spreekt tot de verbeelding: 1e prijs een krat Beck’s Bier, 2e prijs een krat Warsteiner, 3e prijs een treetje van 24 blikjes Astra bier en voor de laatste plek ook een treetje van 24 blikjes Astra bier. Met een niet ongelukkige loting komt Rob drie rondes door en staat hij in de finale tegen de Oiler. Niet slecht dus, maar helaas verliest hij deze laatste partij. De prijs doneert hij aan de koelkast van de recreatieruimte zodat iedereen er van kan genieten.
De Fillipijnen, die soms lastige namen hebben, worden door de crew overigens aangesproken met de functie die ze hebben zoals de Oiler, de Wiper, de Fitter, etc. Dat vinden wij wel komisch en ook makkelijk.

004.27 Lucie waterTijdens de overtocht van Portugal naar Brazilië zien we bijna niets anders dan water, water en water. We varen redelijk dicht langs Gran Canaria en de Kaap Verdische eilanden maar toch nog te ver om land te kunnen zien. Heel af en toe een schip in de verte maar daar blijft het bij.

Omdat Brazilië in een andere tijdzone ligt (drie uur tijdsverschil), krijgen we om de paar dagen via de intercom te horen dat de klok ‘s nachts van 02.00 uur wordt terug gezet naar 01.00 uur.

Donderdag 24 november komen we aan in Rio de Janiero. We willen met de fietsen van boord gaan om een rondje door Rio te fietsen. Er moet echter eerst een agent aan boord komen voor de documenten en deze man is vanmorgen eerst naar een cruiseschip gegaan met 3.000 passagiers. Wij mogen dus nog niet met de fietsen de stad in. Dat is voor ons vervelend maar voor Wilfried is het nog veel vervelender, hij zit al vanaf vanmorgen 7.00 uur te wachten om het schip te verlaten en zijn fietsreis van Stockholm naar Ushaia te vervolgen (zie: http://lofoten-patagonia.blogspot.com.br). Hij kan pas om 19.00 uur ‘s avonds vertrekken.

004.29 SantosDe volgende dag komen we aan in Santos, daar ligt de haven dichtbij het oude centrum en kunnen we te voet gaan. We wandelen over het haventerrein naar de douane en kunnen met onze dagpassen zo doorlopen. Het is druk in het centrum omdat het vandaag Black Friday is, deze dag wordt beschouwd als het begin van het seizoen voor kerstaankopen. We drinken een espresso, pinnen de eerste Reals, bekijken de stad en eten een hapje.

En dan is het 26 november: de dag dat we in Paranagua aankomen. We maken ons klaar voor vertrek en wachten op de MSC agent, die verantwoordelijk is voor onze uitscheping en de formaliteiten voor de security en immigration. We nemen afscheid van de captain en bedanken hem voor het verblijf op het schip dat met name door hem zeer prettig is geweest. Met de bepakte fietsen en de MSC agent Sebastian wandelen we naar de eerste security post. Van daaruit fietsen we achter zijn auto naar een volgend kantoor. Hij gaat met onze paspoorten naar binnen en komt even later met de papieren weer naar buiten. Verder naar een douanekantoor en vervolgens naar nog weer een Ministrieel kantoor. Het schijnt allemaal in orde te zijn. Sebastian geeft ons zijn kaartje en zegt dat wanneer we problemen in Brazilië hebben, we hem altijd kunnen bellen.

De reis per containerschip is ons heel goed bevallen. Het was zeer interessant om alles wat met dit soort van vervoer te maken heeft, eens van heel dichtbij te kunnen bekijken en meemaken. We hadden een prachtige kamer, hebben heerlijk geslapen en het eten aan boord was erg lekker. De bemanning was vriendelijk en met name de captain was aardig en attent. We hebben ons goed kunnen vermaken en hadden genoeg tijd om er een uitvoerig verslag met veel foto’s en een video van te maken. We zijn echter na 18 dagen aan boord ook wel blij dat we nu eindelijk in Brazilië zijn en verder gaan met onze fietsreis.

Brazilië here we come!